Filmy doktorat

Jeśli gangster nosi pseudonim Ramzes (Cezary Pazura), to nie jest zapewne takim sobie zwykłym rzezimieszkiem, tylko przestępcą z ambicjami. Kiedy więc nagle zapragnie zostać doktorem filozofii, nic nie może mu w tym przeszkodzić. Nawet świetnie zapowiadający się młody uczony, który daje gangsterowi korki i… podrywa jego dziewczynę. A to z kolei musi zakończyć się zadymą…

Czasy Vana Wildera bezpowrotnie minęły, ale schedę po nim przejął jego uczeń Taj. Chłopak wyjeżdża do Anglii na prestiżowy uniwersytet Oxford, by w murach tej uczelni doskonalić swoją wiedzę i umiejętności. Na miejscu okazuje się, że uczelni pełna jest kujonów, nie potrafiących skorzystać z uroków studiowania. Wiele nie myśląc Taj postanawia coś z tym zrobić.

Gdy jego była dziewczyna zostaje zamordowana, a on staje się głównym podejrzanym, Rusty Sabich (Harrison Ford) postanawia odnaleźć prawdziwego zabójcę. Nie podejrzewa nawet, jak jest blisko.

Film jest próbą pokazania niezwykle interesującej osobowości Noama Chomsky'ego, a także jego ciekawych, choć skomplikowanych naukowych teorii. Michel Gondry zdecydował się tu na wyjątkowy zabieg. Nie tylko prowadzi z naukowcem fascynującą i szczerą rozmowę. Dodatkowo ubarwił ją również fantastycznymi animacji, które w doskonały sposób obrazują na ekranie to, o czym opowiada Chomsky. Dzięki temu jego idee stają się znacznie bardziej zrozumiałe i przystępne dla widza. W efekcie film zmienia się w prawdziwą wizualną i intelektualną ucztę, a jego tytuł to świadoma i nieco ironiczna zabawa językiem, która nawiązuje do teorii języka Chomsky'ego.

29-letni Paul Dedalus (Mathieu Amalric) jest wykładowcą na uniwersytecie na przedmieściach Paryża. Paul stwierdził, że niechętnie uczy, chciał rzucić tę „tymczasową” pracę już od dwóch lat, ale nie był w stanie tego zrobić. Pragnie tego na tyle, by nigdy nie zdać egzaminów, które uczyniłyby go profesorem zwyczajnym. Więc żyje "pół życiem" ze skromną pensją, czekając na „rozpoczęcie” tego, co trudno mu nazwać...

Opowieść o siedmioletnim chłopcu zaniedbywanym przez rodziców. Żyje on w pozbawionej na pierwszy rzut oka trosk rodzinie. Matka i ojciec pracują umysłowo i przez to nie mają czasu dla syna. Chłopak popada w depresję, a rodzice zamiast szukać przyczyny jego stanu wysyłają go do lekarza.

Clarze się udało. Uciekła z rodzinnych, prowincjonalnych Niemiec Wschodnich i teraz żyje życiem cyganerii w Berlinie, wykłada filozofię i kończy doktorat. Między romansem z jednym ze swoich uczniów, a napiętą relacją z promotorką swoje pracy dyplomowej, ledwo ma czas, aby zobaczyć się ze swoją 15-letnią córką, która mieszka głównie z jej byłym. Kiedy jednak Clara odwiedza matkę w weekend, zostaje skonfrontowana ze swoim ideałem nieskrępowanego życia. Jak wysoką cenę musi za nie zapłacić?

Rzecz jest o sztucznej młodości, czyli o zjawisku chęci zaliczania się ludzi już po trzydziestce do młodzieży. Rysio, 34-letni „młodzieniec”, łysy, z siwymi skroniami, wytęża siły, ponieważ powiedziano mu, że nastały dobre czasy dla młodzieży. Musi zdobyć 34 psy (jest to magiczna liczba tej historii) jako materiał biologiczny do swojego doktoratu.