Filmy 1956

Opowieść o prowincjonalnym miasteczku na Kielecczyźnie, jakich wiele w tym regionie. Miasto umiera, uciekają z niego mieszkańcy z nadzieją na lepsze jutro, nikt nie wraca z powrotem. Stare, opuszczone rudery, ludzie bez pracy wegetują na ławeczkach. Jedna piąta dorosłych poszukuje pracy. Jedynie prosperują niewielkie spółdzielnie rzemieślnicze: szewskie, stolarskie. Miasto odżywa tylko raz w tygodniu, w dzień targowy.

Inscenizowany dokument w reżyserii duetu Hoffman-Skórzewski. Pokazuje skutki spożywania alkoholu przez dorosłych w przełożeniu na dzieci. Dość drastyczne i realistyczne sceny oraz tematyka kwalifikuje obraz do tzw. „czarnej serii” polskiego dokumentu.

Pierwszy film dwóch młodych absolwentów PWSF w Łodzi opowiadający o niekończącej się budowie Dzielnicowego Domu Kultury na Targówku i odsłaniający nędzę warszawskich przedmieść. Symbolem zawiedzionych nadziei stał się widmowy gmach nieukończonego, lokalnego „pałacu kultury”, w którego murach – w jednej ze scen – echem odbijają się głosy poirytowanych ludzi, dla których nie starczyło miejsc w pobliskiej, niewielkiej salce projekcyjnej objazdowego kina.

Kojot podejmuje kolejne rozpaczliwe próby schwytania Strusia. Tym razem korzysta z karabinu, stalowej płyty oraz dynamitu. Jednak, jak zawsze, bezczelnemu Strusiowi udaje się bez trudu ominąć wszystkie pułapki, przy okazji wciągając w nie ich konstruktora.

Krakowskie wesele to film popularyzujący muzykę i taniec ludowy. Występują tancerki i tancerze Państwowego Zespołu Tańca pod kierunkiem Eugeniusza Paplińskiego, założonego w 1955 roku i prowadzonego do 1961 roku. Wykorzystano kompozycję Karola Kurpińskiego „Wesele w Ojcowie”. Scenografię i kostiumy zaprojektował wybitny grafik Jan Marcin Szancer, stały scenograf tego zespołu. Tytułowe krakowskie wesele rozpoczyna się od ceremonii oczepin panny młodej. Następnie pary tancerzy tańczą krakowiaka. Zbiorowe półzbliżenia pozwalają docenić elementy stroju kobiet i mężczyzn. Z kolei plan pełny staje się okazją do prezentacji umiejętności tanecznych i bogactwa strojów, szczególnie barwnych spódnic. Młoda para przygląda się z zadowoleniem tańczącym gościom. W końcowej partii do zespołu tancerzy dołącza Lajkonik. Krakowskie wesele było jednym z pierwszych barwnych polskich filmów.

Akcja filmu rozgrywa się w Chełmnie w latach 50. W tym starym i zarazem pięknym miasteczku splatają się losy głównych bohaterów – Mańka i Staśka. Chłopcy nie tylko uczęszczają do tej samej klasy, ale mieszkają również w tej samej kamienicy. Wydawałoby się zatem, że między bohaterami powinna istnieć zażyła przyjaźń koleżeńska i sąsiedzka. Jednak tak nie jest – Maniek wraz z Olkiem często dokuczają Stasiowi, wyzywając go od ofermy. Ten niesprawiedliwy osąd powoduje, że chłopiec zamyka się w sobie. Tylko za sprawą zbiegu okoliczności dochodzi do zmiany tej bardzo przykrej dla Stasia sytuacji.