Filmy upośledzenie

Idioci to film o grupie młodych ludzi zafascynowanych idiotyzmem. W obszernym, przeznaczonym na sprzedaż domu, który stanowi ich bazę, spędzają cały swój wolny czas, wspólnie badając ukryte i niedoceniane walory niedorozwoju umysłowego człowieka. W tej dziedzinie dokonują praktycznych eksperymentów i ćwiczeń. Ich projekt jest manifestacją wybuchowej żądzy życia i służy konfrontacji człowieka upośledzonego z normalnym społeczeństwem. Za każdym razem, kiedy Stofferowi i jego dziewięciu przyjaciołom udaje się pokonać swe osobiste ograniczenia i zrealizować kolejny punkt scenariusza publicznych "ekscesów", doznają poczucia wspólnie odniesionego sukcesu, który graniczy wręcz z ekstazą. Podczas pobytu w restauracji samotna Karen poznaje trzech członków tej grupy i nieświadomie zostaje wciągnięta w ich gry. Stopniowo zaczyna rozumieć, na czym polegają i do czego prowadzą ich zabawy. Początkowo manifestuje swe niezadowolenie, ale w końcu sama zaczyna uczestniczyć w realizacji ich programu...

Zoe dosłownie urodziła się i wychowała wśród koni. Wraz z rodzicami i bratem prowadzi szczęśliwe życie w stadninie koni wyścigowych. Marzy o tym, by zostać dżokejką, tak jak jej ojciec. Kiedy pewnego dnia rodzi się źrebak Tempest, dziewczynka widzi w nim championa, na którego długo czekali jej rodzice. To ma być zwycięzca, którego sama będzie dosiadać. Tymczasem pewnej burzowej nocy Tempest w panice rani dziewczynkę, przez co ta traci władzę w nogach. Nie mogąc pogodzić się z losem, Zoe pogrąża się w rozpaczy, pociągając za sobą całą rodzinę, a w szczególności ojca, który może stracić wszystko. Czy dzięki wsparciu rodziny oraz pomocy stajennego, który ma dar komunikowania się z końmi, Zoe podejmie próbę dokonania niemożliwego i spełnienia swoich marzeń?

Opowieść o dwóch przyjaciółkach, które pragną otrząsnąć się z wojennej traumy, toczy się w 1945 roku w Leningradzie, który dochodzi do siebie po latach oblężenia. Bohaterki „Wysokiej dziewczyny”, Masza i Ija, próbują nie tylko zapomnieć o tym, czego doświadczyły, ale także przypomnieć sobie kim były, nim zardzewiały ich plany, emocje i uczucia. Inspiracją dla młodego reżysera był wstrząsający reportaż noblistki Swietłany Aleksijewicz, „Wojna nie ma w sobie nic z kobiety” i tym, co wspaniały film Bałagowa czyni wyjątkowym, jest właśnie kobieca perspektywa. Reżyser nie skupia się więc na heroicznych wojennych czynach, lecz na nowo definiuje bohaterstwo: jako codzienne drobne zwycięstwa życia nad śmiercią, nadziei nad żałobą, młodości nad dramatycznymi doświadczeniami.

Charlotta - światowej sławy pianistka, która zapomniawszy o rodzinie, w całości poświęciła się sztuce - przeżywa depresję po śmierci swojego przyjaciela, Leonarda. Na zaproszenie córki i jej męża przyjeżdża ze Szwajcarii do małego prowincjonalnego zboru protestanckiego w Szwecji. Matka jest oburzona, że Eva bez jej wiedzy wzięła pod opiekę swoją upośledzoną i oddaną przed laty do przytułku siostrę - Helenę. Będzie to pierwsza, ale nie jedyna rysa w atmosferze pozornej, uprzejmej obojętności między nimi.

Touch Me Not to oda do ludzkiego ciała i związanych z nim pragnień, ale przede wszystkim ― wezwanie do akceptacji odmienności. Adina Pintilie testuje w swoim filmie terapeutyczny potencjał dotyku, obnażenia ciała i emocji, a towarzyszy jej w tym trójka bohaterów. Wszyscy mierzą się przed kamerą z tym, co ich blokuje, ogranicza, przeraża. Obserwując relacje między nimi, Pintilie stawia pytania o to, jak rozumiemy „intymność”, „piękno”, „związki” czy „pożądanie”. W czasach, w których ciało może stać się polem ideologicznej bitwy, nagość okazuje się manifestacją wolności.

Tim zaciąga się do wojska, gdzie zostaje ranny i traci czucie w nogach. Kiedy wraca w domu, odwiedza go Mary, w której od dawna się kocha.

Reżyserkę zafascynowała prawdziwa historia młodego kowboja z Dakoty Południowej Brady'ego Jandreau, którego świetnie zapowiadającą się karierę przerwał poważny wypadek. W opowieści o nim miesza prawdę z fikcją i z czułością przygląda się ludziom zawieszonym w przeszłości. Także dlatego, że przyszłość nie ma im zbyt wiele do zaoferowania. Pracując z amatorami, zamiast po raz kolejny sięgnąć po klisze wysłużonego gatunku, woli skupić się na bohaterach, którzy ze stoickim spokojem akceptują życiowe rozczarowania.

Film opowiada historię przyjaźni białego trenera z małego miasteczka w Południowej Karolinie z upośledzonym czarnym mężczyzną. Relacje jakie pojawiają się pomiędzy tą osobliwą parą zaczynają zmieniać mieszkańców uprzedzonego do czarnych miasteczka.

Na pierwszy rzut oka wydawać się może, że Wally'ego i Dave'a nic nie łączy. Wally (Richard Pryor) jest bezczelny, wygadany i... niewidomy. Dave (Gene Wilder) jest cichy, spokojny i... głuchy. Już w pojedynkę nieustannie wpadają w tarapaty, ale dopiero razem napytają sobie prawdziwej biedy. Pech bowiem chce, że stają się jedynymi świadkami morderstwa. Problem w tym, że Wally niczego nie widział a Dave niczego nie słyszał. Nikt jednak nie daje im wiary. Ścigani przez policję i sprawców zabójstwa - sprytna Eve (Joan Severance) i jej bezwzględnego wspólnika (Kevin Spacey) - postanawiają sami wymierzyć sprawiedliwość złoczyńcom. Efekty ich działań przechodzą najśmielsze oczekiwania, bo choć Wally i Dave mają swoje słabości, to jednak z pewnością nie są głupi.

Film przedstawia historię wędrownej trupy cyrkowców, w której skład wchodzi grupka zdeformowanych fizycznie i opóźnionych umysłowo dziwolągów. Piękna ale podstarzała już akrobatka Kleopatra, rozkochuje w sobie karła Proso. Niestety po jakimś czasie na jaw wychodzi, że tak naprawdę chodzi jej tylko o jego pieniądze. Ale odmieńców nie wybaczają takich zniewag.