Dramat 1968

Za swoje oddanie zmarłemu mężowi, Pani Dong ma zostać uhonorowana łukiem cnoty jej imienia. Zaczyna jednak żywić uczucia do pewnego kapitana, przebywającego na terenie jej posiadłości. Tymczasem kapitan staje się obiektem westchnień także jej córki. Na szali Pani Dong położy więc nie tylko swoje dobre imię, ale i relację z własnym dzieckiem.

Siedemnastoletni Alvise nienawidzi wszystkiego i wszystkich, a najbardziej rodziny. Ojciec, właściciel wielkich zakładów przemysłowych, wyobraża sobie, że znajdzie w nim wkrótce współpracownika i następcę. Chłopak jednak nie ma zamiaru dać się w to wciągnąć. Symuluje paraliż nóg, i to rzekome kalectwo daje mu władzę nad otoczeniem, którą wykorzystuje z wyrafinowanym okrucieństwem. Nie cierpiąca zwłoki podróż rodziców za granicę sprawia, że Alvise zostaje powierzony opiece swej pięknej ciotki, lekarki Lei, i przewieziony do jej domu za miastem. Nie osłabia to w nim stanu rewolty, odruchów nienawiści i agresji, mimo iż ciotka od początku traktuje go z troskliwą wyrozumiałością.

Mianowany nauczycielem syna niemieckiego wielkiego księcia, Raoul zakochuje się bez pamięci w wielkiej księżnej Aurorze, która odwzajemnia jego gorące uczucia. Ich romans przybiera dramatyczny obrót, gdy młody intelektualista odkrywa złowrogą tajemnicę w zamkowej bibliotece…

Leschenhaut i Morillon próbują zorganizować spisek mający na celu obalenie rządu francuskiego i utworzenie nowej organizacji faszystowskiej. Ich plany przerywa Davis, amerykański bokser, nauczyciel młodego Paula de Villemont; w Dworze Villemont odkrywa spisek i po porwaniu chłopca udaje się do Rzymu, gdzie organizacja miała wymienić Paula na listę członków skradzioną przez Davisa.

Po trzęsieniu ziemi w 1887 roku wyspa Goto została odcięta i zapomniana przez świat. Obecnie podlega tyranii władzy Goto III (Pierre Brasseur), który zamierza szanować tradycje wyspy i dobre obyczaje. Ale teraz jego żona, Glossia (Ligia Branice), ma romans z młodym oficerem Gono (Jean-Pierre Andréani). Oboje, szaleńczo zakochani, przygotowują się do ucieczki. Plan zawodzi z powodu Grozo (Guy Saint-Jean), prostego sługi, który również kocha Glossię. Sługa użyje tej próby ucieczki, aby osiągnąć swoje cele. Zabija dyktatora i oskarża Gono.

Film przedstawia stosunki pomiędzy państwem a Kościołem w IX wieku. Opisuje tło związane z koronacją Karola Wielkiego na cesarza przez Papieża Leona III oraz dalsze konsekwencje tych wydarzeń.

Dziennikarz desperacko próbuje nawiązać ponowny romans ze swoją byłą kochanką.

Wdowa zakochuje się w młodszym mężczyźnie, który pasjonuje się hazardem.