Filmy Węgry

Uwięziona przez cierpiącą na urojenia rodzinę kobieta, zdaje sobie sprawę, że jej życie wisi na włosku.

Astronauta walczy o zachowanie kontaktu z rzeczywistością na pokładzie prawdopodobnie zagrożonej śmiercią misji na księżyc Saturna, Tytana.

Jest rok 1956. Najzimniejszy rok Zimnej Wojny. Węgry znajdują się w orbicie politycznej dominacji Związku Radzieckiego. Jest jednak dziedzina, w której są największą siłą – węgierska drużyna jest niepokonana w water polo. Jesienią 1956 roku, gdy ciemna chmura komunizmu zawisa nad całą Europą, a radzieckie czołgi rujnują państwo węgierskie, Karcsi Szabo i jego drużyna walczą z Sowietami o złoto na Olimpiadzie w Melbourne. Mecz miał się później okazać najbardziej krwawą rozgrywką w historii sportu, symboliczną bitwą o honor i wolność, na którą patrzył cały świat...

Pochodząca z ubogiej rodziny Colette (Keira Knightley) w wieku 20 lat poznaje swojego przyszłego męża Henry'ego Gauthiera-Villarsa (Dominic West) – starszego blisko dwukrotnie paryskiego bon vivanta, który wprowadza ją w świat bohemy i przekonuje, by sięgnęła po pióro. Owocem tego jest „Klaudyna” – wydana pod nazwiskiem męża historia pensjonarki, która odkrywa swoją seksualność. Powieść wywołuje skandal, który Gauthier-Villars i Collete dodatkowo podsycają licznymi miłosnymi aferami. Nie przeszkodzą one jednak Colette w zdobyciu zaszczytnego miejsca w Belgijskiej Akademii Języka i Literatury Francuskiej oraz w Akademii Goncourtów.

Skonstruowany na podobieństwo tajemniczego labiryntu film prowadzi nas przez Budapeszt u progu XX wieku, wtedy wciąż jedną z najważniejszych metropolii Europy; perłę austro-węgierskiego imperium. Przewodniczką po przekwitającym niepostrzeżenie mieście jest młodziutka Irisz, córka właścicieli sklepu z kapeluszami, którzy przed laty zginęli w pożarze. Dziewczyna szuka zaginionego brata, ale też odpowiedzi na pytania o własną tożsamość. Błądzi, zapuszcza się w zaułki i ślepe uliczki, odkrywa wnętrza eleganckich sklepów, pałaców, ale też kryjówki anarchistów i nędzne robotnicze klitki. Oto świat technologicznego triumfu i cywilizacyjnego zacofania, luksusu i niepokoju; świat, w którym o statusie świadczy twój kapelusz. Wyrafinowanie przestaje już jednak chronić przed pulsującą na obrzeżach miasta dziką energią rewolty.

Mihail, młody, spokojny mężczyzna, wraca po wielu latach w swe rodzinne strony. Jest to mała wioska położona w delcie rzeki, gdzie dziesiątki odnóg, setki małych wysp tworzą labirynt, który odcina mieszkańców od świata zewnętrznego. Wywieziony jako mały chłopak Mihail nie zdawał sobie sprawy, że na miejscu pozostała jego młodsza siostra. On decyduje się zostać i rozpoczyna budowę domu na palach z dala od innych. Wsparcie otrzymuje od siostry, z którą szybko nawiązuje bardzo bliską więź.

Nieśmiała i wycofana Arlene wiedzie nudne, na pozór spokojne życie. Mieszka w sennym irlandzkim miasteczku, w otoczeniu pól, lasów i ścieżek, wśród których można zniknąć i nigdy nie wrócić. Za dnia pracuje w fabryce, wieczorem… lunatykuje. Cierpi na zaburzenia snu od wczesnego dzieciństwa i choć próbuje zapanować nad swoimi nocnymi wędrówkami, regularnie budzi się w nieznanych miejscach, nie pamiętając, jak się tam znalazła.

„Jaką chcesz herbatę? Mamy miętową” – mamrocze starsza kobieta do apatycznego męża, z którym mieszka w zagraconym mieszkaniu. Następnie wstaje i idzie na dach bloku, skąd patrzy na wieczorne niebo nad Budapesztem. A potem skacze. W miarę jak spada, na mgnienie oka spoglądamy w kolejne okna do innych mieszkań. Potem do nich wrócimy. Siedem pięter, siedem identycznie zaprojektowanych mieszkań, ale zupełnie inne światy. Siedem sytuacji, siedem różnych historii, które mimo wszystko łączą tysiące powiązań. To jakby absurdalne, trochę tajemnicze obrazy współczesnej rzeczywistości widzianej w krzywym zwierciadle.

Rok 1943, piekło II wojny światowej. Po klęsce nad Donem sto tysięcy węgierskich żołnierzy, jako sojuszników hitlerowskich Niemiec, zostaje wysłanych na rozległe tereny sowieckiego imperium, by zaprowadzić ład na okupowanych terenach i stłumić opór ze strony partyzantów zgodnie z bezlitosną taktyką „zwalczania bandytyzmu” (Bandenbekämpfung). Wśród nich jest kapral Istvan Semetka (w tej roli naturszczyk Ferenc Szabó), którego oddział przemierza surowe, nieprzyjazne tereny, by dotrzeć do małej wioski i tam rozbić obóz. Względny spokój zburzony zostaje na skutek zasadzki, w jaką wpadają żołnierze. W jej wyniku śmierć ponosi dowódca kompanii. To wydarzenie odciśnie piętno na bohaterze i zrzuci na niego ciężar odpowiedzialności za towarzyszy broni, ale będzie miało też poważne reperkusje dla mieszkańców wsi. Zwłaszcza gdy na miejsce dotrą posiłki, mające wesprzeć zaatakowany oddział.

James (Alexander Skarsgård) jest powieściopisarzem, który od ponad sześciu lat nie wydał żadnej książki i zmaga się z problemami. Podczas wakacji w kurorcie partneruje mu Em Foster (Cleopatra Coleman), a mężczyzna szuka inspiracji dla swojej następnej pracy. Spotyka kobietę o imieniu Gabi (Mia Goth), która okazuje się być jego fanką. Pada propozycja, aby wyjechać poza teren ośrodka, jednak jest to wbrew zasadom. Mimo wszystko decydują się wymknąć. Po nocy spędzonej na piciu, James w drodze do domu ulega wypadkowi, który prowadzi do śmierci miejscowego mężczyzny. Kiedy pojawia się policja, sytuacja przybiera niespodziewany obrót.