Filmy Dania

Życie Carla Nielsena od perkusisty w małej wiosce po muzyka i kompozytora na tronie światowej sławy.

Film przedstawia historię chłopca, któremu brakuje czułości, który jest niedowartościowany i nie może znaleźć nici porozumienia z ojcem. Ojciec szkoli go na "prawdziwego mężczyznę". Za wzór stawia muskularnego i sprawnego fizycznie Tarzana. Kupuje małemu plakaty, komiksy i figurkę Tarzana, ale do chłopca ta postać absolutnie nie przemawia. On woli zakradać się do pobliskiej stoczni, by bawić się tam w samotności. Pewnego dnia poznaje operatora suwnicy. Mężczyzna zostaje jedynym przyjacielem chłopca i tłumaczy mu, że należy wierzyć w siebie, bo każdy jest dobry w czymś - trzeba tylko to odnaleźć.

Animowany dokument Thora Ochsnera jest bardzo osobistą próbą zmierzenia się ze wspomnieniem tragicznego wypadku samochodowego, w którym dwadzieścia dwa lata temu zginął ojciec reżysera. Podążając tropami odnalezionymi w dziecięcych rysunkach, twórca wraca do deszczowego, październikowego wieczoru, gdy wraz z ojcem - po raz ostatni - jechał na lotnisko. W hipnotyzującym tańcu niewyraźnych plam wspomnienia reżysera rozmywają się i nikną, by za moment ponownie rozbłysnąć wyraźnym światłem.

Wychowywana w obozie dla uchodźców na Zachodnim Brzegu, podczas gdy jej matka przebywała w więzieniu, Walaa marzy o zostaniu policjantką w Palestyńskich Służbach Bezpieczeństwa (PSF). Pomimo zniechęcenia ze strony rodziny, a nawet ukochanego brata Mohammeda, Walaa składa podanie i dostaje się do służby. Jednak jej własne buntownicze zachowanie i skomplikowane relacje z matką stanowią wyzwanie, podobnie jak okoliczności, w których żyje. Śledząca losy bohaterki w okresie dorastania, 15-21 lat, fascynująca historia młodej kobiety, która pokonuje ogromne przeszkody, uczy się, które zasady łamać, a których przestrzegać, oraz obala negatywne uprzedzenia otoczenia i całego świata.

Johannes Vig (Frits Helmuth) jest nauczycielem, który pełni również funkcję kaznodziei na małej wyspie, pozbawionej w czasie zimowych miesięcy łączności ze światem. Żyje samotnie, ale zna tu wszystkich, interesują go sprawy mieszkańców i cieszy się ich szacunkiem. Kochał Annemari (Ann-Mari Max Hansen), która była jego uczennicą, potem dziewczyna związała się z innym, urodziła dziecko, a teraz chce na zawsze odejść z wyspy z przybyszem z zewnątrz. Nauczyciel nigdy nie zdobył się w stosunku do niej na szczerość. Ucieczka dziewczyny sprawia, że całe jego życie rozpada się w gruzy. Dlatego coraz częściej zagląda do kieliszka...

Sylfida to chudziutka dziewczynka z wystającymi zębami, która marzy o tym, by wyrwać się z domu. Niestety, jej neurotyczna mamusia niszczy wszelkie przejawy niezależności córki. Mimo abstrakcyjnej formy (czerwone niebo, prostokątne chmury) film Dorte Bengtson opowiada w pełni realistyczną i skądinąd dobrze znaną historię rodzinną. Autorka przyznaje, że jej dzieło ma charakter autobiograficzny.

Jacob i Finn - na pozór dwie różne osoby, dwa przeciwstawne charaktery, które - ku naszej uciesze - los zetknął ze sobą na obozie przetrwania. Jeden jest prywatnym detektywem, a drugi... hmmm, można by go nazwać "eksperymentem społecznym". Po zakończeniu kursu postanowili razem otworzyć własny interes - agencję detektywistyczną. I pomimo tego, że obydwaj są absolutnie zbzikowani, zwariowani i zakręceni, w jakiś niewytłumaczalny sposób zawsze udaje im się znaleźć wyjście z sytuacji bez wyjścia.