Dramat 1972

Elsie po ślubie przeprowadza się do hiszpańskiej posiadłości swojego męża. Na miejscu niespodziewanie zastaje jego syna Markusa, który jak się okazuje został właśnie wyrzucony ze szkoły. Od tej pory pod nieobecność Paula, to ona zaczyna się nim opiekować. Wkrótce Elsie zaczyna podejrzewać, że chłopak zabił swoją matkę i to samo planuje dla niej. Przekonana o tym popada w coraz większą paranoję.

Młoda londyńska telefonistka, samotna matka Valerie Marshall (Carol White) przeżywa codzienne kłopoty, poszukując gorączkowo miłości, przyjaźni i własnego miejsca w społeczeństwie. Próbuje uporządkować swoje życie u boku dwóch mężczyzn, młodego księdza Dysona (John Castle) i gwiazdy rocka Prestona (Roy Harper). W końcu odrzuca ich obu.

Stary górnik Panas Bajda, który stracił w czasie wojny syna, przypadkowo dowiaduje się, że sześcioro chłopaków (wśród których był jego syn), którzy znajdowali się w pociągu i którzy dostali się wówczas pod obstrzał, żyje. Żyją w różnych miastach i wszyscy noszą jedno imię: Iwan Nieśmiertelny. Panas udaje się w podróż z nadzieją rozpoznania w jednym z nich swojego syna.

Projektantka mody Petra von Kant zakochuje się w młodszej od siebie modelce Karin Thimm. Kobiety żyją pewien czas w udanym związku, ale w momencie, w którym Karin okazuje Petrze zniecierpliwienie jej zaborczością, sytuacja staje się dramatyczna. Inscenizacja w jednym wnętrzu, niby dekoracji, celowo podkreśla teatralny rodowód filmu. Temu samemu służą długie ujęcia, symulujące znamienną dla teatru ciągłość czasową akcji. Uważa się, że w Gorzkich łzach Petry von Kant pierwszy raz w pełni dał o sobie znać talent operatorski Michaela Ballhausa. Autor zdjęć pomógł Fassbinderowi barwą, oświetleniem, dużą głębią ostrości, ruchami kamery (kiedy tylko były możliwe i celowe), wreszcie kilkoma pięknymi zbliżeniami twarzy aktorek, wnieść do tego teatru w filmie żywioł kina i zbudować gęstą atmosferę.

Historia Norah, zamożnej ekonomistki z Manhattanu, i jej młodszego brata Joela. Siostra jest bardzo opiekuńcza w stosunku do brata, nawet jak na rodzeństwo, co przyciąga wzrok znajomych. Opiekuńczość jej staje się bardzo przydatna, gdy chłopak zostaje opętany prze złe moce.

Film opowiada historię młodego człowieka z rodu braminów, który próbuje znaleźć swoją drogę do szczęścia. Te poszukiwania prowadzą przez wstrzemięźliwość i medytacje. Kiedy zostaje kupcem stwierdza, że bogactwa materialne również nie sprawiają mu radości. Czy Siddhartha, odnajdzie swoją tajemnicę życia.

Oda do wolnej mowy i do potęgi słowa. Trzeci film Tannera jest wynikiem jego młodzieńczej inspiracji poetą AiméCésaire i jego napisanym w 1939 r. tekstem: Cahier d’un retour au pays natal. Wiersz, wychwalany przez surrealistów, wyraz antykolonialnej postawy inspiruje ruchy i słowa głównego bohatera filmu, trzydziestoletniego Vincenta. Przytłoczony monotonią i nudą swego wygodnego, zachodniego życia, sprzedaje swój majątek i udaje się wraz z narzeczoną do Algierii. Siła filmu leży jednak w sposobie, w jaki stawia on swoją tezę na głowie: w przeddzień wyjazdu okoliczności zmuszają parę do pozostania. Postanawiają więc spełnić pragnienie ucieczki ukrywając się w pustym mieszkaniu. Po raz kolejny Tanner pokazuje, że najważniejsze są mile przebyte w marzeniach, a nie realna podróż. Ważne jest raczej postawienie pytania, a nie odpowiedź.

Generał Zagorianski razem z dziećmi i ich prywatnym nauczycielem mieszka w luksusowym hotelu w niemieckim uzdrowisku Ruletenburg. Jeszcze w Rosji generał zastawił swoją posiadłość i teraz z niecierpliwością czeka na wiadomość z Moskwy o śmierci chorej ciotki. Tylko wtedy może otrzymać duży spadek i poprawić swoją pozycję w środowisku…

Spotkana na plaży na śródziemnomorskiej wyspie Liza (Catherine Deneuve), powoli zastępuje Melampo, psa Giorgio (Marcello Mastroianni). Podczas gdy ona to akceptuje, Giorgio zmusza ją do noszenia obroży i smyczy.

Malti (Jaya Bhaduri) mieszka w wygodnym domu w małym miasteczku w Indiach. Jej rodzice planują ślub swej córki z młodym człowiekiem o imieniu Ram G. Sharma (Anil Dhawan), mieszkającym w Bombaju z rodziną. Pandit, pomagający w aranżowaniu małżeństwa, opisuje rodzinę Sharma jako w miarę zamożną, mieszkającą w dużym domu w pobliżu morza. Po ślubie Malti przeprowadza się do domu męża, gdzie przeżywa szok. Okazuje się bowiem , że Pandit mocno przesadził w swych opowieściach. Nowy dom dziewczyny jest bowiem bardzo ciasny, głośny i bez widoku na morze. Czy przyzwyczajona do spokoju Malti zgodzi się na życie w ciągłym hałasie i bez prywatności?