Niemy

Astronom zasypia i ma dziwny sen z udziałem królowej, wróżek i Księżyca.

W tym niemym filmie rybak łamie ustanowioną przez Anglików w epoce Napoleona blokadę norweskiego wybrzeża. Los daje mu szansę na odwet na tym, kto go skrzywdził.

Mathias Pascal, młody marzycielski intelektualista, odkrywa, że ​​jest zrujnowany. Na wiejskim festynie wyznaje Romildzie miłość i poślubia ją. Szybko jednak, nie utrzymując już życia rodzinnego, uciekł do Monte-Carlo, gdzie poświęcił się hazardowi, gdy już dorobił się fortuny, wrócił do swojej wioski, gdzie uznano go za zmarłego. Następnie wyjeżdża do Rzymu i wymyśla sobie nowe życie. Zakochuje się w Adrienne, córce właściciela. Ale jego sobowtór zaczyna go prześladować.

Niedźwiedzia rodzina zajęta jest gotowaniem, gdy młody misio orientuje się, że brakuje ziół potrzebnych do doprawienia potrawy i wyrusza po nie do lasu. Tymczasem Alicja i jej kot natykają się na domek trzech niedźwiedzi i zaglądają do środka. Gdy wraca młody miś, wdaje się w bójkę z kotem. Za chwilę do pomocy przybiegają jego rodzice, razem pacyfikują kota a następnie napadają Alicję, wrzucając ją do worka i krępują więzami w tartaku. Kot odżywa w kolejnym życiu, przywołuje do pomocy swoich dziewięć awatarów i w ten sposób daje radę wszystkim trzem niedźwiedziom. Zadowolony z siebie spieszy do tartaku, aby oswobodzić Alicję.

Porzucony przez dziewczynę bokser, zaciąga się do armii i zostaje ranny.

Ollie i Stanley to dwaj przedstawiciele handlowi, którzy wdają się w kłótnię z niezadowolonym właścicielem domu.

Jean (Léon Mathot), uczciwy doker w porcie w Marsylii, kocha Marie (Gina Manès), porzucone dziecko. Ale jej przybrani rodzice, pogardliwe istoty, wolą dla niej innego męża, Petit-Paula (Edmond Van Daële), zdemoralizowanego o kłótliwym charakterze, którego Marie nie lubi, ale którego relacje uwodzą jej opiekunów.

Zamaskowany przestępca, przebrany za gigantycznego nietoperza, terroryzuje gości starego domu wynajmowanego przez tajemniczego pisarza.

Pracownik fizyczny na nowojorskim nabrzeżu ratuje kobietę, która próbowała popełnić samobójstwo.

Polewacz polany to pierwszy film fabularny w historii światowej kinematografii. Bracia Lumière prawdopodobnie wzorowali się na serii rysowanych, humorystycznych opowiadań wydanych w albumie księgarni Quantin. Jedna z takich scenek, stworzona przez Hermana Vogla, opowiadała o chłopcu, który nadepnął na wąż, tym samym odcinając wodę ogrodnikowi. Ten zaniepokojony zaczął sprawdzać, co się stało z wężem, a w tym momencie chłopiec ściągnął nogę, umożliwiając tym samym ponowny przepływ wody. Na samym końcu nieznośny urwis otrzymuje lanie od rozgniewanego ogrodnika.