Filmy próba

Historia rozgrywa się w latach 60-tych, w małym baskijskim miasteczku. U samotnych sióstr: Marii i Rosy mieszkają dwaj młodociani siostrzeńcy: Javier i Juan. Ich matka została w gospodarstwie na wsi, a synów wysłała do miasta na nauki. Chłopcy, w towarzystwie najlepszego kolegi Carlosa często odwiedzają opuszczony dom na peryferiach miasta, gdzie kiedyś popełniono morderstwo...

Gale Sayers dołącza do Chicago Bears i zaprzyjaźnia się z Brianem Piccolo; wkrótce obaj ubiegają się o grę na tej samej pozycji. To jednak nie ma wpływu na ich przyjaźń. Ta zostaje wystawiona na próbę, kiedy okazuje się, że Gale jest chory na raka. Brian pomaga mu w powrocie do zdrowia.

Mąż zatrudnia samotną, śliczną, młodą kobietę do pracy jako nianię dla swojego syna.

Labakan, krawiecki czeladnik, pewnego dnia przymierza wspaniałe szaty przygotowywane dla emira. Wychodzi w nich na ulicę. Widząc, że wzbudza podziw pozdrawiających go ludzi, postanawia podszyć się pod syna władcy - Omara, który dorastał w Kairze, a teraz wraca do domu. Labakan zabija go i kradnie jego znak rozpoznawczy - sztylet. Żona sułtana zna jednak dobrze swojego syna i ma wątpliwości, czy przybyły młodzieniec faktycznie nim jest. Postanawia wiec poddać go próbie.

Podczas gdy sztuka może się nie powieść z powodu niespodziewanej nieobecności aktorki, Sylvestre (Daniel Ceccaldi) musi natychmiast znaleźć zastępstwo. Próbuje przekonać Hugo Martiala (Richard Berry), aktora na wezwanie i wściekłego człowieka, do zagrania z Gigi Ortegą (Josiane Balasko), która jest jego byłą żoną, bardzo pretensjonalną alkoholiczką. Reżyser Léon (Daniel Prévost) nagle zostaje sam na sam z dwójką ludzi, z którymi próby szybko zamieniają się w piekło, podczas gdy Sylvestre opracowuje serię planów, z których każdy jest okropniejszy od drugiego, aby móc zapewnić promocję swojej sztuki w medialnej aferze...

Rzecz dzieje się w małej mieścinie, gdzie dorośli zajęci są tylko własnymi interesami i gierkami, a nudząca się młodzież z dobrych domów, za pośrednictwem wykolejonego kolegi, tworzy przestępczą szajkę. Niezbyt również interesuje się swoją osiemnastoletnią córką Nicole, ekscentryczny, zapijaczony były adwokat Loursat; kiedy jednak w jego domu zostaje znaleziony trup i staje się jasne, że dziewczyna zamieszana jest w sprawę, jej ojciec pierwszy pojmuje swoją właściwą rolę, podczas gdy miejscowa elita, chcąc jak najprędzej zatuszować skandal, gorączkowo zaczyna poszukiwać kozła ofiarnego. Ma nim zostać pierwszy podejrzany - zakochany w Nicole, student. Jego obrony podejmuje się Loursat.

Jest lato. Grupa czterech młodych kobiet, aktorek, i pisarka, zbiera się w wiejskim domu, w starym młynie, aby ćwiczyć sztukę. Chronieni przed wszechogarniającym upałem, dzielą się swoją wiedzą na temat przyjaźni, zabawy, miłości, porzucenia i śmierci, mając tajemną nadzieję na stanie się lepszymi.

Arnolfini: pod tą skromną nazwą kryje się laboratorium badawcze - i jego obsługa - do wynajęcia. W ten sposób, prowadząc badania na zlecenie, Uniwersytet St. Dunstan, chce zarobić trochę pieniędzy. Gdyby jeszcze nie umieścili w tym przybytku osób sprawiających wrażenie, że nie nadają się kompletnie do poważnych badań naukowych...

Maj 1946 roku. Po dziewięciu latach internowania, Antonin Artaud (Sami Frey), aktor, artysta, pisarz, ostatecznie opuszcza azyl psychiatryczny, by powrócić do Paryża do swojej rodziny. Jacques Prevel (Marc Barbé), młody poeta, podąża za Artaudem w wędrówce między domem zdrowia Ivry'ego i Saint Germain-des-Prés, jednocześnie dążąc do tego samego co on: poezji, narkotyków i absolutów. Prevel staje się uczniem i towarzyszem jego geniuszu, którego kroniki obserwują aż do jego śmierci, dwa lata później. W tym powojennym Paryżu, gdzie poznaje nędzę i cierpienie, Prevel dzieli swoje życie między dwie kobiety, Rolande (Valérie Jeannet) i Jany (Julie Jézéquel), jednocześnie przywiązując się do Antonina, którego był synem, przyjacielem.

Młody głuchoniemy otrzymuje wiadomości od nieznanych nadawców. Są one przedstawione w wątkach takich jak "Historia trzynastu" Balzaka. Odpowiadałoby to tajemniczej fabule, chociaż wszystko, wszędzie, dla wszystkich są tylko przedstawieniami. Co więcej, wystarczy narysować paralelę z grupą aktorów, którą śledzimy, poprzez ich debaty, refleksje, inscenizacje, kolaboracje, rozgrzewki, stawianie rzeczywistości w odpowiedniej perspektywie.