Filmy 1998

Jacques Pruez (Jacques Nolot), aktor drugoplanowy, wraca do kraju, by uczestniczyć w ostatnich dniach swojej matki. Więzień swojej przeszłości, Jacques przemierza nocą ulice i ponownie przeżywa chwile, które odróżniały go od innych członków jego rodziny.

Simon Eskanazy (Antoine de Caunes) to młody homoseksualny muzyk po trzydziestce. Urodzony w rodzinie żydowskiej, miał duże trudności z zaakceptowaniem jego homoseksualizmu przez rodzinę, zwłaszcza matkę i wujka Salomona (Michel Aumont). Ten ostatni, bogaty bankier, proponuje mu układ: daje 10 milionów franków i zapisuje w spadku swoją posiadłość, jeśli Simon zgodzi się na ślub. Z początku niechętny poznaje Rosalie (Elsa Zylberstein), także Żydówkę, bardzo religijną, a także piosenkarkę, której rodzice mieszkają w Stanach Zjednoczonych. Stopniowo, poznając się, Simon zakochuje się w niej.

Paul (Laurent Lucas) i Marguerite (Romane Bohringer) kochają się od pięciu lat, ich miłość jest organiczna, instynktowna i silna, nieustannie przechodząc od realności do absolutu i od absolutu do tragiczności. Paul chce wszystko odbudować i opanować. Oddziela byty od rzeczy i umieszcza wszystko w pudełkach. Marguerite jest romantyczką i robi postępy w odkryciach. W jego działaniach nie ma ukrytych motywów. Paul jest częścią codziennego życia, jest w powtarzaniu rzeczy. W przeciwieństwie do Marguerite, której trajektoria zapożycza poczucie czystości i moralności z tragedii. I oczywiście poczucie przeznaczenia.

Członek rządu brytyjskiego (w tej roli John Hurt) zostaje wysłany do Brukseli, by przyjąć stanowisko komisarza Wspólnoty Europejskiej. Zamierza rozwikłać siatkę przestępczą związaną z serią przestępstw korupcyjnych. Wkrótce uświadamia sobie, że ma do czynienia z ogromnym spiskiem polityczno-przemysłowym.

Sześciu muzyków spotyka się w zamku w Normandii, by przygotować się do koncertu noworocznego. Jednak zespół skompletowany przez basistę Roberto (Pierre Lacan) nie jest dokładnie taki, jak planowano na początku. Tylko Lionel (Marc Citti), wiolonczelista, jest pewny. Roberto musiał wezwać: Martiala (Serge Renko), altowiolistę, który radzi sobie z czasownikiem lepiej niż ze smyczkiem, flecistkę Therese (Marie-Christine Laurent), która wkrótce ma rodzić; skrzypka, który jest uczniem konserwatorium; klarnecistę, który został narzucony przez kasztelana, a prestiżowy dyrygent, który ma ich poprowadzić, jeszcze nie przyszedł.

Mieszkający samotnie w Paryżu i wykonujący drobne prace Marius (Pascal Légitimus), pochodzący z Indii Zachodnich, nie zarabia wystarczająco dużo pieniędzy, aby opłacić rachunki. Aby zaspokoić swoje potrzeby, został testerem leków w laboratorium, gdzie spotkał profesora Migeona (Jackie Berroyer), uznanego przez rówieśników w świecie położnictwa. Lekarz, również badacz w opuszczonej klinice, bez jego wiedzy wstrzyknie Mariusowi syntetyczny embrion, do jego otrzewnej.

Opowieść o dzieciństwie w czasie drugiej wojny światowej, gdy nasz bohater mieszkał z matką, bratem i siostrą w Dolinie Hunter w Australii. Jego ojciec był na wojnie a dwóch włoskich jeńców wojennych przebywających z nimi traktował jak swoich ojców...

Nadro, Frédéric Bruly Bouabré, portret mężczyzny, artysty, gawędziarza, filozofa. Ostatni mędrzec, który rozświetla swymi myślami ten mroczny koniec stulecia. Inscenizacja jego tajemniczego trybu tworzy wizje i namiętności, w których nadzieja jest absolutnym bohaterem. Spojrzenie filmowca na niezwykłego człowieka, który wyraża się poprzez rysunek, pismo, alfabet, legendy, baśnie w Afryce, która za jego pośrednictwem staje się nowoczesnym, tętniącym życiem kontynentem, skrzyżowaniem światów.

Po śmierci ich ojca, Josepha Lepinois, alias Dede la Fouine, uwiecznionego przez jego słynne rozbijanie parkometrów, Marcel i Marco z pewnym zaskoczeniem odkrywają swój spadek: łupy z rozbitych parkometrów, które wszyscy uważali za zaginione. Osiemnaście milionów centymów w monetach, może to być kłopotliwe, ale wystarczy drobnych, by mieć dobry start w życiu.