Miniatura filmowa poświęcona legendarnej postaci – Nikiforowi, naiwnemu malarzowi z Krynicy. Widzimy go najpierw w pracowni, potem na ulicy, gdzie rozkłada swój warsztat. Z pogodą znosi opinię lokalnego odmieńca. Te partie utrzymane są w sepii. Film nabiera barw wraz z obrazami Nikifora, które składają się na wyobrażone przez niego miasto. Widzimy architekturę realną i fantastyczną, wnętrza świątyń i fragmenty miejskiego pejzażu.
Pierwszy film dwóch młodych absolwentów PWSF w Łodzi opowiadający o niekończącej się budowie Dzielnicowego Domu Kultury na Targówku i odsłaniający nędzę warszawskich przedmieść. Symbolem zawiedzionych nadziei stał się widmowy gmach nieukończonego, lokalnego „pałacu kultury”, w którego murach – w jednej ze scen – echem odbijają się głosy poirytowanych ludzi, dla których nie starczyło miejsc w pobliskiej, niewielkiej salce projekcyjnej objazdowego kina.