Filmy Iran

Tak jak w swoich najwybitniejszych dokonaniach – Kolory raju i Dzieci niebios Majid Majidi wraca do portretowania małoletnich bohaterów (Rouhollah Zamani za rolę jednego z nich dostał w Wenecji nagrodę Mastroianniego). W tamtych filmach jednak musieli mierzyć się z nieprzystającymi do ich wieku problemami, bo z pomocą zaklętej w nich metafory reżyser starał się opowiadać o aktualnej kondycji społeczeństwa. Z Dzieci słońca o współczesnym Iranie też można się sporo dowiedzieć, choćby tego, że nie radzi on sobie z narkotykami oraz asymilacją uciekinierów wojennych z Afganistanu. Ale już dzieciom pozwala się tu być dziećmi – przynajmniej po części. Oglądamy perypetie czterech wychowanków ulicy, którym marzy się skarb ukryty w podziemiach socjalnej szkoły.

Portret trzech kobiet, które znalazły się na ulicach Teheranu i nie mają dokąd pójść. Setareh to młoda dziewczyna wyrzucona z domu, ponieważ rodzice byli przeciwni jej małżeństwu z tym, którego pokochała. Hengameh to ciężarna kobieta, która musiała opuścić dom po wielkiej awanturze z mężem. Saiideh musi opuścić szpital z nowonarodzonym dzieckiem, ponieważ nie ma pieniędzy, a jej mąż jest w więzieniu.

Pewna matka z Teheranu ma coś do załatwienia w centrum handlowym. Zostawia więc swoją córkę w samochodzie, aby podskoczyć do środka. Splot zdarzeń sprawia, że udziela tam pomocy starszej kobiecie. Dochodzi do tragedii, która sprawia, że bohaterka musi stanąć twarzą w twarz się z skutkami swoich czynów.

Trzej mężczyźni, Ghobad, Jahan i Nezam, wyjeżdżają do Oslouyeh - regionu bogatego w złoża gazu w południowym Iranie. W rodzinnych stronach nie stać ich na utrzymanie siebie i najbliższych dlatego w Oslouyeh mają nadzieję zarobić na lepsze życie. Jak dziesiątki pozostałych robotników zmuszeni są zamieszkać w nieużywanych fragmentach rurociągu, które leżą obok siebie na plaży. Pomimo tego mężczyźni nie poddają się rezygnacji i za wszelką cenę walczą, by zachować godność i marzenia. Trójka bohaterów spotyka się co wieczór w swoim kawałku rurociągu, który próbują zamienić w przytulne miejsce. Życie towarzyskie mieszkańców sąsiadujących ze sobą rur rozkwita po zmroku, gdy wszyscy zasiadają do kolacji. Pomiędzy mężczyznami rodzi się prawdziwa przyjaźń i solidarność...

33-letni Ali (Ali Zali) mieszka wraz ze swoim 5-letnim synem Amirem Hosseinem (Rastin Hajbabaee) w małym domu w południowym Teheranie. Mężczyzna pracuje w firmie handlowej, w której odpowiedzialny jest ze kafeterię. Pierwszą rzeczą, którą zauważa się w jego domu, jest nieobecność kobiety. Ali bardzo pragnie zadowolić syna i zaspokoić fascynację samochodami. Planuje kupić auto od swojego przyjaciela Hamida. Po pożyczeniu pieniędzy od przyjaciół, z banku oraz wykorzystaniu wszystkich oszczędności, Aliemu, udaje się uzbierać kwotę potrzebną do dokonania transakcji. Niestety ogromna inflacja uderza w Iran, co prowadzi do gwałtownego wzrostu cen. Głęboko zasmucony Ali stara się dotrzymać obietnicy, którą złożył i mimo wszystko kupić samochód.

Przejmujący, realistyczny dramat o irańskich kobietach szukających własnych korzeni i dziedzictwa. Film opowiada o kobietach w obrębie jednej rodziny - zbuntowanej córce studentce, matce – kobiecie reprezentującej wielkomiejska klasę średnią oraz babce - uosabiającej tradycyjną kulturę Persji.

Składający się z czterech opowieści o tęsknocie i miłości, a także imigracji i tożsamości film fabularny, który jest dziełem dwójki reżyserów zajmujących się złożonym tematem nielegalnej imigracji czy „imigrantów bez dokumentów”. Każda historia rozgrywa się na innym etapie podróży migrantów, w trzech różnych krajach: Iranie, Grecji i Anglii. Oryginalne dzieło filmowe prezentujące cztery historie migrantów, które rozgrywają się na innym etapie ich podróży, od Iranu przez Europę do miejsca, które mają nadzieję nazwać domem. Produkcja zdobyła trzy nagrody na Bucharest Film Awards.

Fereshteh (Sadaf Asgari) musi przez noc ukrywać swoje nieślubne dziecko przed rodzicami, którzy składają jej niespodziewaną wizytę. Pomaga jej w tym jej przyjaciółka Atefeh (Ghazal Shojaei). Wyruszają w odyseję, podczas której muszą ostrożnie wybierać sojuszników.

Iman (Iman Sayad Borhani) i jego młodszy brat Payar (Payar Allahyari) mieszkają z ojcem w sąsiedztwie w północnym Teheranie. Po śmierci matki Iman za wszelką cenę stara się wydostać ze ślepego zaułka duszącego życia i wykorzystuje swoje uprzywilejowane relacje ze złotą młodzieżą miasta, by rozpocząć mały, soczysty handel. Ale to, co wydawało się drogą do nowego początku, wciąga ich w spiralę, która zmieni ich przeznaczenie.

Film jest historią kobiety (Melody), która uczy w ośrodku dla dzieci chorych na raka. Mając 30 dzieci w hospicjum, zostaje poproszona o skomponowanie utworu z wykorzystaniem śpiewów 30 różnych ptaków. Znajduje zaledwie 20 osobników, a jej niemy pomocnik uświadamia Melody, że myśliwi wypędzili starego eksperta od ptaków z wioski.