Filmy Chile

Rok 1977. Maria Callas, niegdyś największa operowa diwa świata, mieszka w odosobnieniu w Paryżu ze swoim personelem i dwoma pudlami. Jej zdrowie jest coraz gorsze. Otrzymuje propozycję ponownego wyjazdu w trasę. Czy La Callas zaśpiewa ponownie? A jeśli tak, to dla kogo?

Estela, młoda kobieta z chilijskiej prowincji, wyrusza w podróż do Santiago, zostawiając rodzinę, aby podjąć pracę jako służąca w zamożnej rodzinie.

W małżeństwo księżnej Diany i księcia Karola już dawno wkradł się chłód. Krążą pogłoski o ich romansach i możliwym rozwodzie. Jednak święta Bożego Narodzenia w królewskiej posiadłości Sandringham mają przynieść spokój i rozładowanie napięć. Obfitość jedzenia i picia, strzelanie i polowania – oto wypróbowane sposoby wyciszania sporów. Diana dobrze zna tę grę. W tym roku sprawy przybiorą jednak inny obrót…

77-letnia Tereza, całe życie spędziła w małym uprzemysłowionym miasteczku w Amazonii, aż pewnego dnia otrzymała oficjalny rządowy nakaz przeniesienia się do kolonii domów spokojnej starości. Kolonia jest odizolowanym obszarem, do którego sprowadza się osoby starsze, aby „cieszyły się” swoimi ostatnimi latami, uwalniając młodsze pokolenie, aby mogło w pełni skupić się na produktywności i rozwoju. Tereza odmawia zaakceptowania tego narzuconego losu. Zamiast tego wyrusza w podróż transformacyjną przez rzeki i dopływy Amazonki, aby spełnić jedno ostatnie życzenie, zanim zostanie jej odebrana wolność – decyzja, która na zawsze zmieni jej przeznaczenie.

Memo Garrido był dziecięcym artystą w latynoskiej branży muzycznej we wczesnych latach 90. Kilka dekad później żyje w odosobnieniu na południu Chile, praktycznie odcięty od świata. Niespodziewana wizyta Marty odmienia jego świat na zawsze i zmusza go do stawienia czoła incydentowi, który zrujnował jego karierę.

„Hrabia” to film łączący czarną komedię i horror, osadzony w równoległym świecie inspirowanym współczesną historią Chile. Głównym bohaterem jest Augusto Pinochet, symbol światowego faszyzmu, który okazuje się wampirem zamieszkującym zrujnowaną posiadłość na zimnym południowym krańcu kontynentu. Swoją egzystencję podtrzymuje, zaspokajając apetyt na czynienie zła. Po 250 latach życia Pinochet postanawia jednak zrezygnować z picia krwi i wiecznego życia – nie może już po prostu znieść tego, że świat zapamiętał go jako złodzieja. Jakby tego było mało, zawiódł się na swojej rozczarowującej i oportunistycznej rodzinie. Przychodzi jednak czas, kiedy po nawiązaniu zupełnie nieoczekiwanej relacji Pinochet odnajduje chęć do życia, które tym razem będzie zdecydowanie antyrewolucyjne.

W chilijskiej kopalni złota i miedzi dochodzi do tąpnięcia. Wskutek wypadku pod ziemią zostaje uwięzionych 33 górników.

Nieuchwytna jak płomień, uwodzicielska Ema roznieca ogień wszędzie tam, gdzie się pojawia. Taniec to dla niej całe życie – dla swojej pasji jest gotowa poświęcić dosłownie wszystko. Wspólnie z mężem-choreografem podejmuje kontrowersyjną decyzję, przez którą upada jej dawny świat, a na zgliszczach starego porządku wyrasta zupełnie nowy – gdzie kobiety mogą tańczyć tak, jak chcą, o rodzinie nie decyduje pokrewieństwo i każdy sam tworzy choreografię własnego życia. W nowym świecie Ema jeszcze mocniej zatraca się w seksualnym, agresywnym reggaetonie.

Opowieść o życiu Violety Parry, słynnej chilijskiej pieśniarki, daleka jednak od konwencjonalnej biografii. Andrés Wood podąża śladem najważniejszych faktów z życia Violety, pokazując, jak utalentowana dziewczynka z biednej rodziny z czasem staje się międzynarodową sensacją i ikoną muzyki folk. Reżyser wędruje po wydarzeniach, które ukształtowały Parrę i uczyniły jej sztukę tak szczerą i prawdziwą, że poruszała tłumy. Śledzi sukcesy oraz dramaty Violety: jej zmagania z alkoholizmem ojca-muzyka i walkę o jego godność, śmierć córeczki, burzliwy romans z młodszym muzykiem, niepowodzenie jej folkowego uniwersytetu, starzenie się. Wyjawia jej sekrety, lęki, frustracje i radości.

Samotny, starszy niedźwiedź opowiada historię swojego życia poprzez własnoręcznie stworzoną mechaniczną dioramę.