Filmy Dania

Przeszukaj katalog

Powódź

6,5
Miasteczko Huntingburg nawiedza kataklizm - powódź. Okolice zalane zostają przez wody pobliskiej rzeki. Większość mieszkańców postanawia się ewakuować, miejscowy bank próbuje ocalić gotówkę. Tom (Christian Slater) i jego starzejący się wuj Charlie wywożą z podtopionego miasta opancerzoną furgonetką 3 mln dolarów, których w porę nie zabezpieczono. W drodze samochód utyka w podnoszącej się z minuty na minutę wodzie. Gdy próbują sprowadzić pomoc, zostają zaatakowani przez uzbrojoną bandę. Powódź tymczasem przybiera na sile.

Dom dusz

7,4
Obdarzona umiejętnością przewidywania przyszłości Clara wychodzi za mąż za Estebana. Daje to początek opowieści o niezwykłych losach rodziny Trueba.
Sara i jej rodzina są wyznawcami Jehowy. Dziewczyna, serdeczna i pełna empatii, należy do najgorliwszych świadków i zapowiada się na zdolnego werbownika. Pewnego dnia poznaje chłopaka spoza kręgu wyznawców Jehowy i zakochuje się w nim z wzajemnością. Sara staje przed niełatwym wyborem – Teis czy rodzina. Kontynuacja romansu oznacza zerwanie więzów z najbliższymi.


Sympatyczne robaczki obdarzone ludzkimi cechami przypadły do gustu zarówno młodszej, jak i starszej widowni. Dżdżownica Bogdan nie może pogodzić się z szarą egzystencją pracownika fabryki kompostu. Pewnego dnia odkrywa w rzeczach taty zakurzoną płytę, odpala gramofon i doznaje olśnienia... Jego serce zawsze biło w rytmie disco. Zakłada zespół i wraz z grupą przyjaciół, którzy braki talentu nadrabiają ambicją, zgłasza się do udziału w konkursie wokalnym. Bogdan i jego rozbujane Disco Robaczki - Gocha, Tytus, Nerwal i Kadrowa Danuta - zrobią wszystko, żeby udowodnić jurorom i całemu światu, że... dżdżownice są gorące i nie ma haka na robaka! Zanim spełnią się ich marzenia - czeka je całe mnóstwo szalonych przygód. Obok zabawnych perypetii roztańczonych i rozśpiewanych bohaterów, nieocenionym walorem tego filmu jest muzyka. Widzowie usłyszą hity lat 80., takie jak „Disco Inferno”, „YMCA”, „I Will Survive” w całkowicie nowych, współczesnych polskich wykonaniach.
Kiedy główny bohater zostaje porzucony przez dziewczynę, do sąsiedniego mieszkania wprowadzają się dwie piękne kobiety. Całą trójkę połączy wkrótce erotyczna fascynacja; John balansując na granicy jawy i snu zaczyna spełniać swoje głęboko skrywane fantazje. W dalszym ciągu myśli jednak o swojej dziewczynie; kiedy tęsknota staje się nie do wytrzymania, chłopak odkrywa tajemnicę swoich sąsiadek.
Debiut reżyserski Christoffera Boe'a to, jak mówią sami twórcy, "surrealistyczna historia miłosna". Pewnej nocy Alex (Nikolai Lie Kaas), młody fotograf, wracając do domu ze swoją dziewczyną Simone (Marie Bonnevie) spostrzega na stacji metra Aimee (graną również przez Marie Bonnevie). Oczarowany jej osobą zostawia Simone bez słowa wyjaśnienia i rusza za Aimee. Ta prowadzi go ulicami do baru, gdzie rozpoczynają rozmowę w tak naturalny sposób, jakby znali się od lat. Nie wiemy, czy spotykają się po raz pierwszy i czy w ogóle się znają. Narrator wyjaśnia nam, że nie jest to początek ich historii, ale kiedy film skacze w czasie raz do przodu, a raz wstecz, wydaje się, że każde ich spotkanie jest pierwszym – jakby opowieść o ich miłości była “rekonstruowana” dla naszej rozrywki.
Podczas pobytu w więzieniu Egon Olsen (Ove Sprogøe) bierze udział w programie resocjalizacyjnym prowadzonym przez uroczą pannę Bodil (Ghita Nørby). Przekonany, że życie przestępcy nie popłaca wraz ze swymi kompanami postanawia zacząć uczciwie zarabiać. Początkowo sortują piłeczki w fabryce, aż w końcu otrzymują posadę strażników w banku. Pech chciał, że bank obrabowano, a jedynymi podejrzanymi stała się szajka Olsena. Nie mając innego wyboru, gang postanawia odzyskać skarb i złapać prawdziwych złodziei. Niestety na drodze stanie im wiele zaskakujących przeszkód.
Egon po raz kolejny wychodzi z więzienia, przedstawia plan wielkiego skoku. A mianowicie podczas Tygodnia Bawarskiego w kopenhadzkiej Tivoli odbywa się wystawa drogocennych eksponatów. Wśród nich znajduje się Waza Hohenzollernów, którą Egon postanawia za wszelką cenę zdobyć.

Manderlay

6,3
Po opuszczeniu miasteczka Dogville, Grace wraz z ojcem i jego gangsterską świtą trafiają do Manderlay - plantacji, w której wciąż kwitnie niewolnictwo.Gdy wkrótce - z pomocą karabinów - Grace je znosi, wszyscy wcześniej wykorzystywani odnoszą się nieufnie do darowanej im wolności. "Tu, w Manderlay, my, niewolnicy, jedliśmy kolację o siódmej. A kiedy jedzą ludzie wolni?" - pytają. Grace musi więc od podstaw stworzyć im świat, nauczyć pojęcia równości, a co najważniejsze, nadać ich życiu nowy sens. Zabiera się do tego z wrodzonym sobie zapałem i pomysłowością. Jej naiwny, młodzieńczy idealizm zostaje zderzony z sarkastycznym i politycznie niepoprawnym poczuciem humoru Larsa von Triera.
Lilja ma szesnaście lat. Jej jedynym przyjacielem jest młody Volodja. Oboje mieszkają w biednej wiosce w Związku Radzieckim, fantazjując na temat nowego - lepszego życia. Tak monotonnie i nudno mijają im kolejne tygodnie. Jednak pewnego dnia Lilja zakochuje się w Andreju. Chłopak wyrusza do Szwecji i zaprasza ją, by wybrała się tam razem z nim. Dla niej jest to jedyna szansa wyrwania się z prowincji i rozpoczęcia zupełnie nowego życia...
Słowa kluczowe

Proszę czekać…