Filmy 1972

W 1930 roku w Paryżu Léon Galipeau (Michel Galabru), lekarz ogólny o wątpliwych kompetencjach, bada Louisa Martineta (Michel Serrault), 59-letniego kawalera. Przekonany, że jego wycieńczony pacjent ma najwyżej dwa lata życia, Galipeau przekonał swojego brata Émile'a (Jean-Pierre Darras), by nabył wiejski dom należący do Martineta w małej wówczas wiosce rybackiej: Saint-Tropez. Obaj bracia, pewni swoich interesów, zgadzają się nawet na indeksowanie dożywotniej renty według wartości, jak sądzą, bez przyszłości: w aluminium. Z biegiem lat Martinet nie tylko ma oko, ale także odzyskuje wigor i entuzjazm pod prowansalskim słońcem. Była to era boomu lotniczego: ceny aluminium rosły, renty dożywotnia rosły w nieskończoność, a rodzina Galipeau zniecierpliwiła się. Zmęczona czekaniem, aż Martinet umrze, snuje plany pozbycia się kłopotliwego rencisty. Niestety, z pomocą wydarzeń (II wojna światowa, Exodus, okupacja niemiecka, potem czystki) próby Galipeausów w celu wyeliminowania Louisa niezmiennie zwracają się przeciwko nim. Jeden po drugim, Galipeausy umierają pod zawsze szczerym spojrzeniem mężnego emeryta, stulatka.

Rok 2000. Skazanych na śmierć 200 osób zamkniętych w hangarze organizuje gigantyczną imprezę, podczas której dają upust swojemu szaleństwu.

Rozczarowana singielka postanawia dać miłości ostatnią szansę.

Akcja rozgrywa się w małej wiosce, w Górach Świętokrzyskich. Pojawia się tutaj grupa etnografów, która ma zbadać obyczaje miejscowej ludności. Szczególną uwagę zwraca na siebie rodzina Mruków, która z nikim nie rozmawia. Rozpoczyna się odkrywanie ich tajemnicy.

Opowieść o wspaniałym świecie bez drogowych znaków, sygnalizatorów świetlnych i ... wszechobecnych przechodniów.

Zrozpaczona Catherine (Anna Gaël) wędruje po kanadyjskiej wsi i szuka schronienia w odosobnionej willi. O swojej przeszłości opowiada Davidowi (Benoît Girard), właścicielowi. David związany jest z narkotykami, był w szpitalu psychiatrycznym i popełnił morderstwo na pielęgniarce. Pojawiają się jego przyjaciele, organizują małą imprezę. David przez pomyłkę zabija Catherine, a przyjaciele uciekają.

W pensjonacie dla urzędników w belgijskim nadmorskim miasteczku sześciu mężczyzn wraca do zdrowia po operacji lub chorobie. Ich życie zmienia się dramatycznie, gdy pojawiają się dwie kobiety. Catherine (Danièle Evenou), wyzwolona seksualnie, i Léonie (Barbara) powściągliwa i konserwatywna. Podczas gdy wszyscy kręcą się wokół Catherine, Leona (Jacques Brel), byłego najemnika belgijskiego, ciągnie do Léonie. Ranny w nogę w Katandze w 1964 roku i ofiara psychologiczna tej wojny, były żołnierz musi zmierzyć się z żartami, czasem okrutnymi ze strony innych rekonwalescentów. Przybywa zaborcza matka Leona i przynosi mu dalsze cierpienie emocjonalne. Nieszczęśliwa para zmaga się z pokonaniem tych przeszkód. Podczas, gdy Léonie znajduje swoją rodzinę na peronie, Léon tonie w Morzu Północnym. Nie umie pływać…

Film składa się z kilku epizodów połączonych tematyką erotyczną. W pierwszej oglądamy męża, który zajmuje miejsce spowiednika w kościele, aby dowiedzieć się z kim zdradza go żona. W następnym sędzia, aby zemścić się za ciągłe psikusy wymyślane przez szefa straży namawia młodego mężczyznę, aby uwiódł żonę strażnika. Biedaczek zapomniał, że sam ma żonę. W innym obserwujemy jak pewien mężczyzna namawia młodego chłopaka, aby przespał się z jego żoną, aby on mógł w tym czasie zażywać rozkoszy z pokojówką.

Twórcy tego dramatu obyczajowego podjęli próbę zanalizowania losów pewnego małżeństwa. Wskutek braku tolerancji oraz wzajemnego zrozumienia związek dwojga kochających się kiedyś ludzi, młodej pielęgniarki Juliany i aktora Roberta, rozpada się...

Logiczne badania nad konsekwencjami niepohamowanego hedonizmu.