Dramat 1998

W czasie okupacji we Francji kolejarz znajduje wiadomość zrzuconą z pociągu deportacyjnego, na której są słowa: „Żyję i kocham cię – Sara” oraz adres. Odkrywa, że ​​syn Sary, który ma zaledwie cztery lata, uniknął obławy.

Polak Marek (Benoît Magimel) i Włoch Mimmo (Bruno Putzulu) znają się od szesnastego roku życia. Koledzy i przyjaciele, ich codzienność wyznaczają rytuały: przy wyjściu z kopalni spotykają się wśród górników przy piwie, przesiadują w erotycznych kabaretach, ścigają się samochodami... Grudzień 1995: mają dwadzieścia pięć lat, wybuchł strajk. Marek chce wziąć w nim udział i znaleźć swoje miejsce wśród związkowców; jeśli chodzi o Mimmo, przyszłość, o której marzy, jest gdzie indziej. Podczas eskalacji strajku ich przyjaźń zostaje wystawiona na próbę.

Miejscem akcji jest pokład starej pogłębiarki kursującej po Bosforze. Żelazną ręką rządzi tu kapitan Idris, który co noc zapija, popala hasz i snuje opowieść o swych rzekomych erotycznych podbojach. W skład załogi wchodzą: lojalny bosman Kemal, niezborny sternik Ali i mechanik, awanturniczy Bokser. Pewnego razu marynarze wdają się w mieście w awanturę z gangsterami, w efekcie której biorą na pokład rumuńską prostytutkę. Dziewczyna całkowicie destabilizuje życie załogi i doprowadza do kolejnych konfliktów. Film pokazuje mroczne strony tureckiej duszy, podobnie zresztą jak inne obrazy Akara. Czterech bohaterów reprezentuje różne odmiany szowinistycznej, maskulinistycznej i mitologizującej kultury. W konfrontacji z prawdziwą kobietą – na dodatek obcego pochodzenia i zdaną na ich łaskę – jedni ulegną agresywnym popędom, a inni opiekuńczym instynktom. Akcja dzieje się głównie w zamkniętych pomieszczeniach (ze stałymi ustawieniami kamery) lub w nocnych, niedoświetlonych plenerach. Wraz z ziarnistą taśmą i duszną etniczną muzyką, składa się to na skrajnie klaustrofobiczną atmosferę filmu.

Młoda mężatka Pooja (Rani Mukerji) jest szczęśliwa gdy wprowadza się do domu swojego ukochanego męża Niranjana (Faraaz Khan). Jej nowa rodzina wydaje się być dobra i kochająca, lecz są to tylko pozory. Życie Poojy zamienia się w piekło, gdy okazuje się że dziewczyna nie ma posagu. Pewnego razu Niranjan zostaje oskarżony o morderstwo. Solidnego alibi może mu dostarczyć fotograf Rajeshwar (Shahbaaz Khan), ale w zamian chce spędzić noc z Pooją. Z miłości do męża kobieta niechętnie zgadza się na warunek fotografa. Niranjan zostaje ocalony, lecz po powrocie do domu kwestionuje wierność żony. Jego matka (Himani Shivpuri) bije i wyrzuca synową z domu. Pooja pragnie zemsty...

Louise (Élodie Bouchez) spotyka włóczęgę w metrze. Błagał ją, by oddała mu dziecko. Louise odbiera Gaby (Antoine du Merle) ze szkoły i zabiera ją w jej codzienny świat, ulicę i metro. Po drodze daje się uwieść włóczędze jak nikt inny. Wtedy angażuje się chłopak Louise. Ta podróż w życie i marzenia Louise jest manifestem wędrówki ukazującym równoległy, podziemny świat tych, którzy nie podążają ścieżkami wytyczonymi przez społeczeństwo.