Filmy Ukraina

Wschodnia Ukraina w najbliższej przyszłości. Pustynia nieodpowiednia do zamieszkania przez ludzi. Siergiej, były żołnierz cierpiący na zespół stresu pourazowego, ma problem z przystosowaniem się do nowej rzeczywistości. Przyłącza się do ochotniczej misji Czarny Tulipan, której członkowie ekshumują zwłoki żołnierzy. Tą pracą stara się zwalczać swoją traumę i szukać sił, by dalej żyć. Czy zaakceptuje siebie takim, jakim jest i nauczy się żyć bez wojny?

Dwudziestopięcioletni Vadym (Andriy Lidagovskiy) zarabia na życie nagrywając i sprzedając różnego rodzaju dźwięki. Mieszkający w Kijowie chłopak myśli o emigracji do dalekiej Kanady. Kiedy więc dostaje lukratywną ofertę pracy, która może pomóc mu zrealizować marzenie, nie waha się ani chwili. Wkrótce wyrusza w podróż, której celem jest nagrywanie odgłosów ukraińskich zwierząt, a także rzadkiego ptaka z Karpat. Sytuacja komplikuje się nieco, gdy towarzyszką wyprawy Vadyma okazuje się jego matka...

Czarna Grań. Ponoć owiana jest złą sławą, ale para zakochanych snowboardzistów za nic ma przestrogi miejscowych. Jadąc w gęstej mgle, dziewczyna traci kontakt z Maksem. Zostaje sama. Wkrótce poczuje na plechach śmiertelny oddech psychopaty ścigającego ją na skuterze śnieżnym.

Lesya jest młodą więźniarką, niedawno osadzoną w odeskim zakładzie karnym. Już w ośrodku rodzi jej się dziecko. Małego Kolę będzie mogła widywać tylko w wyznaczonych godzinach. Chłopiec pozostanie na oddziale dziecięcym do trzeciego roku życia, potem, jeśli nie weźmie go pod opiekę ktoś z rodziny, trafi do sierocińca. Los Lesyi dzielą wszystkie matki odsiadujące wyrok. Kontrapunktem dla nich jest postać Iriny – strażniczki, zakładowej nauczycielki i psycholożki, cenzorki listów i jak się okazuje, współczującej obserwatorki życia skazanych kobiet. W tym wyczyszczonym z wszelkiego sentymentalizmu, a przecież budzącym niezwykle silne emocje filmie Péter Kerekes zbiera doświadczenia ponad stu rzeczywistych więźniarek. Dramatyzuje ich historie, zachowując jednak dokumentalną konwencję. Z codziennych sytuacji, obserwacji, rozmów, scen reżyser buduje zwięzłą, mocną narrację – przedstawia portret kobiet pod presją, analizuje ich los, jednocześnie zadając pytanie o rolę mężczyzn.

Rok 2013. Wygnana do Szwajcarii, Olga (Anastasiia Budiashkina), utalentowana i pełna pasji 15-letnia ukraińska gimnastyczka, próbuje znaleźć swoje miejsce w Narodowym Centrum Sportu. Ale w Kijowie wybucha rewolta Euromajdanu, w której nagle biorą udział jej bliscy. Gdy młoda dziewczyna musi przystosować się do nowego kraju i przygotować się do mistrzostw Europy, ukraińska rewolucja wkracza w jej życie i wywraca wszystko do góry nogami.

Anna jest samotną matką, ciężko pracującą, by zapewnić lepszą przyszłość swojej córce Katii. Nagły zwrot akcji sprawia, że Anna zaczyna kwestionować swój moralny kompas w społeczeństwie, w którym każdy stracił swój własny.

Opowieść toczy się wokół starożytnej czarownicy z ukraińskiego miasta Konotop, która dawno temu porzuciła swoje niezwykłe moce po zakochaniu się w śmiertelniku. Jednak jej ukochany zostaje brutalnie zamordowany przez rosyjskich żołnierzy, którzy zajmują Konotop w lutym 2022 roku. Napędzana żalem i pragnieniem zemsty, odzyskuje swoje nadprzyrodzone zdolności, wyruszając na przesiąkniętą krwią wyprawę, aby wymierzyć sprawiedliwość zabójcom swojego narzeczonego.

Sobota, 26 kwietnia 1986. W elektrowni jądrowej w Czarnobylu następuje wybuch reaktora. Największa na świecie katastrofa w historii energetyki jądrowej przypada w wolną sobotę. Władze partyjne są przekonane, że reaktor jest bezawaryjny. Kataklizm jest niezauważalny, ale wszechobecny. Walerij i jego narzeczona z pobliskiego miasta Prypeć należą do nielicznych, którzy zdają sobie sprawę z zagrożenia. Wiedzą, że trzeba natychmiast uciekać. Ale jak uciec przed śmiertelnym niebezpieczeństwem, gdy przygrzewa słońce, a wszyscy przyjemnie spędzają czas podczas wolnego dnia. Przejmujący, surrealistyczny dramat, który zmienia się w tragikomiczny taniec na krawędzi wulkanu. Obraz ludzkiej reakcji na niewidoczne niebezpieczeństwo, obraz, od którego zamiera serce.

Josef Shweik to przeciętny żołnierz, który zawsze działa zgodnie z literą prawa. Entuzjastycznie i bez namysłu wykonuje wszystkie rozkazy cesarza Austrii podczas I wojny światowej. Nosząc swój żołnierski uniform, Shweik wydaje się być bezmyślnym sługą austriacko-węgierskich rządów, przez co zachowuje się jak totalny głupek. Jego taktyka jednak okazuje się być jednak całkiem niezłą, gdyż kiedy zostaje posłany do więzienia z politycznych powodów, władze uznają żołnierza za nie do końca sprawnego intelektualnie i wysyłają go dalej do szpitala psychiatrycznego.

Półtora roku po tym, jak mafia zamordowała męża Tamary, to nad nią zbierają się mroczne chmury śmierci. Najlepszy przyjaciel kobiety, Borys, też jest policjantem. Wiedziony potrzebą rozwiązania sprawy śmierci kolegi i skrywanymi uczuciami wobec Tamary otwiera własne śledztwo.