Filmy sen, okno

Świat według Kiepskich przedstawia osobliwe perypetie Ferdynanda Kiepskiego (Andrzej Grabowski), jego rodziny i sąsiadów. Główny bohater to postać nieprzeciętna – totalny leń i niepoprawny kombinator w wiecznych finansowych tarapatach, jednakże obdarzony niepospolitą inwencją, skłaniającą go do coraz bardziej oryginalnych przedsięwzięć. Od 1998 roku widzowie Polsatu śledzą wydarzenia, o których – jak mawia Ferdynand Kiepski – „nie śniło się nawet fizjologom”. Bohater był… w ciąży z ufoludkiem, skonstruował perpetum mobile, wysłał w kosmos teściową, skraplał głupotę, hodował w domu wirtualne świnie, sklonował żonę w warunkach domowych…

Spalony morderca powraca w snach dzieci tych, którzy go zabili, by zabrać ich dusze do piekła.

Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego?

Mort Rainey autor poczytnych powieści, zdaje sobie sprawę, że powinien siedzieć przed komputerem i pisać kolejną książkę, a mimo to spędza czas głównie śpiąc po 16 godzin dziennie na swojej ulubionej sofie. Dotychczasowe przejścia pozbawiły go energii życiowej i kreatywności, przyprawiając jednocześnie o klasyczną niemoc twórczą, która nie pozwala mu złożyć ze sobą nawet kilku najprostszych zdań. W momencie, kiedy wydaje się, że gorzej już być nie może, psychotyczny nieznajomy o imieniu John Shooter zjawia się w progach Rainey'a, oskarżając go o plagiat swojego opowiadania i żądając zadośćuczynienia... Pomimo wysiłków ze strony pisarza w kierunku załagodzenia całej tej sytuacji, Shooter staje się coraz bardziej natarczywy i wrogi, dając jednocześnie do zrozumienia, że jest gotów sam wymierzyć sprawiedliwość - posuwając się nawet do popełnienia z zimną krwią morderstwa. Zmuszony do prowadzenia zmuszającej do intensywnego myślenia gry w kotka i myszkę, Rainey odkrywa, że jest w nim więcej sprytu i zawziętej determinacji, niż kiedykolwiek mógł przypuszczać. Koniec końców zaczyna sobie również zdawać sprawę, że nie poddający się prostej klasyfikacji Shooter być może zna go lepiej niż on sam siebie.

Kilka dni przed świętami Bożego Narodzenia, do domu żeńskiego, studenckiego bractwa włamuje się nieznajomy mężczyzna. Ukrywszy się na strychu zaczyna mordować znajdujące się w domu kobiety. W tym samym czasie, pojawiają się niepokojące telefony, a policja odnajduje nieopodal ciało trzynastoletniej dziewczynki.

Szare, ponure szwedzkie miasto to scena, po której porusza się kilkunastu oryginałów. Na prezentację swoich surrealnych, często paranoicznych spojrzeń na rzeczywistość mają kilka ujęć. Sfrustrowany mężczyzna, który w czasie seksu opowiada, jak spłukał się z pieniędzy zarobionych podczas muzykowania na pogrzebach. Jego partnerka w strażackim hełmie, która nie zważając na te wynurzenia, dąży do orgazmu. Samotna dziewczyna w brudnym, lodowatym barze opowiadająca wprost do kamery swój dziwny sen. Absurd, groteska, pastisz - wszystko to powoduje, że znajdujemy się wewnątrz chaotycznego, obłąkanego świata zagubionych ludzi.

Młoda kobieta (Juliette Lewis) wprowadza się do mieszkania, odziedziczonego po babci. Jej chłopak (William Hurt) nie zabardzo jest zadowolony z tego pomysłu. Jane jednak chce się usamodzielnić i postanawia zamieszkać sama. Poznaje nowych sąsiadów, którzy są strasznie dziwni. Najbardziej dokuczliwa jest jednak 80-letnia staruszka, która mieszka pod nią. Przeszkadza jej wszystko, a jej drzwi do mieszkania są ciągle zamknięte. Jane zostaje przez nią terroryzowana...