Krótkometrażowy 1960

Opowieść o próbie reprezentacyjnej orkiestry warszawskich tramwajarzy. Prości robotnicy po skończeniu pracy w zajezdni na dźwięk syreny wychodzą ze swoimi instrumentami muzycznymi. Nie udają się tak jak inni do domu, lecz na kolejną próbę. Stają się na ten czas wirtuozami puzonów, fletów, trąb…

Chłopiec bardzo pragnie wybrać się na przejażdżkę łódką bądź kajakiem. Jednak gdy w końcu nadarza się ku temu okazja, szybko zaczyna marzyć o powrocie na brzeg. W roli chłopca wystąpił Tadeusz Wiśniewski znany z innych filmów dedykowanych młodej widowni. U Janusza Nasfetera pojawił się aż czterokrotnie m.in. w Małych dramatach (w pierwszej noweli – „Karuzela”) zagrał „Wiewiórkę”, a w Kolorowych pończochach (w drugiej opowieści – „Jadźka”) wcielił się w poczciwego Grzegorza Cebulę. Muzykę do filmu skomponował Krzysztof Komeda, posługujący się jeszcze prawdziwym nazwiskiem – Trzciński.

Uwspółcześniony Janko Muzykant. Świt, budzi się Janek, na niebie latają statki kosmiczne, chłopak wyprowadza z obory mechaniczną krowę i wypędza ją na pastwisko. Siada pod drzewem i zaczyna grać na fujarce...

Letni dzień. Mały Karol nie może doczekać się kiedy wreszcie znajdzie się na plaży. Kurczowo trzymając dmuchanego krokodyla czeka na swoich rodziców, którzy nieśpiesznie przygotowują się do wyjścia. Gdy wszyscy są już na miejscu, chłopiec chce pójść się wykąpać, tak jak inne dzieci. Niestety rodzice cały czas go strofują i zabraniają się oddalać. Karol postanawia się temu sprzeciwić.

Wiosną do parku zstępują z nieba anioły wyposażone w łuki i strzały. Zapoznają się z mapą ławek w parku – stanowisk do ustrzelenia zakochanych. Obserwuje ich zza płotu diabeł, którego irytują serca i inicjały wyryte na pniach drzew i ławkach. Nad jego rogatą głową śmigają już strzały Amora. Diabeł sprowadza śnieg, co sprawia, że nagie aniołki drżą z zimna. Jeden z nich trafia diabła strzałą miłości. Diabeł odpuszcza zimę, zbiera wiosenne kwiaty i składa je pasącej się kozie. Nie spodziewa się, że rogacizna wypędzi go z parku.

Stado białych słoni ze słoniątkami porusza się zgodnie zwartą grupą. Próbuje do niego dołączyć słonica w czarno-białe pasy. Słonie reagują z niechęcią, zabierając od niej swoje małe. Słonica wpada na pomysł, by się wybielić kokosowym mlekiem. Jako białej udaje jej się znaleźć partnera, ale słoniątko demaskuje ją. Zrezygnowana szuka innego stada. Tym razem stado czarnych słoni odmawia jej wspólnego posiłku i dzielenia opieki nad małymi. Tłumaczą jej, że wygląda jak zebra, a nie słoń. Słonica czerni się błotem, ale znów zostaje zdemaskowana, a nawet wyśmiania. Niespodziewane jeden z czarnych słoni zaczyna okazywać jej swoje względy. Okazuje się, że to podmalowany, czarno-biały słoń w paski, jak ona, tylko że poziome. Nie mija dużo czasu, a prowadzą rząd czarno-białych słoniątek w kratkę. Bajka rysunkowa w reżyserii i opracowaniu plastycznym Aliny Maliszewskiej-Kruk, twórczyni filmów animowanych dla dzieci i dla dorosłych. Przygoda w paski podnosi na duchu odmieńców i dowodzi, że dzięki sile ich charakterów świat staje się bogatszy i bardziej różnorodny.

Zakopane to zimowa stolica Polski, gdzie Marszałkowska przechodzi płynnie w Krupówki. Na zakopiańskiej trasie WZ spotykają się Wszyscy Znajomi. Komentarz lektora dodaje reportażowi pikanterii z uwagi na jego dwuznaczność – męską perspektywę urlopu w Zakopanem. Autostop, widoki z Gubałówki, taternictwo – wszystko to, jak się okazuje, może być okazją do poznania pięknej turystki. Narty to tylko jedna z wielu rozrywek. Ponadto opalanie, brydż, alkohol, tańce i kino. Przewodnikiem po Zakopanem jest Kazimierz Rudzki, aktor i konferansjer, gwiazda teatru i kabaretów: Szpak, Wagabunda, Pod Egidą.