Małżeństwo entomologa i jego znudzonej żony zaczyna się rozpadać, gdy każde z nich wyrusza na poszukiwanie przygód i bliskości w ramionach kogoś innego.
Staszek jest szatniarzem. Helena jest śpiewaczką operową. Bogusia jest sprzątaczką. Nudna historia o nudnym dniu w operze. Nudna historia o nudnym człowieku, pracującym w operze jako szatniarz.
Aktor odmawia gry. Przedłuża się chwila ciszy. Coraz większe napięcie, słychać wzmagające się szepty. Wreszcie następuje oczekiwana reakcja przez publiczność… choć w rzeczywistości jest to reakcja bardzo nieoczekiwana. Zbudowana na suspensie miniatura filmowa Mirosława Kijowicza stanowi doskonały komentarz do napiętej relacji widz – aktor. Kto w rzeczywistości jest wystawiony na próbę?
Psychologiczne studium inspirowane opowiadaniem Stefana Żeromskiego, z akcją osadzoną we Włoszech w 1912 roku. Młody skrzypek Pavoncello zakochał się w dziewczynie, która spędza w podróży miesiąc miodowy. Jej mąż jest człowiekiem starym, schorowanym, ale majętnym. Chce mieć syna, ale zdaje sobie sprawę, że sam nie może być biologicznym ojcem. Musi przymknąć oko na romans małżonki, która z nieświadomym niczego Pavoncello prowadzi cyniczną grę.
Inscenizacja bajki z morałem dla całej rodziny, zrealizowana na podstawie utworu Benedykta Hertza. Spektakl w reżyserii Barbary Borys-Damięckiej powstał w 1994 roku. Bajka przedstawia przygody wesołego szewczyka Felka, który nigdy nie traci dobrego humoru, mimo że ze swoim majstrem i jego żoną nie ma łatwego życia. Felek ma jednak głowę nie od parady i jedynie on znajduje sposób na rozweselenie śmiertelnie znudzonej królewny. Tym sposobem okazują się tajemnicze trzewiki, leczące melancholię nie wtedy, gdy się je zakłada, ale gdy się je zdejmuje. W przedstawieniu, okraszonym tańcami i śpiewem zawodowych aktorów, biorą też udział dzieci z warszawskich szkół podstawowych.