Filmy 1999

Matka z Tangeru decyduje się na obrzezanie syna i opowiada mu trzy historie, aby go pocieszyć.

Świat głównego bohatera Daniela Dubosc ogranicza się głównie do bramki do poboru opłat na autostradzie, na 435 kilometrze do Paryża, gdzie pracuje od lat. Stuknęła mu już trzydziestka i nadal jest kawalerem pod czujną opieką matki, a głowę mu zaprzątają nie kobiety, ale zbieranie miniaturek wieży Eiffla. Ma też marzenie, a tym jest zobaczenie choć raz Paryża, którego nazwę widzi codziennie na drogowskazie. Drobiazgowo zaplanowaną podróż udaje mu się w końcu, za zgodą matki, rozpocząć...

Julie (Marie Payen) opuszcza szpital, Ali (Sami Bouajila) wyjechał z Maroka, aby studiować we Francji, Emilie (Camille Japy) przeżywa romantyczne rozstanie, Lucas (Jean-Michel Portal) szuka siebie, Cécile (Cécile Richard) zabija nudę robiąc zdjęcia. Jean-Paul (Eric Bonicatto) jest wojującym katolikiem... Sześć postaci, sześciu przyjaciół, sześć przecinających się losów. Każdy będzie musiał wymyślić delikatną i osobistą ścieżkę. Nie stanie się to bez walki i cierpienia. Cierpienie z powodu utraty siebie na jakiś czas lub utraty siebie na zawsze. Nie obejdzie się bez bólu i bez szczęścia. Szczęście bycia podobnym do siebie i kochaniem się, odkrywaniem się lub odnajdywaniem na nowo.

Robert (Jean-Pierre Darroussin) jest aktorem, który niewiele pracuje i utrzymuje się z niewielkich robót. U progu czterdziestki Robert spogląda za siebie i zdaje sobie sprawę, że nie może już leczyć swoich ran. Nie jest jeszcze całkowicie marginalny, ale po prostu niezdarny Robert, o wystrzępionej czułości. Któregoś ranka rzuca wszystko, czyli „niewiele" i przybywa do swojej siostry Gisèle (Catherine Frot) w Boulogne. Gisèle o wielkim sercu, choć rozdarta zakazanymi miłościami, wita swojego cudownego brata i robi wszystko, w miarę swoich możliwości, nawet jeśli to zakłóca muzykę jej uregulowanego życia.

Na film składają się cztery krótkie filmy, w którym czterech młodych reżyserów (dwóch czechów, słowak i francuz) zebrało się, aby opowiedzieć historię na temat „Miłości we współczesnej Pradze”.

Powracając do historii osadzonych we współczesności, Stelling wybrał kolejną książkę Jean-Paula Franssensa, Broederweelde, aby dokonać jej luźnej adaptacji. Gerard po raz ostatni udaje się do swego ulubionego pubu, żeby pożegnać się z jego klientami. Zebrane towarzystwo zupełnie go jednak nie zauważa a kolejne wydarzenia pogrążają go w smutku i poczuciu odrzucenia. Gerard osiąga emocjonalne dno, gdy odtrąca go piękna Paula, zamiast niego wybierając niemieckiego gangstera. Melancholijny bohater obdarzany jest uwagą tylko wtedy, gdy przechwala się swoim bratem, Mariem Russem, popularnym piosenkarzem - choć nie jest z nim w dobrych stosunkach. Wychodzi to na jaw, gdy gwiazda niespodziewanie pojawia się w pubie.

Paryż, rok 1998. Policja utknięta w sprawie o morderstwo, wzywa jasnowidza Simona (Péter Andorai), człowieka ze Wschodu o niezwykłych zdolnościach. Po przybyciu do Paryża Simon zostaje zaatakowany przez media. Stary rywal, Pierre (Péter Halász), również mag, wyzywa go na pojedynek. Polega na pochowaniu przez trzy dni. Rozczarowany i zmęczony Simon zgadza się. Po trzecim dniu umiera. Kobieta była z nim umówiona. Simon nadal będzie obecny.

Mocno zszokowani brutalną śmiercią jednego z nich grupa przyjaciół, pięciu chłopców i dziewczynka, spotyka się tego samego wieczoru w mieszkaniu. Tam za pośrednictwem taśmy wideo stają twarzą w twarz ze swoim przyjacielem, który w imię długiej przyjaźni prosi ich o spełnienie jego ostatniego życzenia. Ukradnij jego ciało z kostnicy i przewieź do Wenecji.

Alain (Samuel Le Bihan) testuje gry wideo. Jest żonaty, jego żona Pascale (Catherine Vinatier) go kocha i mają pełną temperamentu córeczkę. Ale jest niezadowolony i pragnie zmiany, choć nie jest pewien. Odchodzi. Doradca zawodowy sugeruje program szkoleniowy w zakresie obsługi buldożerów. Uprawiają przypadkowy seks; Pascale jest niezadowolona z niewierności Alaina. Alain zapisuje się na program szkoleniowy: trwa 18 tygodni i znajduje się w pewnej odległości od Paryża, więc w domu przebywa tylko w weekendy. Gdy jego relacje z Pascale się pogarszają, Alain zaprzyjaźnia się z Manu (Marcial Di Fonzo Bo), młodym stażystą, który uwielbia wszystko, co związane z buldożerami, ale jest beznadziejnie nieudolny w ich obsłudze. Ta przyjaźń pochłania Alaina.

13-letniaTalia (Stéphanie Touly) ucieka ze swoim psem Kimem po kłótni z ojczymem. Spotyka czterech chłopców w jej wieku, „młodszych braci”, którzy kręcą się po ulicach, czekając, aż dorosną. Niszcząc jej pewność siebie, kradną Kima. Ale Talia jest gotowa zrobić wszystko, aby go odzyskać...