Dramat 1995

Intrygujące spojrzenie na złowrogą sieć władzy, łączącą politykę i mafię we współczesnych Włoszech.

Nina (Anouk Grinberg), samotna matka zatrudniona jako fryzjerka, stara się wychowywać swojego 10-letniego syna Martina (Axel Lingée) najlepiej jak potrafi. Jeśli Nina wie, jak być uspokajającym i życzliwym wobec pacjentów, całkowicie nie udaje jej się opanować agresywności Martina. Dziecko poświęca prawdziwy kult ojcu, którego nigdy nie znał i którego wyobraża sobie jako „księcia pustyni”. Nina zaprzyjaźnia się z małym włoskim oszustem, Pippo (Alberto Gimignani), który próbuje między dwoma gwałtownymi kłótniami przywrócić tym dwóm nieco zagubionym istotom równowagę...

Młody policjant Andrea (Kim Rossi Stuart) zostaje przydzielony do ochrony niebezpiecznego ojca chrzestnego Sante (Michele Placido), który jest w szpitalu po fałszywej próbie samobójczej. Przygotowywana jest akcja do zgładzenia mafiosa.

Tom (Jean-Pierre Bisson) wyraźnie stara się wyzdrowieć z bólu serca. Pije, wędruje od baru do baru przez całą noc. Spotyka Théo (Frank Nicotra), ucznia aktora, który szuka siebie. Théo przedstawia Toma swojej żonie, Stelli (Valeria Bruni Tedeschi). Tom się w niej zakochuje. Stella radzi mu, by pojechał do Marsylii, i znalazł siostrę jej siostrę Sarę (Garance Clavel), która jest tak samo ładna jak ona. Tom i Sara spotykają się, jakby się znali. Tom zabiera Sarę do Paryża, by zacząć, może nowe życie...

W 1630 roku epidemia dżumy spustoszyła miasto Mediolan. W atmosferze podejrzeń i terroru dwóch mężczyzn jest oskarżanych o szerzenie choroby w mieście. Podczas przesłuchań i tortur są zmuszeni ujawnić historię wymyślonej zbrodni. Więc zanim umrą wymyślają historię Siewców Zarazy.

Nałożone na Jugosławię przez ONZ sankcje gospodarcze pogłębiają rozpad gospodarki tego kraju, w konsekwencji czego w szpitalach brakuje leków i żywności. Jeden z lekarzy kliniki psychiatrycznej, w proteście przeciw nieludzkim warunkom życia chorych, postanawia zamknąć zakład, a pacjentów odesłać do ich byłych domów lub gdziekolwiek, gdzie znaleźliby choćby tymczasowe schronienie. Wykorzystując fakt, że wśród pacjentów jest para, która zamierza się pobrać, wyprowadza chorych na ulice Belgradu, oświadczając im, że udają się na wesele.

Ubogi rolnik Shiv Charan Sharma (Ishrat Ali) przenosi się wraz z rodziną ze wsi do miasta w poszukiwaniu lepszego życia. Jego nieciekawa sytuacja finansowa zmienia się, gdy zatrudnia się u pewnego gangstera... Po latach Shiv jest już szefem mafii. Wiele osób zazdrości mu pozycji i pragnie zabić...

Amerykanin zajmujący się rozwożeniem przesyłek motocyklem wplątuje się w świat wyższych sfer, narkotyków i rozwiązłości, gdzie spotyka piękna kobietę skrywającą mroczny sekret. Ich burzliwy i namiętny romans przeradza się w miłość, pomimo osobistych rozterek młodej i bogatej kobiety oraz kłamstw, które mogą ja zniszczyć. Oboje nie wiedzą, że groźny spisek wychodzi na jaw i zaowocuje walką na śmierć i życie oraz ostatecznym sprawdzeniem ich miłości.

Ana (Laura Rico) jest 8-letnią dziewczyną, u której odkrywają, że jest nosicielką wirusa HIV, gdy miała mały wypadek na obozie letnim. Lekarz i opiekunowie ośrodka postanowili ją wykluczyć, ponieważ obawiano się, że zarazi inne dzieci.

Berlin Zachodni, 1961 rok. Konrad (Anian Zollner) i Sophie (Meret Becker) zostają rozdzieleni, próbując uciec z Berlina Wschodniego, kilka dni po budowie muru. Od tego momentu żyją w dwóch przeciwstawnych światach, Sophie na Zachodzie, Konrad na Wschodzie. Konrad, który stał się znanym astrofizykiem, próbuje skorzystać z kongresów naukowych poza wschodnimi Niemcami, aby umówić się na spotkanie z Sophie. Spotykają się w Pradze. Postanawiają mieszkać razem w Pradze, ale rosyjska inwazja oddziela ich ponownie. Sophie, ewakuowana na Zachód, spodziewa się dziecka Konrada. Dzięki temu dziecku mogą się teraz widzieć. Biorą ślub, ale każde z nich mieszka gdzie indziej. Wydaje się, że nadzieja wspólnego życia została porzucona. Ale 9 listopada 1989 roku, 27 lat po ich rozstaniu, Konrad (August Zirner) i Sophie (Corinna Harfouch), spotykają się na Grenz Bergang, w środku radości Berlińczyków.