Filmy 1951

Anna, była seksowna tancerka nocnego klubu, która została pielęgniarką szpitalną, jest o krok od wstąpienia do zakonu. Pewnego dnia rozpoznaje wśród pacjentów Andreę, swojego byłego narzeczonego. Jej burzliwa przeszłość nagle do niej wraca. Chociaż była zaręczona z Andreą, pociągał ją Vittorio, właściciel klubu nocnego, w którym występowała jako piosenkarka i tancerka. Po tym, jak Vittorio próbował ją zgwałcić, Andrea go zabiła. Po tej tragedii Anna postanowiła wstąpić do klasztoru. Andrea, który został uniewinniony, próbuje teraz namówić Annę, aby do niego wróciła, ale w tym samym momencie rozlega się ogłoszenie o wykolejeniu pociągu. Anna wtedy rozumie, że musi poświęcić się swojemu nowemu powołaniu.

Léon Dutilleul, urzędnik niższego szczebla, wykorzystywany przez otoczenie zawodowe i prywatne, nagle uświadamia sobie, że potrafi przechodzić przez ściany. Za radą przyjaciela Gen-Paula, początkowo wykorzystuje swoją moc, by zemścić się na prześladowcach. Sytuacja komplikuje się jednak, gdy zakochuje się w Susan, ładnej młodej kobiecie, wspólniczce włamań. Zdeterminowany, by przywrócić ją na właściwą drogę, daje się wciągnąć w niebezpieczną spiralę...

Serial był pierwotnie prezentowana na żywo z Nowego Jorku. Irene Dunne była krótko hostessą w 1952 roku, a show często wykorzystywało aktorów z Broadwayu w klasycznych opowieściach.

W Londynie, gdy żłobek zostaje pospiesznie zamknięty z powodu obaw przed epidemią, dziecko młodej brytyjskiej gwiazdy zostaje omyłkowo oddane francuskiej orkiestrze Raya Ventury, która właśnie wyrusza do Monte Carlo. Muzycy szybko przywiązują się do niemowlęcia, a zaniepokojona niania wyrusza na jego poszukiwanie. Młoda gwiazda w końcu odnajdzie swoje dziecko całe i zdrowe w Monte Carlo, po serii nieporozumień i zawiłych sytuacji, którym towarzyszyły chwytliwe melodie orkiestry…

Florence Farley (Sally Forrest) to utalentowana młoda tenisistka, której sportowa kariera staje się narzędziem w rękach jej ambitnej i wyrachowanej matki, Millie (Claire Trevor). Kobieta dostrzega w sukcesach córki szansę na ucieczkę od przeciętności oraz wejście do elitarnego świata wyższych sfer, dlatego bez skrupułów manipuluje życiem zawodowym i osobistym dziewczyny. Millie nawiązuje współpracę z wpływowym promotorem Fletcherem Locke’em (Carleton G. Young), wspólnie z nim organizując występy Florence w prestiżowych turniejach, co wiąże się z koniecznością ciągłych podróży i rezygnacją z normalnego życia nastolatki. Presja sukcesu oraz narzucone tempo sprawiają, że młoda zawodniczka zaczyna tracić radość z gry, a jej relacja z ukochanym Gordonem Connorsem (Robert Clarke) zostaje wystawiona na ciężką próbę przez intrygi matki. Akcja koncentruje się na ukazywaniu ciemnych stron profesjonalnego sportu, gdzie pasja zostaje zastąpiona przez chłodną kalkulację finansową i walkę o status społeczny. Reżyseria (Ida Lupino) skupia się na psychologicznej zależności między dominującym rodzicem a dzieckiem zmuszonym do realizacji cudzych marzeń. Fabuła prowadzi do momentu, w którym Florence musi dokonać wyboru między dalszą karierą na szczycie a poszukiwaniem własnej tożsamości z dala od kortów i kontroli Millie. Historia dokumentuje proces dojrzewania bohaterki i jej próbę wyzwolenia się spod toksycznego wpływu matki w bezwzględnym świecie tenisa.

Kapitan Thomas McQuigg (Robert Mitchum) to nieugięty oficer policji, który obejmuje dowództwo nad zaniedbanym komisariatem w mieście opanowanym przez korupcję i wpływy zorganizowanej przestępczości. Jego głównym przeciwnikiem zostaje Nick Scanlon (Robert Ryan), brutalny gangster starej daty, który nie cofnie się przed morderstwem, aby utrzymać kontrolę nad nielegalnymi interesami. Sytuacja komplikuje się, gdy okazuje się, że macki syndykatu sięgają najwyższych szczebli władzy politycznej oraz sądowniczej, co czyni tradycyjne metody walki z prawem bezskutecznymi. McQuigg próbuje rozbić układ, korzystając z pomocy młodego oficera Boba Johnsona (William Talman) oraz piosenkarki Irene Hayes (Lizabeth Scott), która staje się kluczowym świadkiem w sprawie. Akcja koncentruje się na starciu dwóch silnych osobowości reprezentujących przeciwstawne kodeksy postępowania w świecie, gdzie granica między stróżami prawa a przestępcami ulega zatarciu. Reżyseria (John Cromwell) ukazuje mechanizmy funkcjonowania miejskiej kliki oraz desperację bandytów tracących dotychczasowe wpływy na rzecz nowoczesnych struktur mafijnych. Fabuła prowadzi przez serię zamachów i szantaży, mających na celu zastraszenie kapitana oraz zmuszenie go do porzucenia śledztwa. Historia dokumentuje próbę przywrócenia porządku w aglomeracji zdominowanej przez strach i układy finansowe. Obraz analizuje problem lojalności w obliczu wszechobecnej zdrady oraz trudności związane z uczciwym pełnieniem służby.

Brat Jeanne Masson, młodej piosenkarki klubowej, został zamordowany przez Brasiera, przestępcę podającego się za szanowanego mężczyznę. Jeanne postanawia pomścić brata, ale sama nie jest w stanie tego zrobić. W tym celu prosi o pomoc detektywa Pierre'a Leblanca. Pierre zgadza się i rusza tropem. Wkrótce odkrywa, że ​​Brasier należy do gangu, którego szef, Cortedani, zlecił morderstwo.

Piosenkarz Philippe jest zakochany w siostrzenicy menedżera klubu nocnego, w którym Philippe właśnie odniósł sukces. Menedżerowie młodego piosenkarza wymyślają tak zawiłe historie, że burmistrz nie jest w stanie udzielić mu pierwszego ślubu. Dopiero po szaleńczym pościgu w końcu łączy dwoje pogodzonych narzeczonych na dachu paryskiego budynku.

W tym eksperymentalnym filmie Isidore Isou, lider ruchu lettrystycznego, atakuje konwencjonalne kino i proponuje rewolucyjną formę tworzenia filmów: poprzez rysowanie i wybielanie filmu, poprzez desynchronizację ścieżki dźwiękowej i obrazu, poprzez dekonstrukcję fabuły, pragnie odnowić siódmą sztukę w ten sam sposób, w jaki próbował zrewolucjonizować świat literatury.