Filmy 1999

Roger (Benoît Poelvoorde) mieszka na przedmieściach Charleroi z żoną i dziećmi, Michelem (Jean-François Devigne) i Louise (Morgane Simon). Zarabia skromnie jako fotograf lokalnej gazety: włamuje się na częstotliwości policyjne, ogląda wiadomości, spieszy się, aby osobiście uwiecznić wypadek drogowy... Roger prawie nie ma czasu na myślenie o kwestiach moralnych. Jednak u progu 2000 roku chce się z tego wydostać. Marzy o wpisaniu się do ksiąg metrykalnych i zdobyciu obiecanego przez stowarzyszenie przedsiębiorców samochodu. W tym celu wystarczy dowolny exploit…

Małżeństwo Donald (John Ritter) i Alice (JoBeth Williams) Bridgesowie są rodzicami niepełnosprawnego syna. Andy (Kevin Zegers) od wielu lat jest całkowicie od nich uzależniony, wymaga stałej opieki, więc zdesperowani małżonkowie poważnie zastanawiają się nad oddaniem syna do ośrodka dla osób niepełnosprawnych. Niespodziewanie na dachu ich domu rozbija się mały samolot, pasażerka i pilot cało wychodzą z katastrofy, bezpardonowo wkraczając w życie Bridgesow i ich chorego dziecka.

Robert (Jean-Pierre Darroussin) jest aktorem, który niewiele pracuje i utrzymuje się z niewielkich robót. U progu czterdziestki Robert spogląda za siebie i zdaje sobie sprawę, że nie może już leczyć swoich ran. Nie jest jeszcze całkowicie marginalny, ale po prostu niezdarny Robert, o wystrzępionej czułości. Któregoś ranka rzuca wszystko, czyli „niewiele" i przybywa do swojej siostry Gisèle (Catherine Frot) w Boulogne. Gisèle o wielkim sercu, choć rozdarta zakazanymi miłościami, wita swojego cudownego brata i robi wszystko, w miarę swoich możliwości, nawet jeśli to zakłóca muzykę jej uregulowanego życia.

Jest to opowieść o sycylijskiej kobiecie, która stara się mieć jak najwięcej seksualnych przygód, jak to tylko możliwe. By sprostać niepohamowanej żądzy używa różnych metod. Pewnego dnia poznaje Valerio, młodego studenta, który się w niej zakochuje.

W "Mundo grúa" reżyser pokazuje portret pięćdziesięcioletniego robotnika - El Rulo, z trudem zdobywającego środki do życia. Mimo efektu naturalizmu reżyser wychodzi poza czystą rejestrację rzeczywistości, tworząc w swoim filmie dystans estetyczny. W opowiadaniu o niesprawiedliwości społecznej, bezrobociu, korupcji policji, realizm Trapera stawia na sceny przykładowe, dokonuje syntezy konkretnego doświadczenia.

Margot (Natacha Amal) wraca do Parmy, swojego rodzinnego miasta. Wraca, by szukać zemsty. Rzeczywiście, gdy była młodsza, została zgwałcona przez kilku notabli miasta.

Powracając do historii osadzonych we współczesności, Stelling wybrał kolejną książkę Jean-Paula Franssensa, Broederweelde, aby dokonać jej luźnej adaptacji. Gerard po raz ostatni udaje się do swego ulubionego pubu, żeby pożegnać się z jego klientami. Zebrane towarzystwo zupełnie go jednak nie zauważa a kolejne wydarzenia pogrążają go w smutku i poczuciu odrzucenia. Gerard osiąga emocjonalne dno, gdy odtrąca go piękna Paula, zamiast niego wybierając niemieckiego gangstera. Melancholijny bohater obdarzany jest uwagą tylko wtedy, gdy przechwala się swoim bratem, Mariem Russem, popularnym piosenkarzem - choć nie jest z nim w dobrych stosunkach. Wychodzi to na jaw, gdy gwiazda niespodziewanie pojawia się w pubie.

Seth Winnick ma wszystko: dobrych przyjaciół, świetną posadę w telewizji i piękną kobietę u swego boku - Chelsea. Kiedy jednak mężczyzna decyduje się poprosić ją o rękę, kobieta zamienia jego życie w piekło.

Barmanka Tracy (Naomi Campbell) poznaje w barze Johnnego (Eric Thal) i po krótkim flircie umawia się z nim na spotkanie po pracy. Gdy wychodzi na ulicę nie spotyka chłopaka, ale widzi jak dwóch mężczyzn kogoś katuje. Nazajutrz okazuje się, że Tracy jest jedynym świadkiem morderstwa. Dziewczyna nie wie, że jej nowy znajomy Johnny jest członkiem mafii, i że jego szef Walt (Beau Starr) polecił mu ją zabić. Zakochany mężczyzna porywa Tracy i ukrywa ją w pustym magazynie informując mafiosa, że wykonał zadanie, jednak odkrycie tajemnicy będzie oznaczało wyrok śmierci dla obojga...

Eric (Vincent Elbaz) jest rozdarty pomiędzy narkotykami a pragnieniem zostania pisarzem. Codzienne życie narkomana prowadzi go do kradzieży wraz ze swoim przyjacielem Jeannotem (Nicolas Abraham), zakupu codziennej dawki i zniszczenia związku z dziewczyną, która również jest narkomanką. Nękany chęcią pisania, Eric aspiruje do lepszego świata. Los chciał, że trafia do ośrodka rehabilitacyjnego dla narkomanów i przestępców, w towarzystwie niejakiego Kamela (Samy Naceri), zmęczonego patrzeniem, jak jego bliscy umierają z powodu narkotyków.