Filmy 2019

Stéphane, wybitny francuski szef kucharz, prowadzi spokojne życie. Regularnie spotyka się z dwoma dorosłymi synami i byłą żoną. Iluzoryczną harmonię i spełnienie niespodziewanie burzy nieznajoma kobieta z Korei poznana na Instagramie. Pomimo dystansu Stéphane i Soo zacieśniają więzi. Po wielu miesiącach internetowej znajomości mężczyzna postanawia udać się do Seulu na spotkanie z niezwykłą kobietą.

Carmen to nowoczesny Robin Hood w spódnicy. Podróżuje po świecie, zabiera złym i oddaje łupy ofiarom. Większość organów ścigania uważa Carmen za kryminalistkę, ale i za mistrzynię w swoim fachu ze względu na dramatyzm i rozmach jej akcji. Serial śledzi eskapady „filantropki”, by w końcu odpowiedzieć na pytanie: KIM, do diabła, jest Carmen Sandiego?

W biały, biały dzień, gdy nieba nie można odróżnić od ziemi, zmarli mogą mówić do tych, którzy wciąż żyją – głosi islandzkie powiedzenie. W taki też dzień ginie żona Ingimundura, która spada w przepaść rozpędzonym samochodem. Owdowiały policjant próbuje zacząć wszystko od nowa: opiekuje się wnuczką, wykańcza dom dla córki, chodzi na terapię. Pewnego dnia żona jednak do niego przemówi. Mężczyzna przypadkiem odkrywa jej tajemnice, która po raz pierwszy od dawna wzbudzi w nim silne emocje. Gdy tama udawanego spokoju pęknie, nic nie powstrzyma przemocy.

Na początku lat 90. w Bostonie zastępca prokuratora okręgowego Decourcy Ward nawiązuje współpracę ze skorumpowanym, acz cenionym agentem FBI, aby rozgryźć sprawę, która naprawi działanie wymiaru sprawiedliwości w mieście.

Dokument przedstawia sprawę samobójstwa nastoletniego Conrada Roya, które wstrząsnęło kilka lat temu amerykańskim społeczeństwem. Chłopak został zachęcony poprzez wiadomości tekstowe od swojej dziewczyny, siedemnastoletniej wówczas Michelle Carter, do odebrania sobie życia. Carter była sądzona za to jak dorosła i wiele osób uznało jej działania za wysoce niemoralne. Film próbuje odpowiedzieć na trudne pytania dotyczące technologii, zdrowia psychicznego i tego, czy jeden nastolatek może zostać pociągnięty do odpowiedzialności za samobójstwo drugiego. Twórcy filmu rozmawiają z członkami rodzin i przyjaciółmi bohaterów oraz przedstawicielami lokalnej społeczności, pokazując implikacje sprawy w bardzo szerokim aspekcie.

Ciro postrzelony przez swojego przyjaciela, Gennaro Savastano zostaje wyrzucony do ciemnych wód Zatoki Neapolitańskiej. Im bliżej dna tym więcej wspomnień przelatuje mu przed oczami. Nieśmiertelnemu jednak znów udaje się przeżyć. Historia, która dzieje się pomiędzy Neapolem lat 80-tych, a Rygą dzisiaj jest dialogiem pomiędzy przeszłością Ciro jako sieroty i jego teraźniejszością w roli wygnańca. To wszystko tysiące kilometrów od domu. Od wrzących z gorąca ulic Neapolu do zimnego lata na północy Europy, od małych kradzieży po działania wojenne - Ciro musi sprostać wszystkiemu, co stanie na jego drodze.

Na ulicach Paryża, Juste (Thimotée Robart) zbiera ostatnie wspomnienie ludzi, których tylko on może zobaczyć. Pomaga im w życiu pozagrobowym. Juste jest duchem. Ale pewnego dnia młoda kobieta, Agathe (Judith Chemla) go rozpoznaje. Znała go, kiedy żył. Teraz, jak będą mogli się kochać, aby wykorzystać tę drugą szansę?

Samuel jest sparaliżowanym chłopcem, mieszkającym z matką w odciętej od świata willi. Dorasta pod czujnym okiem troskliwej, lecz surowej rodzicielki, która zabrania mu pod żadnym pozorem opuszczać mury domu. Życie w willi jednak zmienia się, gdy dochodzi do szeregu dziwnych i niepokojących wydarzeń. Oparty na dyscyplinie porządek burzy pojawienie się młodej, zbuntowanej pokojówki, która budzi w Samuelu siłę do sprzeciwu wobec wszechobecnego rygoru i potrzebę odkrycia prawdy o świecie zewnętrznym. W obliczu buntu Elena postanawia zatrzymać syna przy sobie za wszelką cenę. Jakie skrywa tajemnice? Dlaczego traktuje syna jak więźnia we własnym domu?

Bunkier Hitlera, gabinet psychiatry, zniszczona wojną Kolonia, miejska ulica czy niepozorna ławka na wzgórzu. Przenosząc akcję swojego nowego filmu do tak różnych miejsc, Roy Andersson odważnie miesza ze sobą porządki – przeszłość ze współczesnością, jawę ze snem, surrealizm z prozą dnia codziennego. Przez serię starannie zakomponowanych krótkich epizodów, z których zbudowany jest film, przeprowadza nas łagodny głos Narratorki, inspirowanej postacią Szeherezady z „Księgi tysiąca i jednej nocy”. Tym sposobem poznajemy przechodzącego kryzys wiary księdza, parę kochanków unoszących się nad miastem w rytm nastrojowej muzyki, tańczące na ulicy młode dziewczyny czy mężczyznę drżącego o swoje oszczędności. Na pozór nie łączy ich nic, ale czy aby na pewno?

Nieuchwytna jak płomień, białowłosa, uwodzicielska Ema roznieca ogień wszędzie tam, gdzie się pojawia. Pożar, o którym opowiada nowy film Pabla Larraína (Jackie) zaczyna się od kontrowersyjnej decyzji Emy (magnetyczna Mariana Di Girolamo) i jej męża Gastona (Gael Garcia Bernal), by oddać adoptowanego syna. Na zgliszczach małżeństwa i teatru (on jest choreografem, ona tancerką w grupie tanecznej), w rytm seksualnego, agresywnego reggaetonu, Ema tworzy nowy porządek. W nowym świecie pożądanie nie musi być binarne, kobiety mogą tańczyć tak, jak chcą, o rodzinie nie decyduje pokrewieństwo i każdy sam tworzy choreografię własnego życia.