Filmy 2000

Gwen (Isild Le Besco) jest nastolatką, mieszkającą w małym nadmorskim miasteczku. Lise (Karen Alyx) jest jej najlepsza przyjaciółką, dziewczyną z miasta, która przyjeżdża co roku spędzić lato u Gwen. Tego roku jest inaczej, po pierwsze Lise może w ogóle nie przyjechać, a kiedy już przyjeżdża okazuje się, że Gwen dorosła szybciej i pomiędzy dziewczynami rodzi się konflikt.

Alec Fenton (Stellan Skarsgård), adoptowany Amerykanin, i jego żona Marjorie (Charlotte Rampling), Amerykanka greckiego pochodzenia, mieszkają w Atenach z dwójką dzieci. Pod wpływem znaków i przeczuć Alec utrzymuje zmienne relacje z Katherine (Deborah Kara Unger), jedną ze swoich koleżanek. Opuszcza Marjorie i dzieci i przeprowadza się do Stanów Zjednoczonych. Jednak te same demony popychają go do powrotu do Grecji, aby spróbować odbudować swoje relacje. Jego poszukiwania są zagrożone przez obecność Andreasa, dziennikarza, pod rodzinnym dachem. Andreas jest ofiarą coraz poważniejszych incydentów...

Hedonista Thomas musi zmierzyć się z odpowiedzialnością za syna zmarłej partnerki, co go przerasta.

Film jest dokumentalnym obrazem współczesnej Rosji. Ukazuje ludzi żyjących w okrutnie trudnych czasach, w świecie bez żadnych wartości czy oznak ludzkich uczuć....

Ledwo uwolniony od poważnej depresji i wbrew radom swojego psychiatry, Slah, reżyser teatralny, psychicznie osłabiony przez swoją karierę, ogłasza swojej żonie Amel, bogatej kobiecie, która finansuje jego projekty, swoją decyzję o wystawieniu słynnej sztuki Essoud (Tama) Mahmuda Messadiego, znanej ze swojej złożoności. Ale tego samego wieczoru, prowadząc swój samochód, Slah potrąca młodą kobietę o imieniu Aisha. Początkowo zrozpaczony, następnie doświadcza dziwnej fascynacji tą piękną młodą dziewczyną, która staje się jego przyjaciółką i muzą. Amel, moralne, emocjonalne i finansowe wsparcie jej męża, przekonała dyrektora teatru do wystawienia Le Barrage. Chociaż cierpi w milczeniu z powodu obecności Aishy, ​​Amel decyduje się z miłości do męża zaprosić młodą kobietę w pobliże nich, na pole jej rodziców, do oazy na południu Tunezji. Powstaje dziwna trójstronna rodzina. Ujawniają się wątpliwości i podejrzenia, pragnienia i pokusy, miłość i złożoność.

Po ośmiu latach razem Gerard (Patrick Catalifo) i Helene (Dominique Blanc) postanowili przeprowadzić się do Buenos Aires. Gdy mieli już wsiąść do samolotu, Gerard oznajmił swojej partnerce, że ją zostawia, że ​​już jej nie kocha i że wyjeżdża sam. Zszokowana Helene nigdy więcej nie opuszcza lotniska. Prostytuuje się z podróżnymi w tranzycie, początkowo niezdarnie, potem coraz bardziej lekkomyślnie. Stając się postacią na Orly, powiązaną z barmanem, rozpoczyna w ten sposób swoje dziwne życie jako lunatyczka, a ostatecznie to, co może wydawać się podróżą inicjacyjną.

Choć od upadku Muru w Berlinie minęło tylko 11 lat, młodzi Niemcy prawie nie pamiętają, jak wyglądało życie w podzielonym kraju. W nowym wspaniałym świecie ideały poprzednich pokoleń nie znajdują zastosowania. Napięcie z czasów Zimnej Wojny zastąpiły problemy ekonomiczne, ksenofobia i niezgoda na „nowy światowy porządek”. Gniew przedmieść jest teraz w pełni obecny w nowej rzeczywistości. Sabina, wrażliwa szesnastolatka, nie może zaakceptować nowego narzeczonego matki i musi zamieszkać z ojcem w obskurnym blokowisku na przedmieściach wschodniego Berlina. Zagubiona w nowym środowisku, zdezorientowana – tak jakby znalazła się w obcym kraju – przeżywa koszmar. Eddie, kolega z klasy, jest jedyną osobą, która zwraca na nią uwagę. Sabina różni się od jego przyjaciół – choćby nastoletniego socjopaty Miszy, który właśnie opuścił poprawczak. Misza, bezrobotny, w ciągłym konflikcie z policją, kradnie światu, co tylko może. Sabina przypadkiem staje się jedynym świadkiem tragedii. Bardzo obiecujący debiut fabularny niemieckiej dokumentalistki. Odpychające osiedla wschodniego Berlina pokazane są poprzez życie nastolatków uwikłanych w historię miłości i śmierci – Sabiny i Eddiego. Reżyserka z uwagą bada stosunek młodych do lojalności, uczucia i życia w skomplikowanej rzeczywistości i stresie. Udało jej się stworzyć, filmowany kamerą dającą aktorom wiele swobody, portret młodych Niemców, którzy dojrzewają po upadku Muru.