Filmy nuda

Peter Minuit, bogaty nowojorczyk, nudzi się swoim bezczynnym życiem i szuka przygód.

Akcja toczy się w Rosji na początku XX wieku. Fiedia Protasow (Gilbert) odbija Lisę (Boardman) jej narzeczonemu Victorowi (Nagel) i żeni się z nią. Szybko jednak nudzi go życie rodzinne; wraca do pijaństwa, hazardu i wdaje się w romans z cyganką Maszą. Aby uwolnić żonę od swojego niszczycielskiego wpływu i pozwolić jej na szczęście u boku Victora, Fiedia pozoruje własne samobójstwo. Prawda wychodzi na jaw po latach, prowadząc do tragicznego finału w sądzie.

Rozhisteryzowana 14-latka Lili (Delphine Zentout), kapryśna, rozwydrzona, ale i kokieteryjna, szuka zainteresowania i czegoś nowego. 36 to jej rozmiar biustu i jest jak najbardziej powszechny. Wakacje z rodziną spędzane na kempingu stają się okazją do poznania dużo starszego mężczyzny. Lili sama nie wie czego chce, choć czuje podniecenie cielesne, psychicznie nie jest przygotowana. Ostatecznie wybiera młodego chłopaka.

Litwa, lata 70. W mieszczańskiej rezydencji zbudowanej w okresie międzywojennym stosunki sąsiedzkie zostają zredukowane do gołych kości. Na parterze mieszka stary alkoholik z żoną, która przeklina jego i ich szesnastoletnią wnuczkę. Na tym samym podeście stary szewc ma tylko dwa koty. Na froncie młode małżeństwo w kryzysie. Mieszkanie naprzeciwko zajmuje babcia, która chce chronić swoją wnuczkę przed złymi wpływami. Nic z ich działań nie umknie grupie dzieciaków bawiących się na podwórku.

Carla Pérez pracuje na poczcie i przepisuje listy, które przechodzą przez jej ręce, aby pomagać ludziom. Pewnego dnia wygrywa na loterii zieloną kartę i wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych, ale decyzja o wyjeździe jest trudna.

Ann znalazła się na życiowym zakręcie. Mieszka w Nowym Jorku, ale nie jest specjalnie zainteresowana wykonywaną na co dzień pracą, męczy ją związkowa rutyna, a do tego nie może znaleźć wspólnego języka z próbującymi kontrolować jej życie rodzicami. Droga ku odkryciu siebie i przejęciu odpowiedzialności za swoje życie nie będzie należała do łatwych. Zmagania Ann wypełniają zarówno absurdy dnia codziennego, jak i elementy… BDSM.

Akcja filmu toczy się w Paryżu w burzliwych latach 1968 - 1969. Studenci, a także związki zawodowe buntują się przeciwko polityce rządu. François (Louis Garrel) jest dwudziestoletnim poetą, który uchyla się od służby wojskowej. Lubi barykady, ale nie należy do takich, którzy rzucaliby koktajlem Mołotowa w policję. Nałogowo pali opium i dyskutuje o rewolucji ze swoim przyjacielem Antoine'm (Julien Lucas). Korzysta z tego, że Antoine odziedziczył w spadku mieszkanie - mieszka u niego i żyje na jego koszt. Poznaje rzeźbiarkę Lilie (Clotilde Hesme) i zakochuje się w niej z wzajemnością. Mija rok, a bohater nadal, delektując się dymem opium, pisze wiersze, kocha się z Lilie, dyskutuje o polityce. Czy zdobędzie się na odwagę, by uczynić coś, co odmieni jego egzystencję?

Lśniący, przeszklony hotel na szczycie odległej prowansalskiej góry stanowi scenerię dla tragikomicznego gobelinu o obsesyjnym, miłosnym układzie. Film został zakazany do wyświetlania w kinach przez cały okres okupacji za ciemne przedstawienie hedonistycznych ekscesów klasy rządzącej. Dziś jest często wyróżniany jako największe osiągnięcie Jeana Grémillona. Cri-Cri (Madeleine Renaud), była tancerka operetki, prowadzi karczmę w Haute-Provence. Zajazd jest w remoncie, ponieważ opiekuje się nim właściciel zamku, Patrice Le Verdier (Paul Bernard), samolubny i zdeklarowany arystokrata. Michele Lagarde (Madeleine Robinson), przybywa do hostelu, aby poczekać na swojego ukochanego, Rolanda Maillard (Pierre Brasseur). Patrice zakochuje się w Michele i wzbudza zazdrość Cri-Cri. Młody inżynier, Julien (Georges Marchal), pracujący przy tamie, ratuje Michele od tego intryganta gospodarza. Arystokrata zabija Rolanda. Niedługo potem robotnicy zatrudnieni przy tamie znajdują martwego Patrice.

Demirkubuz wciela się w rolę Ahmeta, filmowca ze Stambułu, który planuje przenieść na ekran własną interpretację "Zbrodni i kary" Dostojewskiego. Bohater filmu przeżywa podwójną niemoc: rozsypuje mu się nie tylko scenariusz filmu, ale i małżeństwo. Widzimy, że Ahmet wyraźnie prowokuje ten rozpad. W jego relacjach z kobietami czuć lęk i sztucznie wymuszony dystans. Brak zaangażowania w cokolwiek pozostaje w kontrze do żarliwych emocji, jakich dostarcza powieść rosyjskiego pisarza. Ahmet pragnie tchnąć więcej życia w powstający opornie film. Angażuje do roli Raskolnikowa młodego włamywacza, który pewnej nocy zakrada się do bloku, w jakim mieszka reżyser. Rozdźwięk pomiędzy życiem, a wydumanymi ambicjami jest głównym problemem bohatera, który w swoich filmach (ale również swoich przyjaźniach i miłościach) ucieka od siebie, forsując idealistyczne, nieprzystające do życia wyobrażenia.