Filmy miłość, samotność

Dwoje pasażerów międzyplanetarnego statku kolonizacyjnego budzi się zbyt wcześnie z hibernacji. Do celu zostało 90 lat podróży. Co zrobią w tej sytuacji?

Całe szczęście to pełna uroku i wakacyjnej energii historia o miłości, która rodzi się w nieprzewidzianych okolicznościach. W spokojne i uporządkowane życie Roberta, muzyka z orkiestry symfonicznej (Piotr Adamczyk), który samotnie wychowuje dziesięcioletniego synka Filipa (Maks Balcerowski), niespodziewanie wbiega pełna energii i uroku popularna gwiazda fitness Marta (Roma Gąsiorowska). Dwa różne charaktery, spojrzenia na miłość i życie. Jej świat to wielkie miasto, egzotyczne podróże i sport. Marta ma swoje programy telewizyjne, wydaje książki kulinarne, a jej twarz gości na okładkach najpopularniejszych magazynów. Robert to chodzące zaprzeczenie „sportowego trybu życia”. Jego świat to spokojna przystań, rodzicielskie wyzwania, kosz pełen prania, klasówki z matematyki syna – wszystko to działa, dopóki w jego życiu nie pojawia się Marta… Przebojowa gwiazda i onieśmielony jej urokiem mężczyzna. Dlaczego los ich połączył? Czy uda im się wspólnie odnaleźć Całe szczęście?

Dwie wampirzyce, Clara (Gemma Arterton) i Eleanor (Saoirse Ronan), ścigane przez tajemniczego mężczyznę, znajdują schronienie w podupadłym kurorcie nad oceanem. Kiedy na jaw wychodzi ich skrzętnie skrywana tajemnica, staje się to początkiem serii dramatycznych wydarzeń, których geneza sięga kilka wieków wstecz.

Kręgosłupem formalnym filmu są stylizowane na dokument monologi kilku kobiet. Z tych „solowych etiud” powstaje pełnowymiarowa „kolekcja” – nomen omen – psychologicznych „sukienek”. Nie są to jednak portrety, raczej opisy newralgicznych momentów życia. To najbardziej z możliwych kameralne zderzenie czasu z przestrzenią. Czas „materializują” oniryczne, bardzo malownicze impresje, z pozoru niezwiązane z opowieściami kobiet; są jednak bodaj najistotniejszymi kontrapunktami filmowej opowieści. Poetyckie „obrazki” przekazują to co niewypowiedziane wprost przez bohaterki filmu. Nieobecna „fabularność” nie zwalnia opowieści – każda z postaci, wykreowana przez czołówkę polskich aktorek, jest zaskakująco dynamiczna, udramatyzowana, niezwykle wiarygodna, wręcz przeszywająca. Całość wieńczy zaskakująca pointa, kontrowersyjne „ujawnienie obecności” tajemniczego katalizatora kobiecych zwierzeń. Kim jest? Ślepym losem? Nieobliczalnym wyrzutem sumienia? Kimś, z natury rzeczy, rodzaju męskiego? Odpowiedzi na te tajemnicze pytania trzeba szukać aż do ostatniej sceny, ostatniego kadru filmu.

Współczesny komediodramat, opowiadający o kilku dniach z życia trójki młodych bohaterów zamieszkujących jedno ze śląskich miast. Bartek, Marta, i Robert są niczym tytułowe drzazgi: niechciani, samotni, ale z drugiej strony szorstcy i potrafiący zaleźć za skórę... Życiowe drogi tych trojga przetną się wzajemnie podczas kolejnego pozornie zwyczajnego i szarego weekendu. Tak naprawdę nie mieli zamiaru się spotykać. Tak naprawdę nie powinni się spotykać. Tak naprawdę Los nie dał im wyboru. Głównym tematem obrazu jest potrzeba miłości i ciągłe jej poszukiwanie.

W miejscowości tak małej, że nawet nie posiadającej nazwy, urodziła się dziewczynka. Matka nie wiedziała, kto jest jej ojcem, ponieważ miała w swym życiu wiele przypadkowych przygód. Teraz matka i córka trzymają się razem. Nie mają imion. Ciągle są w biegu. Któregoś razu matka decyduje się na ucieczkę ucieka od córki w poszukiwaniu siebie, życia i świata. Córka biegnie za matką, gdyż nie wyobraża sobie bez niej życia. Ich bieg jest nieskończonym szeregiem powracających, podobnie jak melodia katarynki, błędów. Są one jak wirowanie bączka – niepozornej zabawki, podarowanej kiedyś przez matkę. Jednak pewnego dnia ów bieg zostaje zatrzymany.

Samotna, czarnoskóra matka Sarah Collins (Whoopi Goldberg) traci pracę i nie ma z czego spłacić kredytu na dom. Przypomina sobie wtedy swoje umiejętności gry w bilard i zaczyna grać na pieniądze. Co gorsze zakochuje się w jednym ze swoich przeciwników. Czy będzie wystarczająco dobra, aby odsunąć na bok swoje uczucia i zarobić na życie?

Bożena jest barmanką w Szczecinie. Magdalena wiedzie dostatnie życie w Warszawie, gdzie wychowuje siedmioletniego syna. Beata jest młodą mężatką, która również mieszka w Warszawie. Co łączy trzy kobiety o różnych doświadczeniach i wieku? Wszystkie są żonami marynarzy. Przed Nowym Rokiem wyjeżdżają do Gdańska, aby powitać wracających z rejsu małżonków. Na miejscu okazuje się, że statek przypłynie z opóźnieniem. Spędzają czas oczekiwania w hotelu. Kiedy ponownie spotykają się w porcie, okazuje się, że statek ma uszkodzony ster i przypłynie z trzydziestosześciogodzinnym opóźnieniem. Noc sylwestrową przyjdzie im spędzić samotnie…

Eliseo jest brzydki, kulawy i samotny. Nigdy nie spotkał kobiety swojego życia i nie wie co to prawdziwa miłość. Nati również nie grzeszy urodą, ma jedną pierś i jest w separacji. Ona z kolei znalazła mężczyznę swojego życia, ale nigdy nie zaznała prawdziwej miłości. On spodziewa się w życiu najgorszego, ona uważa, że najlepsze nadejdzie. Śmierć matki Eliseo jest okazją do spotkania się po 20 latach, szansą dla nich obojga. Problem polega na tym, że Nati jest żoną brata Eliseo.

Dziewczyna zostaje porwana i uwięziona w starożytnej egipskiej świątyni.