Filmy Argentyna

Mistrz BMX i medalista olimpijski młodzieży z 2018 roku, Iñaki Mazza, wycofał się ze sportu w okresie kryzysu osobistego. Po latach powraca do roweru, ośmielony nową misją, i spotyka się ponownie ze swoją partnerką po pobycie w ośrodku rehabilitacyjnym w Ziemi Ognistej. Mazza wyrusza w 3000-kilometrową wyprawę, tworząc filmowy portret, który łączy różne formaty, łącząc podziemne ujęcia BMX z pięknymi, rozległymi widokami na krańcach świata.

Santiago, argentyński policjant, przekracza granicę z Urugwajem, uciekając przed innymi policjantami podążającymi jego tropem. Wykorzystując swój mundur, sprawdza lokalne stragany z jedzeniem, testując nabiał i wędliny, aby przetrwać, starając się jednocześnie pozostać niezauważonym wśród miejscowych. Nie mając ani pieniędzy, ani miejsca do spania, ale dzięki życzliwości i dowcipowi, zaczyna budować nowe życie, otrzymując pomoc od lokalnych postaci, które pojawiają się na jego drodze, a nawet spotykając osobę, która jego zdaniem może być miłością jego życia.

Historia dwóch przyjaciółek z dzieciństwa Clary i Cecili, które spotykają się po latach. Mająca problemy emocjonalne Clara, stroni od ludzi okrywając się w swoim domu, gdzie przeżywa wydarzenia z przed lat. W tym samym czasie Cecilia i jej przyjaciel trafiają do domu na odludziu, zamieszkałego przez grupkę dziwnych indywiduów. Wkrótce jej pobyt zmienia się w koszmar.

Aktor Juan Debré spędził całe życie grając bohatera w serialu telewizyjnym, jednocześnie pozostając oderwanym od własnej tożsamości. Po zdiagnozowaniu u niego śmiertelnej choroby, wyrusza w surrealistyczną podróż do Belgii, miejsca narodzin swojego idola komiksowego z dzieciństwa, w poszukiwaniu sensu i być może odkupienia.

Dolores wiodła życie pięknej i popularnej uczennicy klasy maturalnej aż do chwili, gdy znaleziono ciało jej najlepszej przyjaciółki. Dwa lata po tym zdarzeniu Dolores jest jedyną osobą oskarżoną o tę zbrodnię. Dziewczyna przyciąga uwagę mediów, które tworzą z niej celebrytkę i antybohaterkę. Każdy obywatel ma opinię na jej temat i wydaje swój własny wyrok w sprawie. Dolores ostatnie dni przed rozprawą spędza w areszcie domowym, a jej rodzice ciężko pracują nad przygotowaniem jak najskuteczniejszej strategii obrony. W ich opinii najlepszy prawnik w kraju nie wystarczy: kontrolują każdy aspekt życia córki, od jej wyglądu, przez spożywane przez nią posiłki, aż po jej kontakty ze światem zewnętrznym. Gdy rozprawa się zaczyna, a presja staje się niemal nie do wytrzymania, w rodzinie pojawiają się podejrzenia i mroczne tajemnice. Gdy każdy najmniejszy błąd może przesądzić o katastrofie, osaczona, coraz bardziej odizolowana Dolores naraża całą strategię na ryzyko.

La Quietud to nazwa rozległego, położonego w pobliżu Buenos Aires rancza, w którym starsze małżeństwo mieszka wraz z córką Míą (Martina Gusmán). Kiedy ojciec trafia do szpitala, z Paryża przylatuje ich drugie dziecko – Eugenia (Bérénice Bejo). Dwie siostry są do siebie podobne jak dwie krople wody, różnią się jednak charakterem i choć bardzo się kochają, potrafią się ranić do krwi. Skrywane przez lata za fasadą szczęśliwego, dostatniego życia tajemnice zaczynają dawać o sobie znać, tak jak ponura przeszłość z czasów dyktatury wojskowej.

Kilka lat temu najlepszy przyjaciel mojego syna popełnił samobójstwo. Miał 16 lat. Cała sytuacja związana z tym wydarzeniem poruszała mnie i niepokoiła od niedzielnego poranka, kiedy otrzymałem SMS-a z tą wiadomością. To wydarzenie odcisnęło piętno na mnie i moim synu. Przez wiele miesięcy dni i noce stały się ciągiem. Przez pierwsze kilka miesięcy utrzymywałem kontakt telefoniczny z matką chłopca. Ból, który ją rozdzierał, paraliżował moją duszę. Jej świat się skończył tego dnia, a jednak trwał nadal; obowiązek opieki nad najmłodszą córką dawał jej siłę. Pewnego popołudnia zebrałem się na odwagę i poszedłem ją odwiedzić...

Reporter Santiso zabiera córkę do Iraku gdzie udają się na wykład neonazistowskiego naukowca. W trakcie wykładu w budynku dochodzi do wybuchu, dziewczynka znika a Santiso popada w szaleństwo i trafia do szpitala psychiatrycznego. Kilka lat później zaczyna mieć wizje, w których komunikuje się z córką. Chcąc ją odszukać musi rozwikłać zagadkę nazistowskiego naukowca i przeprowadzanych przez niego eksperymentów.

Ricky (Mario Casas) jest synem prostytutki, która niedługo wychodzi z więzienia. Postanawia zrobić prezent mamie i zbudować burdel, o którym zawsze marzyła. Nie zważając na niebezpieczeństwa Ricky załatwia lokal i kupuje dziewczyny do pracy. W biznesie pomagają mu: alfons Angelito (Vicente Romero), jego kompan Mały (Luciano Cáceres), transwestyta zwany Księżniczką (Dámaso Conde) oraz nie za ładna prostytutka Canija (Macarena Gómez). Piękne plany Ricky'ego nie podobają się bossowi lokalnej mafii - Chińczykowi (Darío Grandinetti), jednak to nie jedyne problemy chłopaka. Po wyjściu z więzienie okazuje się, że jego mama nic nie pamięta.

Liverpool to przykład cenionego obecnie w świecie kina minimalistycznego, którego Lisandro Alonso jest jednym z czołowych twórców. W swym najnowszym filmie przedstawia głęboki portret mężczyzny nieumiejącego zaadoptować się we współczesnym świecie, który wciąż ucieka, nie potrafiąc znaleźć swego miejsca na ziemi.