Dramat 2000

Osiemnastoletni Victor jest w trakcie przygotowań do roku 2000. Kurier w wypożyczalni wideo, właśnie zakochał się w Annabelle, gdy jego skuter został skradziony, a on sam został wyrzucony ze swojego pokoju. Następnie Victor wędruje po Paryżu i spotyka Momo, dwudziestopięcioletniego bezdomnego mężczyznę, który wciąga go w rzeczywistość wykluczenia społecznego.

W małym miasteczku dochodzi do szeregu straszliwych zbrodni. Morderca jest o tyle niebezpieczny, że traktuje ten proceder jako pewnego rodzaju misję. Wydaje mu się, że zabijając swoje ofiary staje się ich wybawcą. Schwytanie groźnego psychopaty staje się głównym zadaniem lokalnej policji.

Ben Mercado jest utalentowanym, młodym chłopcem, którego marzeniem jest zostać... animatorem. Jego rodzina pochodzi z Filipin i wyemigrowała do USA. Jak się okazuje marzenia chłopca w dużej mierze kolidują z oczekiwaniami jego ojca, który marzy z kolei o karierze medycznej syna. Ten konflikt trwa nieprzerwanie aż do chwili kiedy Ben pomaga zorganizować i bierze udział w imprezie urodzinowej swej 18-letniej siostry Rose... Okazuje się, że takie przyjęcie może stać się początkiem wielu zmian w życiu Bena i sprawić, że inaczej zacznie postrzegać świat i swojego ojca.

Éric, samotny i zagadkowy nastolatek, spędza większość czasu, obserwując sąsiadów, z nosem przyklejonym do okna sypialni. Ale wszystko to się zmienia, gdy ekscentryczna para, Fabienne i Tom, wprowadza się tuż naprzeciwko jego domu. Czy w końcu przestanie żyć życiem widza?

Sarajewo, rok 2000. Młode muzułmańskie małżeństwo Hrle, postanawia opuścić Bośnię i Hercegowinę i osiedlić się w Nowej Zelandii. W tym samym czasie podobne zabiegi podejmuje inne sarajewskie małżeństwo, Josip i Anka Grković, bośniaccy Chorwaci. Ponieważ pierwszeństwo w otrzymaniu wizy mają małżeństwa mieszane, czwórka młodych ludzi decyduje się zamienić partnerami.

Djomeh to młody Afgańczyk, który przybył do Iranu z powodu problemów rodzinnych. Pracując jako mleczarz, spotyka się z dyskryminacją ze strony irańskich mieszkańców wioski i pogardą ze strony Habiba, Afgańczyka, któremu Djomeh ufał. Jedyną osobą, która okazuje mu współczucie, jest jego pracodawca, którego Djomeh prosi o wstawiennictwo za nim, prosząc wieśniaczkę o rękę.

Luigi (Silvio Orlando), kierownik bardzo ważnej firmy w Turynie, pochodzi z Kalabrii, dokąd wraca na święta, aby odwiedzić matkę. Podczas jednej ze swoich podróży bierze sobie do serca sytuację Rosario (Michele Raso), piętnastolatka, którego ojciec siedzi za kratkami, a matka została zamordowana. Następnie prosi swojego przyjaciela Dona Lorenza (Mimmo Calopresti) o pomoc w sprowadzeniu chłopca do Turynu i zintegrowaniu go ze społecznością, którą zarządza. W piemonckim mieście Rosario będzie musiał stawić czoła nowemu światu i będzie zmuszony poradzić sobie ze swoim rówieśnikiem Matteo (Paolo Cirio), rozpieszczonym synem Luigiego.

Mężczyzna, który w wieku trzynastu lat uległ wypadkowi, w wyniku którego doznał trwałego upośledzenia umysłowego, obsesyjnie powraca do domu, w którym spędził dzieciństwo, i do ukochanego drzewa guawy. Jego dzieciństwo jest dla niego bardziej żywe niż rzeczywistość, w której żyje teraz, a kiedy młoda kobieta, która obecnie mieszka w domu, odkrywa jego historię, pozwala mu wejść do środka, aby mógł przejść przez pokoje swoich wspomnień.

Film wojenny, który łączy w sobie dokument, reportaż i fikcję, która odwróciła zdrowy rozsądek. Napoleon III przegrał wojnę z Prusami po oblężeniu Paryża, które było wyjątkowo ciężkie dla Paryżan. Jest rok 1870-1871, panuje wielka bieda. W dniach 17 i 18 marca 1871 r. lud Paryża, który odmówił poddania się, zbuntował się. Narodziła się Komuna Paryska. Podczas gdy telewizja w Wersalu relacjonowała wydarzenie w sposób stronniczy i stronniczy, powołano i zorganizowano komisję Komunardów, której zadaniem było przekazanie informacji na temat tego przełomowego momentu w historii ruchu robotniczego, pozostającego mimo wszystko jednym z najbardziej nieznanych okresów w dziejach Francji. Dziennikarze odwiedzają miejsca, w których narodziła się Komuna: ratusz, barykady, kluby feministyczne itp., aby przeprowadzać wywiady w celu przedstawienia społeczeństwu rzeczywistości. Ludzie wyrażają swoje marzenia, bunty, zmagania i wyrażają swoje opinie.

Louisa, doktor medycyny prowadziła klinikę dla kobiet mało zamożnych. Z kolei Dana zajmowała się badaniami nowotworów. Zawsze były rywalkami i nigdy w niczym się ze sobą nie zgadzały. Los sprawił, że obie utalentowane lekarki muszą teraz pracować razem. Wspólnie prowadzą szpital dla kobiet w Filadelfii.