Dramat 1971

Sędzia śledczy (Jacques Brel) po śmierci przesłuchiwanego przez policję podejrzanego rozpoczyna śledztwo, które ujawnia korupcję i przekraczanie uprawnień przez policjantów. Jest przez to poddawany presji ze strony zarówno policji jak i przełożonych, ale dzięki wsparciu syna, prasy i studentów (jest rok 1968), mimo piętrzących się przeszkód postanawia sprawę wyjaśnić do końca.

Profesor Marcilly (Jean-Pierre Aumont), wie, że ma poważną chorobę serca. Jest znanym specjalistą od mózgu, który po dogłębnej i rozległej pracy badawczej jest teraz w stanie przeprowadzić operację przeszczepu mózgu. Pewnego dnia znajduje się w obecności młodej ofiary wypadku samochodowego, dla której jedyną nadzieją na przeżycie będzie przeszczep mózgu. Po udanej operacji zastanawia się, jakie było życie tego, którego ciało zabrał.

W Paryżu, 16-letni Paul (Yann Favre) mieszka ze swoją rozwiedzioną matką, która nie jest nim zainteresowana. Spotyka Philippe'a (Philippe March), żonatego i bezdzietnego, czterdziestokilkuletniego drukarza, który również nie znajduje uczucia, jakiego oczekiwał od żony. Podzielają czułość i zrozumienie, których im brakuje. Paul czuje artystyczne usposobienie a Philippe go w jakiś sposób zachęca. Podczas pobytu w Deauville, Paul spotyka się z grupą młodych ludzi w jego wieku, a zwłaszcza z Marie-Laure (Nathalie Fontaine), jedną z dziewcząt z gangu, w której szybko się zakochuje. Ale ten flirt był tylko rozrywką dla niego i Paul znajduje wyrozumiałość Philippe'a na jego ramieniu, aby się pocieszyć.

Film oparty na kanwie ucieczki z więzienia w Markstein, Stefa Tassela (Jean-Pierre Mocky), który odsiadywał karę za zabicie policjanta. Twórca filmu oskarża obłudę i matactwa ludzi współdecydujących o stosunkach społecznych w ówczesnej Francji.

Tom Coupar (Rufus), sekretarz pokojowej organizacji zajmującej się uwalnianiem więźniów politycznych, postanawia pewnego dnia podjąć działania. Wraz z Alexandrą (Alexandra Stewart) udaje mu się zamordować dyktatora Antona Carasa (Jean Gaven). Uwięziony w twierdzy, w której są więźniowie, których próbował uwolnić, przygotowuje ucieczkę. Jednak tylko jeden człowiek zgadza się uciec z nim, inni wolą zostać, aby zeznawać przed sądem.

Kochanka Didiera (Maurice Ronet), którą właśnie opuścił, próbuje popełnić samobójstwo. Jest zawstydzony, gdy zostaje adoptowana przez rodzinę podczas jej powrotu do zdrowia. Sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, gdy wszyscy wyjeżdżają razem na wakacje.

Mężczyzna podróżujący pickupem porywa pięć kobiet z ulicy, które mają służyć jako jego niewolnice seksualne. Kobiety muszą spełniać wszystkie jego perwersyjnie zachcianki, jednak ich zemsta będzie również "słodka".

Kłopoty pary małżeńskiej zaczynają się, gdy panna młoda zakochuje się w innym i porzuca męża.

Młoda dziewczyna Vanina (Carole André) i jej przyjaciółka Juliette (Christine Caron) wyjeżdżają na wakacje na Sardynię. Przybywając tam, Vanina przyciąga uwagę młodego mężczyzny z wioski. Pomimo jej zainteresowania nim emocjonalne cierpienie doświadczane w dzieciństwie uniemożliwia jej nawiązanie z nim normalnych stosunków.

Céline (Bernadette Lafont), młoda wyzwolona kobieta, spotyka zamożnego biznesmena Philippe'a Aignana (Michel Duchaussoy) i wbrew wszelkim przeciwnościom zakochuje się w nim i zgadza się zostać jego żoną, chociaż do tej pory dopiero zaczęła zbierać swoje miłosne przygody, w stylu życia beatnika. Życie burżuazyjne i towarzyskie szybko ją nudziły i zaprzyjaźniła się z Julią (Bulle Ogier), żoną jednego z krewnych jej męża. Dwie przyjaciółki planują napisać książkę o obyczajach seksualnych. Ale Julia ginie w głupim wypadku samochodowym spowodowanym przez męża. To natychmiast powoduje zerwanie Céline z Philippe i jego środowiskiem...