Filmy Chile

"Zabić ich wszystkich" to polityczny thriller, który przedstawia prawdziwą historię chemika Eugenio Berríosa - agenta DINA, chilijskiej tajnej policji politycznej za czasów Pinocheta. Film nawiązuje do “Operacji Kondor” – kampanii przeprowadzonej w latach 70. i 80. w kilku krajach Ameryki Południowej pod rządami dyktatur – i oscyluje pomiędzy dokumentem a fikcją. Bohaterką filmu jest urugwajska prawniczka Julia Gudari prowadząca śledztwo w sprawie morderstwa Berríosa, którego oskarżono o pomaganie Pinochetowi w tworzeniu broni biologicznej i chemicznej. Julia zdaje sobie sprawę, że jeśli chce poznać prawdę, będzie musiała spojrzeć w głąb własnej przeszłości.

Maria, młoda kobieta, znajduje schronienie w domu na południu Chile po tym, jak ucieka z sekty niemieckich fanatyków religijnych. W domu witają ją dwie świnie, które jako jedyne zamieszkują to miejsce. Tak jak we śnie wszechświat reaguje na uczucia Marii. Zwierzęta przeistaczają się powoli w ludzi, a dom staje się koszmarnym miejscem. Inspiracją filmu była prawdziwa historia sekty religijnej, stworzonej przez Niemców na południu Chile, owianej złą sławą z powodu reżimu i terroru wprowadzonego przez przedstawiciela sekty Paula Schaefera oraz przez związki z dyktaturą Pinocheta.

Dokument o warsztatach filmowych dla dzieci prowadzonych przez Alicię Vegę, nauczycielkę w jednej z dzielnic Santiago, których wspólną cechą jest to, że nigdy nie były w kinie. Sto lat po wynalezieniu kinematografu setka dzieci idzie do kina po raz pierwszy. Swoje przeżycia opowiedzą w filmie, który nakręcą za pomocą rysunków.

On dorastał na wygnaniu w Wenezueli. Powraca do rodzinnego kraju, do Chile, by pomścić ojca, zamordowanego kilkadziesiąt lat wcześniej w Santiago przez wojskową dyktaturę. Pojawia się pod domem znienawidzonego przedstawiciela dawnego reżimu – generała Corteza. Rzuca bombę dymną. Zostaje zauważony przez kamery telewizyjne. Ona uciekła z Wenezueli z nadzieją, że znajdzie w Chile lepsze życie. W ciągu dnia sprząta w szpitalu, wieczorami tańczy w nocnym klubie w Santiago, a za wynajem mieszkania płaci seksem. W szpitalu, w którym pracuje, leży generał Cortez. On i Ona spotykają się...

Julio, były nauczyciel historii, jest peruwiańskim imigrantem w Chile. Jego pochodzenie jest zauważalne i nie pozwala mu wtopić się w tłum. Jednak dzięki swojej wrodzonej inteligencji i ambicji stopniowo awansuje. Z czasem zdaje sobie sprawę z tego, że trudności, z którymi musi się mierzyć nie zostaną rozwiązane przez znalezienie lepszej pracy, miejsca do zamieszkania czy dziewczyny. Te trudności leżą w sercu, dla imigranta problemem jest przytłaczająca tęsknota. Tak jak Ulisses Homera żył tylko dla jednej sprawy - dla powrotu do swojej ukochanej Penelopy, tak Julio żyje po to, żeby pomagać swojej matce w Peru.

Piękna, szykowna, światowa – taki obraz ciotki wyniosła reżyserka z dziecięcych lat. Kiedy okazało się, że Adriana była w czasach dyktatury Pinocheta osobistą asystentką szefa służb specjalnych, lecz dziś nie poczuwa się do winy, celem reżyserki stało się dotarcie do prawdy, choćby najbardziej bolesnej. Śledztwo związane z rodzinną tajemnicą zamienia się w opowieść o zbiorowej amnezji, uniemożliwiającej chilijskiemu społeczeństwu rozliczenie się z przeszłością.

Chile 1980, pod dyktaturą wojskową. Troje młodych ludzi spotyka się, zaprzyjaźnia i wspólnie broni „Niepodległej Republiki”. To utopijna koncepcja lepszego świata, wymyślona przez Guillermo (Álvaro Rudolphy), jednego z trójki przyjaciół, jako reakcja na dziki kapitalizm narzucony przez dyktaturę. Pozostałe dwie postacie, Fernando (Álvaro Escobar) i Isabel (Maribel Verdú), ostatecznie biorą ślub. Prywatne życie i ideały wszystkich trzech bohaterów zaczynają się zmieniać, a Fernando szczególnie dobrze prosperuje...

Trójpokoleniowa rodzina wyjeżdża na jedną z chilijskich wysp. Szybko okazuje się, że nie są to tylko niewinne wakacje: rodzice chcą namówić dziadków, by wsparli finansowo nowy turystyczny biznes. Napięta sytuacja pogarsza się, gdy bez śladu znika lokalny pomocnik, a rodzina zostaje uwięziona na wyspie.

W Valdivii panuje zima. Ochroniarz z centrum handlowego zakochuje się w szykownej złodziejce. Firma szkoli sumiennego pracownika jak być bezrobotnym, a jego syn słucha się wyłącznie swojego rabina. Niewidomy narciarz odzyskuje wzrok i jest przerażony światem, który wreszcie zobaczył. Trzej mężczyźni wobec pragnień i okoliczności, których nie pojmują. Wszystko wydaje się nierealne, jak złudzenie optyczne.

Na początku lat 80. w lasach wyspy Meulín zniknęła bez śladu pewna para. Reżyser Ignacio Agüero zamierzał nakręcić film dokumentalny o tym dziwnym zdarzeniu, ale ostatecznie porzucił projekt. José Luis Torre Leiva śledzi Agüero, który rozmawia z miejscowymi o legendach związanych z tym tajemniczym wydarzeniem, a w międzyczasie szuka lokacji i przesłuchuje naturszczyków, którzy często stanowią źródło czułego humoru. Film jest także medytacją nad izolacją mieszkańców chilijskiego archipelagu Chiloé, uwieczniając jego wyjątkowe i samotne krajobrazy.