Filmy 1948

Piéchut (Jean Brochard), radykalny republikański burmistrz Clochemerle, małej wioski w Beaujolais, postanawia wybudować pomnik Wespazjana naprzeciwko kościoła. Dla wybitnych konserwatystów kierowanych przez baronową de Courtebiche (Jane Marken) ta inicjatywa jest prowokacją. Nastroje wybuchają, by sprowokować interwencję wojska. Ale mieszkańcy Beaujolais ostatecznie uspokoją konflikt.

Aby złapać międzynarodowych złodziei, inspektor policji podaje swojego asystenta za córkę, rzekomo zamożną dziedziczkę. Złodziejami są właściwie inni inspektorzy, ale Amerykanie. Historia znaczków komplikuje przygodę, w którą zaangażowana jest żona inspektora. Oczywiście liderem zespołu nie jest ktoś, kogo mogłoby się podejrzewać.

Hélène Séverac (Yvonne Printemps), po dwudziestu latach małżeńskiego szczęścia, odkrywa miłość młodego doktora Auburtina (Roger Pigaut). Wyznaje swoją pasję Jeanowi Séveracowi (Pierre Fresnay), który odmawia rozwodu, a nawet mianuje Auburtina na ważne stanowisko. Ten szybko porzuca Hélène, a kiedy okazuje się, że Jean Séverac właśnie zmarł otruty, załamuje się definitywnie, wierząc w winę wdowy. W rzeczywistości Jean zabił się małymi dawkami arszeniku, myśląc, że w ten sposób przytłoczy dwoje kochanków. Rzeczywiście, porzucona Hélène w końcu oskarża samą siebie.

Odwiedzając pewien hotel, Alexandre Dumas (René Wilmet) z zainteresowaniem słucha dziwnej historii. W przeszłości niejaki François Picault (Pierre Brasseur) przygotowywał się do ślubu z piękną Marguerite (Madeleine Lebeau). Z powodu donosu zostaje aresztowany, a następnie osadzony w więzieniu. W więzieniu ojciec Farina (Marcel Delaître) informuje go o niezwykłym skarbie. Uwolniony Picault, teraz staje się niezwykle bogaty, szuka i znajduje tych, którzy go przytłoczyli, z których jeden poślubił Marguerite, a jego zemsta jest olśniewająca. W końcu ginie.

Bertrand de Lormoy (Robert Favart) zwierza się pułkownikowi Durandowi (Paul Meurisse), że jest zakochany w Renée de Ponthiers (Frédérique Nadar). Pułkownik spotyka tę ostatnią na przyjęciu i spędza z nią noc. Bertrand de Lormoy dowiedziawszy się o tym, prowokuje pułkownika do pojedynku, ale zostaje poważnie ranny. Jakiś czas później pułkownik Durand poznaje młodą wdowę, Isabelle Patrizzi (Michèle Martin), w której się zakochuje. Musiał jednak iść na kampanię i został ranny w bitwie pod Jeną. Ledwo wyleczony, odchodzi, by dołączyć do Isabelle Patrizzi i odkrywa, że ​​jest ona siostrą Renée de Ponthiers i że karmiła się pragnieniem zemsty.

W Sewilli w XVIII wieku. Hrabia Almaviva (Raymond Amade) jest zakochany w Rosine (Lucienne Jourfier), podopiecznej starego Bartholo (Louis Musy) która sekwestruje młodą dziewczynę z zamiarem poślubienia jej. Z pomocą Figara (Roger Bussonet), genialnego chłopca, który w wolnym czasie zajmował się wszystkimi zawodami i filozofem, Almavivie udaje się poślubić Rosine przed notariuszem, którego Bartholo zatrudnił dla siebie. W końcu rozumie, że wszelkie środki ostrożności są bezużyteczne w obliczu młodości i miłości.