Filmy lata 40., dowódca

Czerwiec 1940. Francja upada i podpisuje rozejm. Pośród chaosu jeden człowiek odmawia poddania się. Samotnie, wbrew wszelkim przeciwnościom, ten nieznany generał ucieka do Londynu, by ocalić to, co pozostało z marzenia: wolność. Bez armii, bez wsparcia, bez nadziei. Ale z żarliwym przekonaniem: Francja, jego Francja, nie złożyła broni. Podejmuje ostatnią próbę: przekonać świat, że bitwa o Francję nie jest ani skończona, ani przegrana. Rzeczywistość jest uparta i udowadnia, że ​​się myli. Ale stopniowo wokół niego w Anglii, Francji i Afryce powstają bojownicy ruchu oporu, zbuntowani licealiści i zdeterminowani żołnierze. Ich wiara, ich śmiałość, ich żarliwe pragnienie wolności przeczą Historii, która wydawała się z góry przesądzona.

To wstrząsająca opowieść o domowej idylli w cieniu krematoriów, czyli życiu rodzinnym komendanta Auschwitz, Rudolfa Hössa.

Wrzesień 1939 roku nie był ostatecznym terminem zakończenia działań wojskowych przez Polskie Wojsko. Heroiczną walkę prowadził major Henryk Dobrzański ps. Hubal. Major Dobrzański 23 września 1939 przejął dowództwo nad resztakmi 110 pułku ułanów. Film przedstawia dramatyczną i heroiczną walkę garstki ułanów. Walkę o honor, wolność, ideały. Walkę, która z góry była skazana na porażkę.

Lato 1945 roku. W małym miasteczku na Dolnym Śląsku oddział siedmiu saperów dowodzony przez porucznika Święcickiego ma rozminować fabrykę chemiczną. Niemieccy dywersanci z grupy Wehrwolfu zamierzają wysadzić ją w powietrze. Obie grupy wchodzą jednocześnie na teren zakładu. Rozpoczyna się walka o uratowanie fabryki. W trakcie akcji Święcicki zostaje postrzelony przez Niemca. Z pomocą przybywa jego największy rywal, sierżant Bobrowski.

30 listopada 1941 roku przylatuje do Kujbyszewa premier rządu polskiego, Naczelny Wódz gen. Władysław Sikorski. Na pokładzie samolotu rozmawia z młodym porucznikiem Andrzejem Radwanem, któremu poleca pozostanie w ambasadzie polskiej w Kujbyszewie, gdyż - jak mówi - chce tam mieć zaufanego człowieka.

Wiosna 1945 roku. Oddziały I Armii Wojska Polskiego zbliżają się do Wału Pomorskiego. Brnąc przez błoto, zalane leśne trakty mozolnie zbliżają się do Kołobrzegu. Niemcy nie zamierzają poddać się bez walki i zacięcie bronią swych pozycji. Kompania dowodzona przez porucznika Kotarskiego, której radiowy kryptonim brzmi „Jarzębina”, bierze czynny udział w zmaganiach. Żołnierze są już zmęczeni walką. Chcą wracać do swoich najbliższych, marzą o spokojnym, cichym, własnym kawałku ziemi. Po wkroczeniu do Kołobrzegu walki toczą się o każdy dom, każdy pokój, każdy skrawek ziemi. Po ciężkim boju polscy żołnierze wypierają hitlerowców z miasta i dochodzą do Bałtyku. Niestety nie wszyscy. Nie ma wśród nich już porucznika Kotarskiego i wielu jego towarzyszy.

Lato 1944 roku. Działający na terenie Sądecczyzny odział partyzancki Armii Krajowej, którym dowodzi major DZIADEK (Stanisław Jasiukiewicz), ma przejąć aliancki zrzut broni i amunicji. Podczas akcji oddział zostaje zdziesiątkowany przez Niemców – ze stu dwudziestu partyzantów przy życiu pozostaje zaledwie kilkunastu. Dowódca wraz ocalałymi podkomendnymi próbuje przedostać się do ruin pobliskiego zamku, gdzie – jak sądzi – spadł zasobnik z amunicją… Kiedy Polacy docierają do zamku, okazuje się, że wcześniej skrył się tam oddział partyzantów radzieckich, dowodzonych przez majora Aloszę. Rosjanie, którzy wcześniej odnaleźli aliancki zasobnik, proponują współdziałanie. Przekazują Polakom pojemnik z amunicją. Jednakże major Dziadek ściśle wypełnia rozkazy dowództwa AK i z Rosjanami nie zamierza współpracować. Wkrótce oba oddziały zostają okrążone w ruinach zamku przez Niemców. W obliczu śmiertelnego niebezpieczeństwa Rosjanie ponownie próbują namówić polskiego dowódcę do współpracy. Okrążenie niemieckie zacieśnia się z każdą chwilą. Major Dziadek jest jednak zaślepiony w swojej nienawiści do bolszewików i ponownie zdecydowanie odmawia jakiejkolwiek współpracy. Rosjanie decydują się opuścić zamek i wyrwać z okrążenia sami. Szybko jednak dostają się pod niemiecki ostrzał. Podkomendni majora Dziadka wypowiadają mu posłuszeństwo. Pod dowództwem kapitana Stańczyka ruszają Rosjanom z odsieczą.