Dramat 1972

Mała córka znanego rzeźbiarza znika pośród deszczowych weneckich uliczek. Jakiś czas później wyławiają jej zwłoki z kanału. Ojciec próbuje wyjaśnić przyczynę tragedii. Wiadomo tylko, że ostatni raz dziewczynkę widziano w towarzystwie staruszków ubranych na czarno...

Fotograf zostaje porwany w deszczowej dżungli przez dzikie plemię tubylców. Po kilku miesiącach życia z nimi, poślubia córkę wodza. Gdy osada w której żyje zostaje napadnięta przez plemię kanibali, pomaga jej bronić.

Elsie po ślubie przeprowadza się do hiszpańskiej posiadłości swojego męża. Na miejscu niespodziewanie zastaje jego syna Markusa, który jak się okazuje został właśnie wyrzucony ze szkoły. Od tej pory pod nieobecność Paula, to ona zaczyna się nim opiekować. Wkrótce Elsie zaczyna podejrzewać, że chłopak zabił swoją matkę i to samo planuje dla niej. Przekonana o tym popada w coraz większą paranoję.

Młoda londyńska telefonistka, samotna matka Valerie Marshall (Carol White) przeżywa codzienne kłopoty, poszukując gorączkowo miłości, przyjaźni i własnego miejsca w społeczeństwie. Próbuje uporządkować swoje życie u boku dwóch mężczyzn, młodego księdza Dysona (John Castle) i gwiazdy rocka Prestona (Roy Harper). W końcu odrzuca ich obu.

Stary górnik Panas Bajda, który stracił w czasie wojny syna, przypadkowo dowiaduje się, że sześcioro chłopaków (wśród których był jego syn), którzy znajdowali się w pociągu i którzy dostali się wówczas pod obstrzał, żyje. Żyją w różnych miastach i wszyscy noszą jedno imię: Iwan Nieśmiertelny. Panas udaje się w podróż z nadzieją rozpoznania w jednym z nich swojego syna.

Ekscentryczna projektantka mody, Petra von Kant, ma za sobą nieudane kontakty z mężczyznami i decyduje się na związki z kobietami. Petra zachowuje się jak emancypantka, jednak wciąż od nowa przeżywa rozczarowania. Kameralny, po mistrzowsku zrobiony film o ludzkich słabościach, zależnościach, namiętnościach i zwątpieniach.

Historia Norah, zamożnej ekonomistki z Manhattanu, i jej młodszego brata Joela. Siostra jest bardzo opiekuńcza w stosunku do brata, nawet jak na rodzeństwo, co przyciąga wzrok znajomych. Opiekuńczość jej staje się bardzo przydatna, gdy chłopak zostaje opętany prze złe moce.

Oda do wolnej mowy i do potęgi słowa. Trzeci film Tannera jest wynikiem jego młodzieńczej inspiracji poetą AiméCésaire i jego napisanym w 1939 r. tekstem: Cahier d’un retour au pays natal. Wiersz, wychwalany przez surrealistów, wyraz antykolonialnej postawy inspiruje ruchy i słowa głównego bohatera filmu, trzydziestoletniego Vincenta. Przytłoczony monotonią i nudą swego wygodnego, zachodniego życia, sprzedaje swój majątek i udaje się wraz z narzeczoną do Algierii. Siła filmu leży jednak w sposobie, w jaki stawia on swoją tezę na głowie: w przeddzień wyjazdu okoliczności zmuszają parę do pozostania. Postanawiają więc spełnić pragnienie ucieczki ukrywając się w pustym mieszkaniu. Po raz kolejny Tanner pokazuje, że najważniejsze są mile przebyte w marzeniach, a nie realna podróż. Ważne jest raczej postawienie pytania, a nie odpowiedź.

Generał Zagorianski razem z dziećmi i ich prywatnym nauczycielem mieszka w luksusowym hotelu w niemieckim uzdrowisku Ruletenburg. Jeszcze w Rosji generał zastawił swoją posiadłość i teraz z niecierpliwością czeka na wiadomość z Moskwy o śmierci chorej ciotki. Tylko wtedy może otrzymać duży spadek i poprawić swoją pozycję w środowisku…

Spotkana na plaży na śródziemnomorskiej wyspie Liza (Catherine Deneuve), powoli zastępuje Melampo, psa Giorgio (Marcello Mastroianni). Podczas gdy ona to akceptuje, Giorgio zmusza ją do noszenia obroży i smyczy.