Jest to satyra na koncepcję tak zwanego rządów światowych i wszelkiego rodzaju unii międzynarodowych. W 2000 roku poszczególne kraje wybierają własne rządy, jednak muszą one uznawać wyższość Światowej Unii Globalnej. W Austrii zostaje wybrany nowy premier (Josef Meinrad). W swoim rządowym exposé ogłasza niezależność kraju od Unii. Do Austrii przylatują unijne oddziały specjalne, aby skończyć z rebelią.
Prokurator John Conroy (Edmond O'Brien) próbuje zwalczyć przestępczość zorganizowaną w mieście, i do tego celu wyznacza swojego ojca Matta. Dziennikarz Jerry McKibbon (William Holden), również próbuje wspomagać prokuratora, ale jego wysiłki napotykają przeszkody wśród skorumpowanych polityków.
Poetycki reportaż ze zlotu młodych przodowników pracy w Warszawie w 1952 roku stanowi dobitny przykład propagandy czasów stalinizmu. Socrealistyczny dokument z właściwym mu patosem i liryzmem przedstawiał masowe zgromadzenie młodzieży. Delegaci z całej Polski przyjechali do Warszawy pociągami, a goście z sąsiednich krajów bloku wschodniego – samolotami. Zwiedzając Warszawę, składali wieńce i hołd pod pomnikiem poety Adama Mickiewicza, w miejscu pochówku W. Kniewskiego, H. Rutkowskiego i W. Hibnera – młodych komunistów skazanych w 1925 r. na karę śmierci za terroryzm, generała Karola Świerczewskiego – zamordowanego w 1947 r. Młodzież tłumnie zgromadziła się na stadionie w obecności przedstawicieli rządu z premierem Józefem Cyrankiewiczem i przywódcą PZPR, Bolesławem Bierutem. Nad tłumem górowały olbrzymie portrety Stalina i Bieruta, powiewały flagi PRL i ZSRR. Po pokazach tańca ludowego i układów gimnastycznych nadszedł punkt kulminacyjny – uroczyste ślubowanie młodzieży Polsce Ludowej w dniu uchwalenia Konstytucji PRL – 22 lipca 1952 r. Tekst składanej gromko przysięgi przechodzi w masową pieśń. Radosna młodzież maszeruje ulicami socrealistycznej zabudowy śródmieścia Warszawy. Kamera opuszcza miejsce ślubowania i wędruje nad malowniczymi regionami Polski.
Partyjny funkcjonariusz Ivan Ivanović przybywa do prowincjonalnego miasteczka z zadaniem czasowego zastąpienia nieobecnego referenta ds. kultury. W sposób, który on sam uważa za socjalistyczny i najkorzystniejszy dla ludu, fanatycznie gorliwy urzędnik rozpoczyna reformowanie miejscowego życia kulturalnego. Najpierw rozwiązuje wszystkich pięć działających dotychczas lokalnych zespołów muzycznych, potem wydaje polecenie by z rynku usunięto pomnik miejscowego kompozytora Ciguli Miguli. Kontrowersyjne posunięcia Ivanovicia wywołują zdecydowany opór mieszkańców miasteczka, a w szczególności młodzieży.
Tonino, nieśmiały młody sprzedawca, zaręczony z sąsiadką Palminą, jest miłośnikiem kina , ale nie lubi komercyjnych filmów. Dlatego postanawia napisać scenariusz ambitnego filmu i przy pomocy swojej dziewczyny i starego aktora kina niemego, próbuje nakręcić ten film.