Filmy Iran

Afrooz (Baran Kosari) jest kapitanem kobiecej drużyny futsal w Iranie. Po 11 latach ciężkiej pracy spełniło się jej marzenie: Iran jest w finale Pucharu Narodów Azji. Ale kiedy wyrusza do Malezji, dowiaduje się, że jej mąż zabrania jej opuszczać terytorium. W Iranie kobieta potrzebuje pozwolenia męża na podróż.

W domu przemytnika ludzi zjawia się tajemniczy mężczyzna, który dopiero co wyszedł z więzienia i szuka swojej ciężarnej żony. Atmosfera zagęszcza się z każdą chwilą…

W starożytnym mieście Esfahana zostają odkryte bogate złoża ropy naftowej. Informacja o ich lokalizacji znajduje się na mikrofilmie ukrytym w siedzibie firmy naftowej. Gangster Hashem Khan przekupuje jednego z pracowników firmy i otrzymuje od niego mikrofilm. Gangster nie chce płacić i zabija chłopaka. Kolega zabitego pracujący w firmie jako ochroniarz postanawia odzyskać film i pomścić kolegę.

Bohaterem dokumentu jest Isa Abdullah Ali, alias Clevin Raphael Holt, afroamerykański muzułmanin z getta w Waszyngtonie, który został zakwalifikowany jako „znany terrorysta” przez amerykański Departament Obrony, mimo że nigdy wcześniej nie był skazany za żadne przestępstwo ani terroryzm. W rzeczywistości przez 6 lat walczył jako muzułmański ochotnik w Libanie i w Bośni, gdzie był wielokrotnie ranny. Co sprawia, że człowiek jest gotów, w imię religii, wziąć do ręki broń? Czy ukryte przyczyny są natury czysto religijnej? Czy walka w imię religii ma być środkiem do rozwiązania problemów społecznych, ekonomicznych i politycznych? Film wykracza poza łatwe etykietowanie, pokazuje subtelne różnice stojące u podstaw decyzji o podjęciu walki za religię.

Hanieh, Homa i Banafsheh są więźniarkami i bliskimi przyjaciółkami. Wychodzą z więzienia na kilkudniową przepustkę. Postanawiają wbrew przepisom nie wracać do więzienia. Chcą nielegalnie przekroczyć granicę.

Jafarowi Panahiemu zabroniono kręcić filmy. Został aresztowany razem z Mohammadem Rassoulofem w marcu 2010, w związku z podejrzeniem o nakręcenie filmu, który jest wrogi rządowi. Skazano ich na sześć lat więzienia, wydano zakaz kręcenia filmów i opuszczania kraju przez dwadzieścia lat. Obaj złożyli apelacje od wyroku. Dokument opowiada o czekaniu na wyrok, jednocześnie tworząc obraz sytuacji, w której znalazło się kino irańskie. Jest dziennikiem i aktem oporu. Na premierę na festiwal w Cannes dotarł nieoficjalnie wraz z innym irańskim filmem. - Organizatorzy Warszawskiego Festiwalu Filmowego, podobnie jak wiele innych festiwali filmowych na świecie, wystosowali specjalne zaproszenie do wybitnego irańskiego reżysera, przebywającego w areszcie domowym Jafara Panahi, z prośbą o przyjęcie funkcji Przewodniczącego Konkursu Międzynarodowego. Niestety pan Panahi nie może obecnie opuszczać Teheranu, mamy jednak ciągle nadzieję, że będzie mógł przyjechać w październiku do Warszawy. Podczas festiwalu odbędzie się specjalny pokaz niezwykłego filmu, zrealizowanego przez Jafara Panahi i jego przyjaciela, dokumentalistę Mojtabę Mirtahmasba. Nakręcony kamerą video jeden dzień z życia szykanowanego filmowca, oczekującego na werdykt sądu, został skopiowany na pendrive'a i przemycony z Iranu do Europy. Zatytułowany "This is not a film" jest poruszającym zapisem 'prozaicznej rzeczywistości' jak wyraził się reżyser, który napisał również scenariusz i zmontował film.

Obserwujemy ponad tuzin postaci mijających się w trakcie rodzinnego oczekiwania na zaślubiny najmłodszej z córek. Każdy z domowników ma coś do ukrycia, a jednocześnie wszyscy starają się stworzyć jak najbardziej uroczystą atmosferę. Niestety, tytułowa kostka cukru zamiast słodyczy przyniesie wszystkim niespodziewaną gorycz…

Dramat, którego bohaterem jest skryty i małomówny 13-latek Bemani. Jego rodzice są w separacji. Kompletny brak porozumienia między nimi zmierza nieuchronnie w stronę rozwodu. Dla wrażliwego chłopaka to ciężkie doświadczenie. Do tego jeszcze jest prześladowany w szkole. Pewnego dnia, kiedy do muru przypiera go jeden z oprawców, ratuje go dwóch starszych chłopaków. Okazuje się, że są członkami grupy dokonującej drobnych przestępstw, a ich szefem jest piękna dziewczyna, Sami. To ona w końcu zdecyduje o przyjęciu Bemaniego do swojego gangu. Chłopak wie, że ta znajomość może się źle skończyć. Ale jego świat właśnie się rozpada, więc nowe miejsce i nowi "przyjaciele" są dla niego jak zbawienie.