Dramat 1948

Na małej meksykańskiej wyspie mieszka grupa Indian, którzy żyją kultywując tradycyjne obyczaje i którzy gardzą obcymi ludźmi. Piękna Maclovia i ubogi Jose są parą zakochanych, ale jej ojciec nie pozwala na ich małżeństwo, a nawet żeby się spotykali, z powodu ubóstwa Jose. Młodzieniec podejmuje działania, żeby się wykształcić i zarobić na własną łódź rybacką, by zdobyć względy jej ojca...

Wieczorem 24 czerwca 1859 roku Szwajcar Henry Dunant (Jean-Louis Barrault) znalazł się w pobliżu pola bitwy pod Solferino, gdzie wojska piemonckie i francuskie stawiły czoła armii austriackiej. Dziesiątki tysięcy rannych pozostają bez pomocy. Henry Dunant organizuje szpital polowy i uzyskuje od Napoleona III (Jean Debucourt) zwolnienie więźniów austriackich wojskowych lekarzy do leczenia rannych. Następnie będzie kontynuował swoją akcję i stworzy Czerwony Krzyż.

Dziennikarz McNeal, na polecenie redaktora "Chicago Times", szuka nadawcy ogłoszenia o nagrodzie dla człowieka, który wyjaśni okoliczności zabójstwa policjanta. Za tę zbrodnię został skazany polski emigrant Frank Wiecek. McNeal odnajduje autorkę anonsu, która okazuje się matką Wiecka. Latami ciężkiej pracy zdobyła pieniądze na nagrodę, aby móc ponownie podjąć walkę o uniewinnienie syna. Dziennikarz bada akta sprawy, odnajduje ludzi, od których mógłby uzyskać potrzebne informacje.

Rok 1865. Młody Orso della Rebbia (José Luccioni) wraca na Korsykę na prośbę swojej siostry Colomby (Catherine Damet). Podczas przeprawy spotyka młodą Angielkę. Przybył pod koniec podróży i chociaż sprzeciwia się wendecie, zgadza się pomścić ojca, który został zamordowany za namową burmistrza wioski. Zabija dwóch synów przeciwnika i wygrywa makię. Aresztowany korzysta z pomocy świadków, aby uzasadnić, że był w stanie samoobrony.

Jacques Marchand (André Valmy) opuszcza szpital psychiatryczny po dwóch latach. Został tam uwięziony po przestępstwie, którego nie popełnił, z winy swojego prawnika. Przyjaciele zbierają się, by świętować jego powrót do normalnego życia, w którym pełni funkcję prywatnego detektywa. Ostatniego wieczoru Jacques znajduje się ze sztyletem w dłoni: zamordowano młodą kobietę. Czy Jacques Marchand jest naprawdę szalony? W rzeczywistości jest to wszystko wymyślone przez Freda (Louis Salou), jego partnera, przestępstwo, które zorganizował, aby pozbyć się kompromitujących wspólników. Ale nie ma scenariusza policyjnego tak dobrze skonstruowanego, by policja nie mogła go rozwikłać, więc po przygodach, w których prawdopodobieństwo nie zawsze jest królową, Fred potwierdza szczegół, który go potępia.

Osobowość radiowa Carroll Levis angażuje się w sprawę kradzieży i morderstwa.

Stewardesa Claire Magny (Michèle Morgan) spotyka się z pilotem, którego szaleńczo kochała trzy lata temu, zanim opuścił ją, nie wiedząc, dlaczego. Dziś jest zaręczona z kapitanem, ale nostalgia za przeszłością, teraźniejszość jej dawnego kochanka i katastrofa lotnicza, której ledwo uniknął, ożywiają miłości, o których można by sądzić, że przestały istnieć.

Na górnym Wybrzeżu Kości Słoniowej zostaje wyznaczony administrator, który ma zastąpić jednego z jego kolegów, który właśnie został zamordowany. Nowo awansowany staje do walki z kastą, która wykupuje chłopów, którzy nie chcą już uprawiać ziemi. Ale już wkrótce powstały zakład przetwórstwa orzeszków ziemnych będzie wymagał zwiększenia produkcji. Z pomocą lekarza i inżyniera, administratorowi udaje się przywrócić zaufanie tubylców po zniszczeniu kasty tych, którzy twierdzili, że blokuje im drogę.

Sacha Guitry w swym pierwszym nakręconym po wojnie filmie opowiada o ojcu, aktorze Lucienie. Lucien Guitry dorastał w Paryżu. Od dziecka interesowała go scena. Gdy miał dwadzieścia lat odrzucił ofertę występowania w Comedie Francaise, zamiast tego wyjechał do Rosji, gdzie występował przez kolejne dziewięć lat. Po powrocie do Francji został uznany za jednego z największych artystów sceny swojego czasu. Sacha Guitry wciela się tu w postać swego ojca ukazując pełne napięcia sceniczne i prywatne zdarzenia z jego życia.

Jacques Audoin (Claude Dauphin) zakochuje się w wielkiej pianistce Evelyne Clery (Hélène Perdrière) i żeni się z nią. W rzeczywistości chciał się do niej zbliżyć, ponieważ wyobrażał sobie, że była świadkiem morderstwa kochanka jego pierwszej żony. Błogość małżeńska jest krótkotrwała: Evelyne dowiaduje się, co się stało, i zbuntowana tym, co uważa za spisek męża, popełnia samobójstwo. Jacquesowi pozostaje tylko przyznać się do zbrodni.