Filmy Dania

Filmowa podróż w krainę męskiej erotyki - rodzaj sensualnego, prowokacyjnego, a w wielu miejscach autobiograficznego i bardzo melancholijnego eseju, u którego źródeł tkwi chęć zrozumienia natury i sensu męskiej seksualności. Odwiedzając z kamerą rozmaite zakątki świata, w tym: Haiti, Filipiny, Senegal, Brazylię, Argentynę i Panamę, Jørgen Leth (twórca tak kultowych obrazów, jak Pięć nieczystych zagrań czy "Człowiek idealny") filmuje tylko jedną, powtarzającą się scenę: nagą kobietę, za każdym razem inną, opłakującą w hotelowym pokoju stratę kochanka, gdy ten zdecydował się na powrót do Europy.

Rozegrany w dwóch planach czasowych, epicki spektakl oparty na romantycznej balladzie Adama Mickiewicza pod tym samym tytułem. Inspirowany ikonami, łączący technikę malarską z animacją 3D, film Kamila Polaka zabiera widzów w zrealizowaną z ogromnym rozmachem podróż do skrytego pod taflą jeziora, średniowiecznego miasta. Mistyczny wymiar przedstawionej w Świtezi odwiecznej walki dobra ze złem podkreśla muzyka Iriny Bogdanovich, nawiązująca do chóralnych śpiewów cerkiewnych.

Meksyk, początek lat 90. W dniu, w którym Bruno kończy 11 lat, jego rosnące uczucia do najlepszego przyjaciela Vladimira ścierają się z nagłą informacją, że jego ojciec jest zakażony wirusem HIV. Niczym w piosenkach salsowych, jego rodzina próbuje śpiewem i tańcem uśmierzyć ból. Trzydzieści lat później Bruno filmuje i na nowo wyobraża sobie to, czego nie do końca rozumiał jako dziecko.

Kiedy znika młody mężczyzna, jego przyjaciele i siostra rozpoczynają poszukiwania, odkrywając przerażającą prawdę o ich małym miasteczku.

Tylko dzieci pozostają w niedalekiej przyszłości, gdzie ziemia zgładziła wszystkich dorosłych jako karę za niedbanie o planetę. Podążamy za małą grupą dzieci, które osiedliły się na gigantycznym wysypisku śmieci. Tutaj próbują umilić sobie dni w swojej małej społeczności, unikając jednocześnie radzenia sobie z nieuniknionym - przyszłością. Jedność dzieci opiera się na nienawiści do dorosłych, ale co się dzieje, gdy najstarsza z grupy - Barbie - sama ma się stać jedną z nich?

To, co wydarzyło się w piwnicy Instytutu Medycyny Sądowej prawie 30 lat temu, nigdy nie zostało zapomniane. Kalinka, która przeżyła traumatyczne wydarzenia po spotkaniu z mordercą, nigdy nie otrząsnęła się z tego doświadczenia i popełniła samobójstwo. Jej mąż Martin żyje, ale jest cieniem samego siebie, a córka Emma dziedziczy traumę rodziców i kiedy dorasta, podejmuje pracę jako nocny stróż w tym samym miejscu. Kobieta pojawia się na nieautoryzowanym spotkaniu z psychopatą — komisarzem Wörmerem — w jego samotnej celi, jednak mężczyzna budzi się ze śpiączki i uruchamia łańcuch fatalnych wydarzeń. Na wszystkich, którzy przypieczętowali jego los, czeka krwawa zemsta.

Dwudziestodwuletni Lars zostaje wciągnięty do grupy neonazistów. Tam poznaje Jimmy'ego, w którym się zakochuje, jak się okazuje - z wzajemnością. Ich romans nie jest "popierany" przez kręgi, w których się obracają. Jednak więź ich łącząca jest tak silna, że postanawiają przeciwstawić się neonazistowskiemu terrorowi.

Królestwo jest czarną komedią, a po części horrorem, którego akcja rozgrywa się w ogromnym kopenhaskim szpitalu noszącym nazwę Riget, czyli Królestwo. W tym szpitalu, jak to w szpitalu, po korytarzach kręcą się lekarze, pacjenci... No i duchy. W Królestwie II Lars von Trier rozwija te same wątki, co w części I, wprowadza również nowe: przeobraża jednego z bohaterów w zombie i przedstawia narodziny Małego Brata - dziecka demona i kobiety...

To stara ambicja – stworzyć coś trwałego” - mówi stary Vig, zapytany czemu właściwie chciałby przekazać swój zamek Rosyjskiej Cerkwi. Pusty, przez niemal czterdzieści lat używany tylko przez jedną osobę, oddawany do dyspozycji przygodnym, najróżniejszej maści sektom, wierzącym i łazęgom budynek, sam w sobie przypomina wielki relikt przeszłości. Podobnie jak Vig – wiekowy kawaler, mizantrop – postać z wieloma, nigdy niedostrzeżonymi potrzebami i pragnieniami. Wieloletnie marzenie Viga bliskie jest spełnienia. Bohater nie do końca zdaje sobie jednak sprawę z tego, że jego dotychczasowe samotne i spokojne życie czeka wielka, wręcz dramatyczna zmiana. Vig zorientuje się, że proces przeobrażania pałacu w świątynię może się bardzo różnić od wyidealizowanego i niesprecyzowanego marzenia. Siostry wysłane przez Rosyjską Cerkiew zamieszkują w pałacu, powoli przejmują wszystkie obowiązki i wprowadzają całkiem nowe obyczaje. Życie Viga zmienia się nagle i niespodziewanie. Całe dotychczasowe życie spędzał przecież sam, bez kobiet w pobliżu i bez potrzeby emocjonalnego zaangażowania. Teraz musi dzielić swój dom z upartą siostrą Amwrioszą i jej zakonnicami... Vig, który nigdy nie poznał miłości, popada w coraz to nowe konflikty z nie najłatwiejszą w codziennym współżyciu, równie jak on upartą, siostrą Amwrioszą. Ona zaś, z jakiegoś powodu, nie chce opuścić Viga i jego pałacu, nawet jeśli okaże się jedyną i ostatnią zakonnicą jaka w nim żyła.

Johan, gej z Kopenhagi, korzysta z życia nocnego, dopóki nie poznaje Williama, transseksualisty. Ich głęboka miłość podważa społeczne normy dotyczące płci, tożsamości i relacji.