Filmy 1956

Zdobywca Oscara w 1956 roku w kategorii animacji krótkometrażowych. Pan Magoo decyduje się kupić dla siostrzeńca używany samochód. Waldo próbuje nie dopuścić do sprzedaży, jednak przebiegły sprzedawca ucisza ostrożnego siostrzeńca. Podczas pierwszej jazdy samochód kierowany przez pana Magoo ląduje w oceanie. Podwodne środowisko, jak przepływające ryby, czy zatopione łodzie, nie wzbudza w nim podejrzeń, gdyż uznaje je za przejeżdżających kierowców, bądź zniszczone rezydencje.

Dokument przedstawiający nie do końca, jak się okazuje, odbudowaną Warszawę. Widzimy i podziwiamy nowe domy, skwery, osiedla i place zabaw. Piękne fasady warszawskich pałaców i biurowców. Ale jest jeszcze inna Warszawa: stare rudery, w których muszą mieszkać ludzie, dzieci bawiące się w ruinach. W domach nie ma wody i światła, ludzie wegetują, czekając na lepsze jutro.

Opowieść o prowincjonalnym miasteczku na Kielecczyźnie, jakich wiele w tym regionie. Miasto umiera, uciekają z niego mieszkańcy z nadzieją na lepsze jutro, nikt nie wraca z powrotem. Stare, opuszczone rudery, ludzie bez pracy wegetują na ławeczkach. Jedna piąta dorosłych poszukuje pracy. Jedynie prosperują niewielkie spółdzielnie rzemieślnicze: szewskie, stolarskie. Miasto odżywa tylko raz w tygodniu, w dzień targowy.

Inscenizowany dokument w reżyserii duetu Hoffman-Skórzewski. Pokazuje skutki spożywania alkoholu przez dorosłych w przełożeniu na dzieci. Dość drastyczne i realistyczne sceny oraz tematyka kwalifikuje obraz do tzw. „czarnej serii” polskiego dokumentu.

Krakowskie wesele to film popularyzujący muzykę i taniec ludowy. Występują tancerki i tancerze Państwowego Zespołu Tańca pod kierunkiem Eugeniusza Paplińskiego, założonego w 1955 roku i prowadzonego do 1961 roku. Wykorzystano kompozycję Karola Kurpińskiego „Wesele w Ojcowie”. Scenografię i kostiumy zaprojektował wybitny grafik Jan Marcin Szancer, stały scenograf tego zespołu. Tytułowe krakowskie wesele rozpoczyna się od ceremonii oczepin panny młodej. Następnie pary tancerzy tańczą krakowiaka. Zbiorowe półzbliżenia pozwalają docenić elementy stroju kobiet i mężczyzn. Z kolei plan pełny staje się okazją do prezentacji umiejętności tanecznych i bogactwa strojów, szczególnie barwnych spódnic. Młoda para przygląda się z zadowoleniem tańczącym gościom. W końcowej partii do zespołu tancerzy dołącza Lajkonik. Krakowskie wesele było jednym z pierwszych barwnych polskich filmów.