Filmy 1948

Na XVIII-wiecznej wsi w Indianie, trzy córki weterana wojny domowej są adorowane przez trzech młodych mężczyzn. Pierwszy jest wyrafinowanym mieszczuchem, zajmującym się ropą naftową. Drugi to lokalny ekscentryk, a trzeci to powściągliwy wiejski chłopak.

Rezygnując z artystycznych ambicji poślubienia Edgara (Erich von Stroheim), Thea (Denise Vernac) usprawiedliwia się przed ich wspólnym przyjacielem Kurtem (Jean Servais): Edgar, kapitan armii cesarskiej, miał spore ambicje. Wkrótce potem Edgar zostaje przydzielony do zarządzania więzieniem zbudowanym jako forteca na skalistej wyspie na Morzu Adriatyckim. 25 lat później ich sytuacja jest porażką, na którą cierpią oboje. Thea jest rozgoryczona tym życiem straconym w więzieniu z Edgarem, który został autorytarnym oficerem, alkoholikiem, korzystającym z funduszu garnizonowego. Przyjęcie zorganizowane z okazji ich srebrnego wesela jest złowrogie i pozostaje bez gości. Ich 20-letnia córka jest zakochana w więźniu, którego skazał Edgar. Dzięki niej mężczyzna ucieka, a ona myśli tylko o odejściu, by do niego dołączyć. Kryzys wybucha, gdy stary przyjaciel Kurta, który został lekarzem wojskowym, zostaje przydzielony do tej samej fortecy. Małżonkowie rozdzierają się nawzajem, ich 20-letnia córka ma ich opuścić, Kurt z kolei zostaje skompromitowany w tej walce nienawiści. Bo jak mówi Thea, ich parę łączy teraz wzajemna nienawiść.

Inspektor Sergil (Paul Meurisse) otrzymuje misję ochrony dyktatora Santa-Juanita podczas jego pobytu we Francji. Kłopoty zaczynają się od razu, gdy podróżuje pospiesznym pociągiem z Paryża do Marsylii. Wielu przeciwników wszelkiego rodzaju zamierza zlikwidować dyktatora, ale niespecjalnie chcą mieć Sergila na swojej drodze. Kiedy Bijou (Liliane Bert), narzeczona inspektora, zgadza się służyć jako ochroniarz dyktatora, wkrótce zostaje porwana i nie zostanie wypuszczona, dopóki Sergil nie powie im o kryjówce ich wroga. Wszystko polega na tym, że dyktator zniknął, a Sergil nawet nie wie, gdzie on jest.

Gang przestępczy odkrywa statek ze skarbami Czyngis-chana na granicy Kanady i Alaski. Jednak sam skarb ukryty jest na lądzie. Próbując odnaleźć ukryte bogactwa, uciekają się do morderstw i sabotażu, aby powstrzymać budowę autostrady Alcan, która sprowadzi w te okolice osadników. Sierżant Christopher „Chris” Royal z Królewskiej Kanadyjskiej Policji Konnej i jego sojusznicy toczą walkę, aby znaleźć oszustów i poznać tożsamość ich tajemniczego przywódcy znanego tylko jako „Szef”.

Dobry paryski autor nie może skończyć komedii. To ruina dla dyrektora teatru, który wpada na pomysł zabrania swojego źrebaka na wybrzeże. Tam zrekrutowani aktorzy wykonają serię wariacji na temat bólu serca, aby go zainspirować. Po wielu nieporozumieniach operacja kończy się sukcesem.

Christine (Gisèle Pascal), córka bogatego Amerykanina, namawia ojca, by kupił jej zespół jazzowy Ray Ventury (Ray Ventura), który będzie jej towarzyszył od rana do wieczora, gdziekolwiek się pojawi. Skąd nieskończoność zabawnych sytuacji, które doprowadzają do rozpaczy narzeczonego młodej dziewczyny. Wkrótce jednak muzycy buntują się przeciwko żądaniom szefa. Każda praca nie jest dla nich udręką. Christine idzie ich przeprosić i wraca do Ameryki.

Lizbona podczas ostatniej wojny była prawdziwą pułapką, w której pracowały tajne służby wojujących narodów. Pracujący dla aliantów śpiewak kabaretowy Mario (Clément Duhour) jest odpowiedzialny za śmierć Włocha, którego zrozpaczona żona wyjeżdża do Portugalii. Szukając zemsty, wchodzi na służbę Niemców, ale ulega urokowi przystojnego piosenkarza. Waha się czy na niego donieść. Mario, który wprowadził Irène (Viviane Romance) do swojej sieci, popycha młodą kobietę do samobójstwa.

Léon Ménard (Bourvil), kościelny w wiosce w Normandii i utalentowany akordeonista, stracił pracę za wyświadczenie przysługi śpiewaczce Mary Pinson (Michèle Philippe), towarzysząc jej na akordeonie podczas jednej z jej tras koncertowych. W lokalnej gazecie opublikowano zdjęcie, bigoci płaczą haniebnie i zostaje wypędzony przez biskupstwo. Potajemnie zakochany w Mary Pinson, postanawia spróbować szczęścia w Paryżu i zobaczyć się z nią ponownie. Léon podąża za nią do Paryża, gdzie staje się jej zabawką. Dzięki bandzie oszustów, Mary czyni go marionetkowym właścicielem klubu nocnego. Ale Léon nie może wiecznie żyć w raju głupców i wkrótce znajduje się na ulicy, opuszczony i zdesperowany. Na szczęście kierownik cyrku zauważa go, gdy pracuje na ulicy i od razu zatrudnia Léona. Nie tylko przyniesie mu to sukces, ale zdobędzie miłość słodkiej Solange (Lolita De Silva).

Mówca (Noël-Noël), moderator opisuje różne typy współczesnych, irytujących sytuacji, które rujnują twoje życie o każdej porze dnia. Sceny są ze sobą połączone, aby przywołać człowieka, którego nie można uniknąć na ulicy, który przychodzi gonić cię do domu, tego, który dzwoni w porze posiłków, tego, który źle zachowuje się w swoim samochodzie, ktoś, kto się spóźnia itp. Jego uwagi są pretekstem do powstania 14 szkiców.