Dramat 1971

Profesor filozofii, Paul jest gościem w posiadłości Theo, ojca swego byłego ucznia Charlesa. Profesora od razu uderzają dziwne stosunki panujące w rodzinie, odkrywa bowiem romans między Charlesem i Helene, żoną Thea. Charles, będący na skraju choroby psychicznej, prosi Paula o pomoc, ponieważ okazuje się, iż są przez kogoś szantażowani. Theo zdaje się o niczym nie wiedzieć, a jednocześnie ujawnia wiele faktów komplikujących jeszcze bardziej zaistniałą sytuację. Kochankowie pogrążają się coraz bardziej.

Historia rozgrywa się latach trzydziestych ubiegłego wieku we francuskiej Burgundii. Na wiejskiej farmie mieszka samotnie wdowa Couderc. Pewnego dnia w jej posiadłości zjawia się Jean Lavigne, który pomaga jej w gospodarstwie. Wdowa nie wie, że Jean jest zbiegiem z więzienia, poszukiwanym przez policję. Wspólne przebywanie pod jednym dachem z czasem w kobiecie wzbudza uczucie miłości. Jean znajduje u kobiety schronienie, zrozumienie i tkliwość. Czar pryska, kiedy Couderc dowiaduje się o romansie Jeana z jej kuzynką…

Młody malarz Jacques "Marzyciel" (Guillaume des Forêts), pewnej nocy spaceruje po Pont Neuf i spotyka młodą dziewczynę (Isabelle Weingarten), która rozważa samobójstwo. Po tym, jak próbowała wskoczyć do Sekwany, a Jacques ją zatrzymał, spotkali się. Następnej nocy spotykają się ponownie, a młoda dziewczyna Marthe zwierza się mu...

Były ekspert od hapkido, który szkolił Zielone Berety, ratuje dzikie konie przed ubojem na karmę dla psów i wspiera pustynną "szkołę wolności" dla uciekinierów.

Film opowiadający losy Makbeta, lorda szkockiego który marzy o władzy i tronie królewskim. Za namową żony, podstępnie zabija króla Dunkana i sam zostaje królem. Polański zrobił film mroczny i posępny w tonacji, jednocześnie bardzo dramatyczny. Można dostrzec tu żal, rozgoryczenie i ból po niedawno zamordowanej ukochanej żonie Sharon Tate. Film był kręcony już po tej osobistej tragedii Polańskiego, po przyjeździe do Europy. Scenariusz napisał wspólnie (Kennethem Tynanem) – krytykiem literackim i kierownikiem literackim brytyjskiego Teatru Narodowego. Krytycy zarzucali Polańskiemu, iż powierzył główne role aktorom niedoświadczonym i zbyt młodym do tego dramatu, a taką właśnie obsadę – inną niż dotychczasowe inscenizacje i ekranizacje, Polański przygotował rozmyślnie Chciał przez to przełamać nieuzasadnioną według niego tradycję przedstawiania pary głównych bohaterów jako pary w średnim wieku.

Emerytowany pułkownik ćwierć wieku po wybuchu II wojny światowej dowiaduje się, że nie wykonał rozkazu i nie odznaczył Krzyżami Virtuti Militari najdzielniejszych żołnierzy pułku. Rozkaz jest dla niego czymś świętym, czymś, co należy zrealizować nawet po upływie tak długiego czasu. Nie mogąc samodzielnie wykonać ostatniego rozkazu, namawia do pomocy syna.

Kanwą fabuły są opowiadania znanego pisarza węgierskiego Gyuli Kruydego. Szindbád to wytworny i rycerski mężczyzna, który uwielbia piękne kobiety, ceni wykwintność stołu, przeżywa każde doznanie estetyczne. Gromadzi te doznania, kumuluje wrażenia, nie zapomina o emocji. Przypomina w tym zbieracza fotografii lub starych sztychów, bądź bibliofila. Najważniejszą wartością jest dla niego pamięć. Każde nowe doznanie wzbogacone zostaje pamięcią o podobnym, już niegdyś przeżytym w innych okolicznościach. W okresie największego rozkwitu monarchii austro-węgierskiej ów wędrowiec przez życie tworzy wciąż od nowa swój świat niepowtarzalnych impresji i nieustannych metamorfoz.

Inspiracją do scenariusza stały się autentyczne wydarzenia - epidemia czarnej ospy we Wrocławiu latem 1963 roku. Miasto zostaje odcięte od reszty kraju kordonem sanitarnym. Lekarze podejmują heroiczną walkę z zarazą. Wśród nich jest doktor Rawicz, który pierwszy rozpoznaje chorobę, a potem ją zwalcza narażając własne życie. Aby czarna ospa się nie rozprzestrzeniała i nie zbierała tragicznego żniwa, konieczne jest stworzenie izolatorium… Po kilku tygodniach, we wrześniu, epidemia wygasa i zostają zniesione ograniczenia. Osoby zaangażowane w jej zwalczanie otrzymują nagrody i odznaczenia państwowe. Wśród docenionych nie ma doktora Rawicza…

Dramat dwojga ludzi, którzy nie mogą już żyć ze sobą, ale nie mogą również żyć bez siebie. Starsze małżeństwo z Paryża: 50-letnia Clémence (Simone Signoret) i 60-letni Julien (Jean Gabin), kiedyś bardzo się kochali. Teraz tysiące nagromadzonych nieporozumień zamieniło miłość w nienawiść. A nienawiść objawia się w drobiazgach: kot, na którego Julien przelał swoją czułość, staje się absurdalnym rywalem Clémence.

Mimo starannego wykształcenia Ram Chand (Amitabh Bachchan) nie może znaleźć dobrej pracy. Pewnego dnia spotyka Ravi Chandra (Anil Dhawan), którego odwodzi od samobójczych myśli. Ravi zatrudnia się w tym samym miejscu co Ram i zakochuje się w swojej współpracownicy Lati (Farida Jalal). Rodzice Rama chcą, aby ich syn także się ustatkował. Poznają go z piękną Kusum Sharmą (Tanuja). Ramowi jest przykro gdy dowiaduje się, że kobieta nie podoba się Raviemu. Chcąc dowiedzieć się powodów niechęci przyjaciela do jego wybranki, dowiaduje się szokujących faktów o Kusum.