Filmy Argentyna

Opowieść o małżeństwie, w którym mężczyzna po wypadku jest unieruchomiony na wózku inwalidzkim. Ma piękną, seksowną żonę, której nie może teraz zaspokoić seksualnie. Czy mężczyzna jest w stanie zrozumieć jej potrzeby?

Główna bohaterka filmu, nastoletnia matka o imieniu Lu, mieszka razem ze swoją małą córką Niną w schronisku dla kobiet w Buenos Aires prowadzonym przez zakonnice. Dziewczyna nie do końca odnajduje się w roli matki, a jej zbuntowana natura zwyczajnie nie przystaje do sztywnych i rygorystycznych zasad obowiązujących w ośrodku. Ma właściwie jedną koleżankę, a jest nią Fati, młoda kobieta w drugiej ciąży, która została zgwałcona i próbuje na nowo poukładać sobie rzeczywistość. Pewnego dnia Lu znika, pozostawiając w schronisku Ninę. Dziewczynką zaczyna opiekować się nowo przybyła siostra zakonna Paola, która niebawem ma złożyć śluby. Z dnia na dzień coraz bardziej przywiązuje się do dziewczynki i spędza z nią każdą wolną chwilę.

Życiowy romans, który rozgrywa się gdzieś pomiędzy czasem a przestrzenią. Argentyńczyk z Nowego Jorku i Hiszpan mieszkający na stałe w Berlinie spotykają się przypadkiem w Barcelonie. Spędzają razem upojne popołudnie i obaj chcą to jeszcze powtórzyć. Kiedy zaczynają się lepiej poznawać, okazuje się, że spotkali się już wcześniej.

Bohaterem filmu jest Boliwijczyk, nielegalny emigrant, który przyjechał do Buenos Aires w poszukiwaniu pracy. Zatrudnia go właściciel niewielkiej kafeterii. W kilku epizodach, głównie opartych na dialogach, Caetano pokazuje środowisko, skupione wokół tego miejsca. Oczami obcego - nowego pracownika, przygląda się stałym bywalcom lokalu, ich problemom i zwyczajom, delikatnie kładąc nacisk na opinie i uprzedzenia względem obcokrajowców.

Młody mężczyzna pracuje w porcie Buenos Aires, tłumacząc listy miłosne, które otrzymuje od prostytutki. Szuka w nich inspiracji dla swojej pracy.

To film o miłości, pożądaniu i zdradzie w dzisiejszej Argentynie - w kraju rozdzieranym aktami gwałtu i korupcji. Już na początku jesteśmy świadkami dwóch śmierci: leciwego sędziego i 22-letniej pięknej dziewczyny. Podejrzani są trzej synowie sędziego, którzy konkurowali o jej względy.

Magali ma 45 lat i pracuje jako asystentka medyczna w szpitalu geriatrycznym w Buenos Aires. Dostaje wiadomość o śmierci matki, która mieszkała na północy kraju, w górach. Kobieta jedzie do rodzinnej miejscowości położonej wśród jałowego krajobrazu o magicznych kolorach, gdzie stare tradycje wciąż są żywe. Na miejscu czeka na nią dziesięcioletni syn Felix, od którego uciekła do pracy. Powoli zaczyna się budować relacja między matką a synem. Tymczasem po okolicy grasuje dzikie zwierzę. Atakuje zwierzęta i straszy ludzi. Pojawia się nie tylko w rzeczywistości, ale także w snach Magali i Felixa. Razem będą musieli spełnić rodzinny obowiązek i odprawić rytuał, od którego zależy spokój i przyszłość ich i ich społeczności.

Ariel wchodzi właśnie w dorosłość, znajduje się u progu daleko idących, życiowych zmian. Po śmierci matki podejmuje swoją pierwszą poważną pracę, zaczyna odkrywać świat poza diasporą. Reżyser obserwuje i opisuje skontrastowane wizje życia - mieszczańską, jednocześnie magiczną, wypełnioną religijnymi rytuałami oraz nowoczesną, chłodną, obfitującą w wyzwania. Ustami swojego bohatera opowiada i wkładając w jego ręce kamerę filmową uczestniczy w wydarzeniach, które granicę pomiędzy dwoma światami czynią elastyczną, a związane z nimi wartości - niejednoznacznymi.

Trzy kobiety przyjeżdżają na daleką argentyńską prowincję i podejmują pracę w pomocy społecznej. Towarzyszą potrzebującym, wysłuchują ich, spędzają z nim czas. Mieszkają w starym, zrujnowanym szpitalu. Gdy kobiety lepiej się poznają, narzucone życie w grupie staje się trudne. Relacje z innymi też nie są łatwe. Ale z biegiem czasu zaczynają się wtapiać w otaczający je ludzki krajobraz.

Jak wygląda obecnie życie rdzennych plemion w Argentynie, a jak będzie wyglądało za parę lat? Filmowy portret wspólnoty Kolla, żyjącej w Tinkunaku, w górzystym rejonie północnej Argentyny. Turyści docierają tu rzadko, bowiem wioska leży u stóp majestatycznych Andów, a w porze deszczowej pokonanie kamiennych, górskich dróg i rzek okazuje się arcytrudnym wyzwaniem. Odcięta od świata i cywilizacji Tinkunaku zachowała tradycyjny sposób życia. Jej mieszkańcy nadal pielęgnują w sobie to, co w nich najpiękniejsze - spokój, brak pośpiechu i stare zwyczaje.