Lata 70. Miguel i Jorge odsiadują wyroki w więzieniu na Ilha Grande. Miguel pochodzi z inteligenckiej rodziny i jest więźnim politycznym. Jorge to drobny złodziejaszek z faveli, gdzie jego ojciec komponował samby. Przez lata spędzone za kratami poznają się nawzajem i zdają sobie sprawę z istnienia w ich własnym kraju odrębnych światów, które łączy jedynie miłość do muzyki drogiej każdemu Brazylijczykowi. Z czasem Jorge awansuje z drobnego złodziejaszka na szefa mafii, w dużym stopniu dzięki wiedzy zdobytej od Miguela.
Na niedostępnym południowym krańcu Chile rozpoczyna się sezon połowu skorupiaka, za którego smakosze w Japonii płacą niebotyczne kwoty. Do małej komuny rybackiej , gdzie władzę sprawuje ksiądz, przybywają setki intruzów, którzy pragną się szybko wzbogacić. Najwięcej emocji budzi grupa prostytutek, które przyjechały "obsługiwać" poławiaczy.
Film opowiada o jedynym doniosłym wydarzeniu w życiu "chilijskiego Don Kichota" - Marcosa, urzędnika bankowego w średnim wieku. Jego powołaniem jest ochrona dorobku artystycznego swojego kraju, zaś jedynym marzeniem jest cielesne spełnienie z pulchną i cnotliwą Hildą. W tym celu zaprasza narzeczoną do nadmorskiego kurortu w samym środku zimy, gdzie nieoczekiwanie odkrywa kolekcję wspaniałych obrazów zapomnianego chilijskiego malarza.
Po kolejnym wybryku, zbuntowany nastolatek Tano zostaje odesłany do ojca mieszkajacego na południu Chile. W nowej szkole poznaje Cheo, który jest prześladowany przez kolegów z powodu swoich indiańskich korzeni. Chłopcy razem uczą się, jak stawiać czoła przeciwnościom losu i własnym słabościom.
Niewzruszony atencją jaką obdarzają go kobiety, Hugo chce przerwać monotonię swej egzystencji. Jest zauroczony Octaviem, miejscowym mistrzem bokserskim w średnim wieku, który musi dbać o wizerunek szorstkiego twardziela dla fanów i rywali. Z czasem mężczyźni poddają się wzajemnemu magnetyzmowi. Rozpoczynają gorący romans, który nigdy nie zyskałby społecznej akceptacji w ich rodzinnym miasteczku na południu Chile. Aby zrealizować marzenia o wspólnym życiu i ochronić miłość przed wrogim światem, przeprowadzają się do stołecznego Santiago. Ale nic nie odbywa się tak, jak to zaplanowali.
Kobieta trafia do nietypowej kliniki psychiatrycznej po tym, jak porwała się na swoje życie, gdy odkryła romans łączący jej męża i najlepszą przyjaciółkę.
Młody, tajemniczy mężczyzna przyjeżdża do zaśnieżonego miasta północnej części stanu Nowy Jork i melduje się w hotelu. Przesiaduje w pokoju wiele godzin, do czasu niezwykłego telefonu ok. 4 nad ranem, który całkowicie zmienia jego życie. Od tego czasu, nic już nie będzie takie samo.
W roku 1971 chilijski poeta, Pablo Neruda otrzymuje Nagrodę Nobla w dziedzinie literatury. Z tej okazji, na prośbę prezydent Salvadora Allende wygłasza przemówienie na Estadio Nacional de Chile w Santiago, i recytuje swoje wiersze w obecności ponad 70 tys. osób. Twórca wspomina również mało znany epizod ze swojego życia, kiedy to w roku 1948 jako uciekinier polityczny, ryzykuje życie przeprawiając się przez Andy do Argentyny, a następnie trafia w rodzinne strony, do południowego Chile. Tam powstaje jego słynny zbiór wierszy "Pieśń powszechna" (hiszp. Canto General).
Troje studentów szkoły teatralnej, pod wpływem swojego charyzmatycznego profesora, a także pism francuskiego teoretyka teatru Antonina Artauda i jego techniki aktorskiej, rozpoczyna eksperymentować z własnym życiem, poszukując prawdziwych emocji i sytuacji, które mogliby później przenieść na scenę. Ich obsesja stania się lepszymi aktorami prowadzi w najmroczniejsze zakamarki ludzkiej duszy, przekraczając granice, o których istnieniu nie śniło się ani samym zainteresowanym, ani ich nauczycielom.