Filmy spacer

Christine „Lady Bird” McPherson (Saoirse Ronan) ze wszystkich swych młodzieńczych sił sprzeciwia się matce (Laurie Metcalf). Kobiecie silnej, wyrazistej o jasno sprecyzowanych poglądach, pracującej bez wytchnienia jako pielęgniarka po tym, jak jej mąż (Tracy Letts) stracił pracę.

Nordycki bóg Thor (Chris Hemsworth) zostaje pozbawiony mocy i zesłany na Ziemię przez swego ojca Odyna (Anthony Hopkins) za lekkomyślne zachowanie. Musi odzyskać swój magiczny młot Mjöllnir, by wrócić do domu i ochronić swoje królestwo przed nadciągającą wojną.

Film rozpoczyna scena parapsychicznego seansu, podczas którego kobieta-medium, odczytuje myśli wysyłane przez umysł zbrodniarza, który ma na sumieniu okrutne zabójstwo. Wkrótce kobieta zostaje w brutalny sposób zamordowana. Świadkiem jej śmierci jest mieszkający w Rzymie amerykański pianista (David Hammings), który z przybyłą na miejsce zbrodni wścibską fotoreporterką (Daria Nicolodi) postanawia wytropić zbrodniarza.

Pietro, producent filmowy, ratuje przed utonięciem kobietę. Po powrocie do domu dowiaduje się, że jego żona zginęła w wypadku. Zostaje jedynym opiekunem 10-letniej córeczki Claudii. Wszystko wskazuje na to, że Claudia zaakceptowała śmierć matki. Pietro nie może się z tym pogodzić. Czekając, aż córka zdradzi jakieś emocje, Pietro całe dnie spędza w parku obok szkoły córki. Staje się to jego nawykiem i wkrótce zaczyna kierować swoim życiem i pracą z ławki w parku, pobliskiej restauracji i samochodu.

Burt (John Krasinski) i Verona (Maya Rudolph) tworzą młodą parę, która w napięciu oczekuje swego pierwszego dziecka. Kiedy rodzice Burta oświadczają, iż zamierzają się przeprowadzić do innego miasta, para zdaje sobie sprawę, że nie czują żadnej przynależności do miejsca, w którym teraz żyją. Wyruszają więc w podróż po Stanach Zjednoczonych w poszukiwaniu miejsca, w którym wychowają nadchodzącego potomka.

Francuska studentka Celine i Amerykanin Jesse (Ethan Hawke) poznają się w pociągu jadącym do Wiednia. Wspólna rozmowa jest tak interesująca, że postanawiają wysiąść w Wiedniu i kontynuować rozpoczętą dyskusję. Początkowo błahe rozmowy przeradzają się w poważne dyskusje, a zauroczenie w głębsze uczucie.

Molly Craig jest aborygeńską dziewczynką, która w ramach polityki australijskiego rządu została siłą odebrana rodzicom i przymusowo umieszczona w ochronce, dzięki czemu ma zintegrować się z białą społecznością Australii. Mała Molly wraz ze swoją młodszą siostrą i ich kuzynką postanawiają uciec z sierocińca do rodziców. Przemierzają razem ponad 1500 mil.

35-letni Jérôme (Jean-Claude Brialy), attaché ambasady z siedzibą w Sztokholmie, przybył do Talloires, niedaleko Annecy, aby sprzedać rodzinną posiadłość. Tu spotyka Aurorę (Aurora Cornu), rumuńską pisarkę, którą poznał sześć lat temu w Bukareszcie. Ona jest na wakacjach w willi nad jeziorem i przedstawia go gospodyni, pani Walter (Michèle Montel) i jej szesnastoletniej córce Laurze (Béatrice Romand). Ma w tym swój cel, ale Jérôme, który wkrótce się ma żenić, nie przywiązuje dużej wagi do tej sprawy. Aurora, pozbawiona inspiracji, chce wykorzystać jego i Laurę jako postaci do jej powieści. Laura nie ukrywa faktu, że jest w nim zakochana. Spędza długie chwile w jego towarzystwie. Nagle pojawia się 17-letnia Claire (Laurence de Monaghan), córka drugiego męża pani Walter. Ciało Laury pozostawiło go obojętnym, ale Claire go zaniepokoiła...

Jest to opowieść o dwójce przyjaciół (Matt Damon i Casey Affleck), którzy w trakcie podróży przez bezkresną pustynię zeszli ze szlaku i zagubili się. Wraz z upływem czasu ich siły i szanse na przeżycie maleją, a przyjaźń zostaje wystawiona na ostateczną próbę.

Hadewijch to dla Bruno Dumonta swego rodzaju powrót do korzeni. Nie jest to jednak proste powtórzenie pytań zawartych w debiutanckim "Życiu Jezusa", ale ponowna podróż w to samo miejsce z innym bohaterem i odnowionym zestawem wątpliwości. Pytanie o etyczne (laickie) konsekwencje nauk i historii Jezusa zastąpione zostało spekulacją na temat następstw aplikowania nieweryfikowalnych wierzeń we współczesnym świecie. Wstępując do konwentu, Celine przybiera imię Hadewijch (po żyjącej w XIII wieku na dzisiejszym pograniczu belgijsko-holenderskim mistyczce). Obie pochodzące z zamożnych rodzin kobiety poza imieniem łączy szczególny rodzaj bezgranicznej miłości do Boga – przepełnionej tęsknotą i potrzebą fizycznej bliskości. Celine (gotowa do wszelkich poświęceń wobec obiektu swojego uczucia) różni się od poprzednich postaci kreowanych przez Dumonta konkretnym poczuciem celu. Zawężenie pola poszukiwań przynosi jednak bohaterce ogromne cierpienie związane z samym przedmiotem wiary, który nie pozwala się dotknąć i którego obecność nie jest fizycznie weryfikowalna.