Filmy 1973

Philippe Lariel (Michael Lonsdale), zastępca kierownika w domu towarowym, jest szczególnie odpowiedzialny za nadzór nad działem perfum. Samotny, maniakalny i mało rozmowny, ma niewielki kontakt ze swoim personelem i interesuje się tylko swoją pracą. Zdezorientowany przez młodą kobietę, którą bierze za złodzieja, Philippe jest zmuszany przez dyrektora do przyniesienia jej do domu butelki perfum w ramach przeprosin. Ona to po prostu otrzymuje. Piękna, nowoczesna i nonkonformistyczna Jane (Angela McDonald) studiowała grę na wiolonczeli w Konserwatorium i żyje w wesołości i fantazji. Stopniowo jego nastawienie będzie się zmieniać, do tego stopnia, że ​​zaniepokojony przełożony zmusza go do wzięcia urlopu. Wykorzystując ten przymusowy odpoczynek, pójdzie za młodą kobietą, dokądkolwiek się uda. Pewnego wieczoru, gdy wspina się po ścianie, by lepiej widzieć Jane, zostaje zaskoczony przez policję i zabrany na komisariat. Tam spotyka Daniela (Jean-Luc Bideau), pozbawionego zasad, który kilka dni później zamieszka z nim, zmieniając w ten sposób jego zwyczaje starego kawalera. Ogarnięty obsesją Philippe kontynuuje śledzenie i dzwoni bez słowa. Nie odważy się zadeklarować. Ponowne spotkanie Jane i przyjaciółki wkrótce potwierdza jej porażkę. Podąża za parą do wieczora. W przypływie demencji odkrywa samochód jednego ze swoich pracowników, podpala go i zafascynowany kontempluje przerażające widowisko.

Młody mężczyzna z południa Włoch przyjeżdża do Turynu, aby pracować w fabryce Fiata. Musi stawić czoła trudnym doświadczeniom jako imigrant oraz pracownik.

Przy radosnym finale IX Symfonii Beethovena rozentuzjazmowany tłum wyciąga rękę w hitlerowskim pozdrowieniu. Hitler z miną dziecka bawi się z psem. Dziennikarz ze Stanów Zjednoczonych zapewnia o swoim podziwie dla nazistowskich metod zarządzania krajem. W Rzeszy powstają nowe autostrady i magistrale kolejowe. Fräulein Braun wygłupia się na łyżwach. Jej życiowy partner popija kawę w towarzystwie zrelaksowanego Ribbentropa, Speera i Goeringa. Zebrany wokół choinki tłum śpiewa Cichą noc. Nad drzewkiem zawieszony został potężny faszystowski symbol. Ot, życie codzienne ze swastyką w tle. Swastyka nie jest kolejnym filmem dokumentującym narodziny i potworności nazizmu. Philippe Mora zaprasza nas na wycieczkę po nazistowskich Niemczech z perspektywy prywatnych filmów dokumentujących życie przywódcy i politycznych liderów kraju.

Były zabójca do wynajęcia jest zmuszony szantażem do wykonania jeszcze jednej mokrej roboty. Jednak zadanie nie idzie zgodnie z planem i teraz musi uciekać przed policją i gangiem chińskich zabójców. Cyngiel postanawia ukryć się w mieszkaniu pięknej młodej kobiety, dopóki nie znajdzie sposobu, aby pozbyć się wszystkich prześladowców.

Kobieta z trojką dzieci prowadzi nudne życie. Jej mąż został ranny. Jej ponure życie przybiera jednak niespodziewany obrót, kiedy to zdiagnozowano u niej gruźlicę i musi udać się do sanatorium w Alpach Włoskich. W klinice w Mediolanie spotyka młodego mechanika z podobnymi problemami zdrowotnymi. Zaczyna się namiętny romans.

25 lipca 1952 roku zamordowany został Raphaël Bozzoconi (André Bollet), właściciel kasyna. Koledzy byłego gangstera postanawiają jednak kontynuować handel papierosami we współpracy z Amerykaninem imieniem Everett (Henry Silva). W październiku na kontynent francuski trafia kilka ton amerykańskich papierosów. Kilka dni później aresztowano jednego z prowodyrów, Fantoniego (Michel Constantin). Dopiero sześć miesięcy później odzyskuje wolność i zdaje sobie wtedy sprawę, że został celowo wykluczony. Uważa, że ​​winny jest niejaki Leoni (Angelo Infanti), który skorzystał na jego nieobecności. Zimno go morduje. Od tej pory jest ścigany przez ludzi w środku...

Tak zwany Larry (Bruno Pradal), który spodziewa się wspaniałego spadku, mieszka ze swoim wujem, który ma nadzieję dotknąć części imponującej kasetki. Spotyka inny okaz swojego rodzaju, Christiana (Didier Haudepin); pozbawiony kręgosłupa, narcystyczny i chciwy na popisywanie się, który żyje na łasce starej kobiety. Dwaj bandyci sympatyzują i ostatecznie powodują śmiertelny wypadek drogowy. Z mniej lub bardziej perwersyjnych, mniej lub bardziej głupich gier wpadają w śmiertelną spiralę.

Główna bohaterka, Miranda Thatcher, po śmierci matki, wychowywana jest przez ojca Johna. Dziewczyna obecnie wchodzi już w dorosłe życie i nie może znaleźć wspólnego języka z ojcem. Kiedy kolejne próby nawiązania kontaktu z dziewczyną się nie udają, ojciec decyduje się na krok ostateczny i przekazuje jej taśmy, które tuż przed śmiercią nagrała dla niej matka...

W 1962 roku, aby uniemożliwić generałowi de Gaulle'owi poddanie się żądaniom FLN i pozwolenie Algierii na uzyskanie niepodległości, członkowie OAS zdecydowali się na ucieczkę uwięzionego w Tulle generała Challe'a. Dowódca Dominique Clavet (Jean Rochefort), zastępując swojego dowódcę Cyrusa, który został aresztowany, organizuje napad ze swoimi ludźmi, aby sfinalizować ucieczkę. W tym samym czasie, wspomagany przez „bandytów”, komisarz oddziału Lelong (Michel Bouquet), lojalny wobec rządu, ale rozczarowany, bada ten spisek, czasami mając wątpliwości w obliczu złożoności sytuacji.

Potężny wujek Ali Baby nienawidzi tego, jak jego siostrzeniec (Luis La Torre) odwiedza wiele łóżek kalifatu. Sprowadza profesora (Pierre Mirat), aby wystawił Ali Babę na prostą, ale Ali upokarza profesora. Myśląc, że Ali Baba jest gejem, żona wujka organizuje ślub, korzystając z pomocy magicznego eliksiru czarodziejki, aby Ali Baba zakochał się w wybranej kobiecie na ślubie, ale przyszła panna młoda zakochuje się w Ali Babie.