Filmy płacz, kelner

W tym filmie tytuł brzmi niewinnie. W rzeczywistości to obraz porządnych, zdawałoby się, młodych małżeństw z niewielkiego miasteczka. Ich życie to na pozór sielanka - wspólne spotkania, place zabaw, pływanie z dziećmi. Idealne dzieci, idealni rodzice. Dzieci mają w przyszłości osiągać szczyty kariery, a znudzeni małomiasteczkowym życiem i nieustanną grą pozorów rodzice poszukują ucieczki i zapomnienia w ukradkowych romansach i internetowej pornografii.

Młody chłopiec dowiaduje się, że jest nie z tej ziemi i posiada nadprzyrodzone moce. Jako młody mężczyzna podróżuje, aby dowiedzieć się, skąd pochodzi i jaka jest jego misja. Ukryty w nim bohater musi się ujawnić, jeśli ma ocalić świat przed zagładą i stać się symbolem nadziei całej ludzkości.

Po śmierci Arthura Howitzera Juniora, pochodzącego z Kansas, cenionego redaktora popularnego amerykańskiego magazynu Kurier Francuski, z siedzibą w Ennui-sur-Blasé we Francji, zespół redakcyjny zbiera się w celu napisania nekrologu. Wspomnienia o Howitzerze składają się na cztery opowieści: Reporter na rowerze opisujący podejrzane dzielnice miasta; Konkretne arcydzieło o niepoczytalnym malarzu, jego strażniczce i muzie oraz pazernych marszandach; „Poprawki do manifestu” dokumentujące miłość i śmierć na barykadach podczas buntu studenckiego; oraz Prywatna jadalnia komisarza - pełna napięcia historia o narkotykach, porwaniach i wyrafinowanej kuchni.

Japonia w niedalekiej przyszłości. Kraj jest gospodarczą ruiną, rząd coraz częściej musi korzystać z pomocy wojska, żeby łagodzić społeczne niezadowolenie. Młodzi ludzie przestają kultywować wielowiekowe tradycje, zaczynają coraz głośniej buntować się przeciwko utrzymywaniu starzejącego się społeczeństwa. Aby uciszyć wszelkie głosy sprzeciwu, rządzący wymyślili całkiem skuteczny "program naprawczy". Co roku jedna z klas maturalnych, wybierana ze wszystkich japońskich szkół, jest przewożona na niewielką wyspę, gdzie w ciągu 72 godzin mają walczyć ze sobą do momentu aż zostanie jedna, żywa osoba. Ktoś taki zostaje zwycięzcą rządowego programu o nazwie "Battle Royal"...

Luis Vargas (Antonio Banderas (I)), zamożny kubański plantator kawy, chce się ożenić. W małżeństwie nie liczy na miłość, gdyż uważa ją za niepotrzebną komplikację. Julię (Angelina Jolie) poznaje korespondencyjnie. Jednak gdy ta przybywa do niego na Kubę, zakochuje się w niej bez pamięci. Luis odnosi wrażenie, że Julia jest inną osobą, nie tą którą poznał w listach. Sytuacja komplikuje się gdy Julia znika z pieniędzmi męża. Luis chce odnaleźć żonę za wszelką cenę.

Steven (Anthony Hopkins) to angielski lokaj w każdym calu, który fanatycznie służy swojemu panu, lordowi Darlingtonowi (James Fox - Służący). Darlington, podobnie jak wielu innych przedstawicieli angielskiej arystokracji lat 30. XX wieku, sympatyzuje z nazistami, którzy chcą zdobyć wpływy w rządzie brytyjskim. Emma Thompson wciela się w rolę panny Kenton - gospodyni Lorda - energicznej i niezależnej młodej kobiety, która z rosnącym przerażeniem obserwuje poczynania swego pana. Z upływem lat panna Kenton i Stevens zakochują się w sobie. Nie mają jednak odwagi wyznać miłości, a targające nimi uczucia dochodzą do głosu tylko podczas gwałtownych kłótni, których sobie nie szczędzą.

James McAvoy wciela się w postać młodego chłopaka wywodzącego się z klasy robotniczej, który rozpoczyna naukę na eleganckim, prywatnym uniwersytecie dla młodzieży z wyższych sfer i czyni wysiłki, aby się do nich dostosować.

Aaron, mormoński misjonarz w Los Angeles poznaje kelnera Chrisa, w którym zakochuję się z wzajemnością.

To jeden z tych filmów, co to są "o życiu". Opowiada losy trójki bohaterów, którzy próbują razem ułożyć sobie życie. Dwóch mężczyzn i kobieta. Wątek gejowski. Rozterki psychiczne, przełomowe wybory życiowe. Film ciągnie się od wczesnych lat dziecięcych bohaterów do pełnej dorosłości. Spokojna opowieść o niespokojnych duszach.

To historia Lolity Cassard, dwudziestolatki, która jest wściekła na cały świat, ponieważ nie wygląda jak dziewczyny z pism kolorowych, ani jak jej szczupła macocha. Tak strasznie chciałaby być piękna, przynajmniej w oczach swego ojca; pragnie skłonić go, żeby w ogóle chociaż na nią spojrzał. Jest to również historia mężczyzny, Etienne'a Cassarda, który nie za bardzo ogląda się na innych, ponieważ zbyt wiele czasu zajmuje mu przyglądanie się sobie - czuje, że się starzeje, wie także, co to znaczy być niekochanym, a obecną pozycję musiał sobie wywalczyć.[...] To historia ludzi, którzy wiedzą doskonale, co zrobiliby na czyimś miejscu, ale niezbyt dobrze radzą sobie na własnym.