Filmy cudzołóstwo, klient

Doug (Michael J. Fox) jest młodym mężczyzną pracującym całe dnie jako portier w luksusowym hotelu. Wszystkie pieniądze odkłada z myślą o otworzeniu swojego własnego interesu. W końcu spotyka człowieka, który może pomóc spełnić jego marzenia. Okazuje się jednak, że ma on romans z kobietą którą kocha Doug...

I to jest szczęście dla Paula (François Cluzet): w wieku trzydziestu pięciu lat staje się właścicielem hotelu, w którym pracował (ma długi przez dziesięć lat, ale co to ma za znaczenie). Żeni się z najsmaczniejszym kęskiem z okolicy - Nelly (Emmanuelle Béart). I to nadal trwa! Nelly daje mu dziecko, biznes idzie dobrze: hotel nad jeziorem przyciąga turystów; „sportowcy” z miasta i zakochane pary. Paul pracuje jak bestia, nie może spać bez pigułek nasennych, czasami dzieciak irytuje go. Oczywiście jest zmęczony; od czasu do czasu słyszy swój własny głos! Ale jest szczęśliwy. Jeden dzień, i klops! Łapie żonę i przystojnego Martineau (Marc Lavoine) pochylających się nad sobą w hotelowym salonie ...

Rok 1968. Antoine (Jean-Pierre Léaud) zostaje dyscyplinarnie zwolniony z wojska i powraca do Paryża. Spotyka tam swoją ukochaną, Christine Darbon (Claude Jade). Z pomocą jej ojca otrzymuje posadę w hotelu, ale szybko ją traci. Następnie próbuje swych sił jako prywatny detektyw. Jednak i w tej pracy nie zagrzeje długo miejsca. Antoine przeżywa też miłosne zawirowania. Jego serce jest rozdarte między uczuciem do Christine a namiętnością do pięknej Fabienne (Delphine Seyrig). W trzeciej części filmowego cyklu François Truffauta (Jules i Jim, Noc amerykańska) wyrzucony z wojska bohater powraca do Paryża, gdzie ima się różnych zajęć i przeżywa miłosne rozterki. Składający się z szeregu epizodów film jest kroniką dorastania Antoine’a, barwną, pełną humoru i przenikliwych obserwacji.

W jaki sposób, dzięki tzw. „teorii motyla” (losowej serii niepowiązanych ze sobą zdarzeń), młoda kobieta i młody mężczyzna mogą się spotkać?

Piękna Madame Bonnadieu przyjmuje nocne wizyty syna właściciela Grand Café; mąż wygania go przez okno, do którego właśnie wszedł, i nazywa oszustem. Babcia, chcąc usprawiedliwić wnuczkę, aranżuje małżeństwo Pascala, w którym Madame Bonnadieu znajdzie ukojenie w spotkaniu z sopranistką: mąż, uznając go za przedstawiciela bardziej honorowego rodu, nie będzie już nawet zawracał sobie głowy włamaniem się do domu Bonnadieu.