Komedia 2000

Cezary i Danuta Skowronkowie to młode, bezdzietne małżeństwo. Całkowicie poświęcają się pracy w swoim sklepie z glazurą i terakotą. Ich życie biegnie w szczęściu i harmonii, aż do pewnego feralnego dnia, kiedy właśnie obchodzą kolejną rocznicę ślubu. Wówczas to Cezary niespodziewanie odkrywa, że żona ma telefon komórkowy. Dlaczego mu o tym wcześniej nie powiedziała? Rzutki biznesmen, zahartowany w bojach z ZUS-em i urzędem skarbowym, teraz jest kompletnie zdruzgotany. Wszystkiego się bowiem spodziewał, ale nie takiego ciosu ze strony najbliższej mu osoby.

Trzydziestoletni Simon żongluje życiem i swoimi problemami. Jest rozdarty między pracą dziennikarza w „Tabac Magazine”, dziewczyną Christine, z którą nie może zajść w ciążę, a przyjaciółmi Fabrice, Léą i Roché. Jeśli chodzi o rodzinę, jest Żydem sefardyjskim i ma porachunki z ojcem, psychologiem. Ale Simon głównie troszczy się o babcię, która traci rozum i utrudnia życie otaczającym ją osobom. Spotkanie Claire, młodej, ciężarnej sąsiadki, porzuconej przez męża, nada jego życiu nieoczekiwany zwrot akcji...

W odległej chińskiej wiosce zdziesiątkowanej przez dwie wojny domowe i japońską inwazję, miejscowy chłop - Ma Dasan - zostaje zaskoczony przez chińskich żołnierzy, którzy zostawiają u niego w domu dwa duże worki. W jednym jest japoński żołnierz, a w drugim jego chiński tłumacz. I tak spokojnie mija pół roku. W międzyczasie Ma Dasan i jego kochanka, młoda wdowa, starają się zadbać o więźniów, co owocuje wytworzeniem się między nimi swego rodzaju więzi. Czas dalej płynie, we wsi jest coraz mniej jedzenia, a mieszkańcy zaczynają szukać winnych.

Djibril, nazywany Djib, to 13-letni czarny nastolatek. Buntownik z lat 90. Ma zabawną filozofię, którą posunął się nawet do wrzucenia na stos: „Czarnemu człowiekowi nie wolno nigdy sobie pozwolić, aby ktokolwiek inny niż czarny nazwał go czarnuchem. To najgorsza obelga”. Bambino mieszka ze swoją babcią, którą ciągle obraża. Nieustraszonemu draniowi brakuje miłości na każdym poziomie. Zakochał się w dziewczynie w swoim wieku, arabsko-gaulijskiej dziewce, Joséphine, której chce zapłacić za wspaniałe wakacje. Musi więc ciężko pracować, aby znaleźć pieniądze. Niestety, sprawy dzieją się jak abrakadabra...

Grupa młodych ludzi po dwudziestce wyruszyła z przewodnikami Backpacker Guides i plecakami na krótką letnią wycieczkę po Europie. Ich podróż, która początkowo wydawała się dobrze zaplanowana i zorganizowana, szybko przybrała nieoczekiwany obrót. Między Lionelem, dyrektorem, który przygotował piękny program historyczno-kulturalny, Bruno, introwertykiem, który tłumi swój homoseksualizm, Clémentine, poszukiwaczką przygód poszukującą idealnego kochanka i Brigitte, spłukaną osobą, która ma kompleksy co do swojej budowy ciała, jest cel poszukiwania słynnego dobrego planu ale on nie rymuje się z maksymą „jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. Od Amsterdamu po Milos przez Bolonię, od przepełnionych schronisk młodzieżowych po apartamenty, od zadymionych kawiarni po niesmaczne imprezy rave – będą walczyć, kłócić się, rozdzielać, odnajdywać się na nowo…

Jest rok 1982. Vincent to niedojrzały trzydziestolatek, który nadal nie wie, czego chce od życia. Kiedy Laurie domaga się, aby mężczyzna się ustatkował i założył z nią rodzinę, Vincent czuje się niezdolny do podjęcia takiej decyzji. Tego samego wieczoru, mężczyzna staje się ofiarą wypadku samochodowego, który przenosi go 16 lat do przodu. Teraz w roku 1998, Vincet patrzy na to, jak wyglądać ma jego życie w przyszłości. Związek z Sonią i praca dla wielkiej korporacji okazuje się być koszmarem. Mężczyzna zaczyna żałować, że kiedyś nie potrafił podjąć odpowiednich decyzji. Teraz chce wszystko odmienić.

Ekscentryczny Buck obsesyjnie próbuje odnowić dziecięcą więź z dawnym przyjacielem, który dziś wiedzie inne życie.

W Algierze w 1993 roku, gdy wybuchła wojna domowa, lokatorzy pani Osmane (Carmen Maura) muszą znosić jej napady gniewu. Jej mąż ją porzucił i prześladuje ją strach przed utratą szacunku. Była bojowniczka ruchu oporu z czasów wojny o niepodległość stara się kontrolować poczynania swojej rodziny, zamiast walczyć z własnymi frustracjami. Gdy dowiaduje się, że jej córka się zakochała, wizja samotności doprowadza tę wciąż bardzo pożądaną kobietę do granic wytrzymałości: symboliczny „harem” pani Osmane jest na skraju rozpadu.