Dramat 1968

Dwaj bracia, Jason (Giuliano Gemma) i Adam (Klaus Kinski), nienawidzą się nawzajem, specjalizują się w biżuteryjnych napadach. W wyniku włamania do sklepu z biżuterią, które robią razem, Jason wychodzi z łupem. Ludzie Adama porywają go i torturują. Nieprzytomnym opiekuje się młoda pielęgniarka. Wyleczony, decyduje się zemścić. Udaje się w poszukiwaniu swojego brata i znajduje go w Meksyku, gdzie go zabija.

W głębi Prowansji, stary Jéricho (Michel Simon) na swojej emeryturze troszczy się o winnicę, poluje na motyle i gra na wiolonczeli. Dręczą go wieści, które otrzymuje z Paryża, gdzie mieszkają jego dzieci, Jacques (Yves Lefebvre) i Marie (Marie Dubois); są trochę wymijające, a pragnie mieć ich przy sobie podczas następnych wakacji. Jego zaproszenie do spędzenia trzech tygodni w "La Cagnotte", stwarza pewne problemy dla młodych ludzi. Oboje kochają swojego dziadka i jak dotąd zdołali, jak sądzą, ukryć swoje nieporozumienie. Żyją osobno, a Jacques zakochuje się w ładnej Agathe (Thalie Frugès), dziewczynie z okładki, którą jako fotograf mody niedawno poznał. Zgadzają się nie skrzywdzić dziadka i zagrać mu komedię szczęścia zaraz po przybyciu do Lourmarin. Ale stary Jerycho nie daje się zwieść. Ma swój plan. Zwierza się wnukowi, opowiada mu o swojej babce, żałuje, że nie kochał jej bardziej. Jacques, nieco zirytowany tyranią Agathe, która domaga się codziennej rozmowy telefonicznej, nagle uświadamia sobie, że jest zazdrosny o sąsiada dziadka, który jest zbyt chętny, by spotkać się z Marią. A kiedy Agathe przybywa do Lourmarin, aby go ożywić, odpycha ją, w końcu rozumiejąc, że prawdziwa miłość więzi go na zawsze z Marią.

Małżeństwo mieszka na niemieckich przedmieściach z synem Achimem i roczną córką Katrin. Rodzice Achima wybierają się na imprezę firmową do sąsiadów, państwa Behmów. Ich nastoletnia córka Monika ma w tym czasie opiekować się dziećmi. Monika niechętnie przyjmuje swoją rolę i kiedy odwiedza ją jej sekretny przyjaciel Otto, zostawia Achima i jego siostrę samych. Achim początkowo znudzony bawi się marudzącym maluchem, a potem zakłada mu plastikową torbę na głowę. Zawozi swoją pozornie uduszoną siostrę na wózku na złomowisko i ukrywa ją w bagażniku starego samochodu.

Lallo (Pierre Clémenti), młody mężczyzna jedzie do Mediolanu na wiadomość o śmierci ojca. Czekając na pogrzeb dowiaduje się o prawdziwym jego życiu. Postanawia iść w ślady ojca, chce zostać żigolakiem. Udaje mu się znaleźć bogate kobiety. Po pewnym czasie zdeterminowane kobiety walczą między sobą, która zostanie przy nim na stałe.

Film jest inspirowany prawdziwymi wydarzeniami. Opowiada historię zbrodniczych wyczynów gangu Cavallero, który wczesną jesienią 1967 roku dokonał wielu aktów agresji na ulicach Mediolanu. Film skupia się na przebiegu napadu na oddział nr 11 Banco di Napoli w Largo Zandonai.

Carlo, dyrektor teatru, oczekuje powrotu z Paryża Adriany, młodej aktorki, w której się podkochuje. Została ona wysłana do miasta, by przekonać Roberto, francuskiego aktora, do udziału w ich komedii. Adriana wraca z Roberto, ale także z wiadomością, że zakochała się w aktorze. Carlo udaje się ukryć swoją gorycz i zaczyna pracę, starając się nie zdradzić swojej niechęci do Roberto.

Młoda, piękna i wolna kobieta musi wybrać pomiędzy korzystaniem z życia a miłością do swojej małej dziewczynki.

Cyprien Boromès (Georges Géret), zdemobilizowany w 1940 roku, wraca do swojej wioski, aby dowiedzieć się, że jest dziadkiem. Jedyny problem: jego córka Claudia (Magali Noël) nie poślubiła młodego taty.

Fedra rozpaczliwie kocha swojego przybranego syna, który ją odrzuca. Za to rzuci na niego fałszywe oskarżenie.

Claude (Claude Berri), skromny żydowski chłopak i Isabelle (Elisabeth Wiener), córka kupców diamentów z Antwerpii, spotykają się latem na plaży. On marzy o rodzinie, żonie i dzieciach, ale teraz myśli tylko o zabawie. Kiedy Isabella zachodzi w ciążę, Claude zostaje wezwany przez obie rodziny w sprawie poślubienia jej. Ale on ucieka w ramiona uroczej angielskiej dziewczyny, Helen (Prudence Harrington).