Filmy Ukraina

Przeszukaj katalog
To opowieść o zbrodni widzianej oczami ofiary, której udało się przeżyć. Dziennikarka Mariupola Nadiya Sukhorukova widziała setki zgonów w niecały miesiąc. Zapisała wszystko, czego doświadczyła. Kroniki blokady przez Nadiya w mediach społecznościowych stały się okazją, aby zobaczyć i poczuć z bliska to, co widziały i czuły tysiące ludzi. To historia miasta, w którym wszystko oprócz nadziei zostało zniszczone. Co robi na mnie największe wrażenie mówi reżyser filmu Maxim Litvinov. Nadiya jest bardzo miłą i uczciwą osobą, a moim celem było pokazanie jej jako takiej przeciwko ciemności otaczającej ją w tej brutalnej wojnie. Według oficjalnych danych do 24 lutego 2022 Mariupol zamieszkiwało ponad 541 tysięcy ludzi. W pierwszych miesiącach wojny zabito 21 tysięcy a 43 tysiące deportowano do Rosji lub okupowanych terytoriów. Ponad 300 tysięcy zmuszono do ewakuacji. Pod koniec czerwca 2022 roku w mieście pozostało 150 tysięcy osób, które próbują przetrwać w mieście bez prądu, gazu i bez wody. To katastrofa humanitarna na niespotykaną skalę.
Dyrektor małomiasteczkowego muzeum w Ukrainie, Wasyl Serediuk, wysyła swoją córkę na studia do Francji, a ta zakochuje się w przyszłym chirurgu – François. Jakiś czas później Katia i jej wybranek wybierają się na Ukrainę, gdzie rodzice dziewczyny mają zorganizować ich ślub. Problem w tym, że gdy Wasyl odkrywa, że jego przyszły zięć jest czarnoskóry, przeżywa szok i postanawia zrobić wszystko, by zapobiec ślubowi.
Gdy na Ukrainie dojrzewa Euromajdan wraz ze swoimi dramatycznymi konsekwencjami, jest takie miejsce, gdzie kondensować zdaje się i zapętlać jej wcześniejsza, równie dramatyczna historia. Do Humania na grób cadyka Nachmana przyjeżdża co roku 30 000 chasydów, by celebrować Rosz Haszana. Choć to największy motor lokalnej gospodarki, między chasydami, a miejscową ludnością stosunki bywają napięte. W mieście ukraińska prawica pragnie wznieść pomnik przywódców koliszczyzny – narodowego powstania z 1768 roku, sprawców rzezi humańskiej na Żydach i Polakach. Nad brzegiem stawu, na miejscu modłów chasydów, stawia krzyż. Władze miejskie oskarża o korupcję i zaprzedanie Humania obcym. Sami chasydzi nie kryją, że bez łapówek załatwić cokolwiek jest trudno. Tymczasem z dala od tych konfliktów, w Bracławiu, stary Wołodia opiekuje się żydowskim cmentarzem. Opodal stoi jego skromny dom zbudowany nad piwnicami, w których niegdyś rebe Nachman dyktował swoje dzieła ulubionemu uczniowi Natanowi.


Josef Shweik to przeciętny żołnierz, który zawsze działa zgodnie z literą prawa. Entuzjastycznie i bez namysłu wykonuje wszystkie rozkazy cesarza Austrii podczas I wojny światowej. Nosząc swój żołnierski uniform, Shweik wydaje się być bezmyślnym sługą austriacko-węgierskich rządów, przez co zachowuje się jak totalny głupek. Jego taktyka jednak okazuje się być jednak całkiem niezłą, gdyż kiedy zostaje posłany do więzienia z politycznych powodów, władze uznają żołnierza za nie do końca sprawnego intelektualnie i wysyłają go dalej do szpitala psychiatrycznego.
Slawik, przeciętny, młody człowiek, stwierdza, że jego życie jest zbyt banalne, niegodne uwagi i pozbawione wszelkiego sensu. Nie ma przyzwoitej pracy, wykształcenia, dziewczyny. Postanawia zatem popełnić samobójstwo - skoczyć z mostu. Lecz nieoczekiwanie pojawiają się dwaj ekstrawaganccy dżentelmeni: Oleg Genrichowicz i Konstantin Germanowicz, którzy przekonują Slawika, że samobójstwo to nie jest właściwe wyjście. Proponują mu zmienić swoją biografię i zacząć nowe, szczęśliwe życie...
Ulysse (Sandor Funtek) właśnie wyszedł z więzienia i myśli tylko o jednym – jak by tu zarobić pieniądze. Matka w ciężkiej depresji, kolejne rachunki wciąż spływają, a on chciałby korzystać z życia. Opracowuje więc plan. Razem z kumplem będzie sprzedawał z food trucka miksturę wody i ketaminy. Mogą jeździć od imprezy do imprezy i handlować…
Nina ma 30 lat i jest nauczycielką języka ukraińskiego. Mieszka w Ługańsku, mieście położonym we wschodniej Ukrainie, na terenie okupowanym przez prorosyjskich separatystów. Nie może opuścić miasta. Nie może też dłużej uczyć ukraińskiego. Jest zmuszona iść na kursy przekwalifikowujące ją na nauczycielkę języka rosyjskiego. Pewnego dnia los stawia jej na drodze osieroconego po wojnie 17-letniego Andrija. Chłopak na dachu swojej szkoły umieszcza ukraińską flagę i trafia w ręce policji. Żyjąc w świecie niesprawiedliwości, Nina zdaje sobie sprawę, że Andrija może czekać długie więzienie. Postanawia działać…
Młoda i obiecująca piłkarka walczy o realizację swoich marzeń. Kiedy zostaje zastępczą matką młodszego rodzeństwa, musi jednak szybko dorosnąć.
Petro, zawodowy sztangista przygotowuje się do ważnych zawodów. Przed ich rozpoczęciem otrzymuje tragiczną wiadomość, która zmusza go do podjęcia ważnej decyzji. Bohater daleki jest od stereotypu, głęboko przeżywa tragedię i boryka się z wątpliwościami dotyczącymi tego, co się wydarzyło. Wraca do niego przeszłość…
Sobota, 26 kwietnia 1986. W elektrowni jądrowej w Czarnobylu następuje wybuch reaktora. Największa na świecie katastrofa w historii energetyki jądrowej przypada w wolną sobotę. Władze partyjne są przekonane, że reaktor jest bezawaryjny. Kataklizm jest niezauważalny, ale wszechobecny. Walerij i jego narzeczona z pobliskiego miasta Prypeć należą do nielicznych, którzy zdają sobie sprawę z zagrożenia. Wiedzą, że trzeba natychmiast uciekać. Ale jak uciec przed śmiertelnym niebezpieczeństwem, gdy przygrzewa słońce, a wszyscy przyjemnie spędzają czas podczas wolnego dnia. Przejmujący, surrealistyczny dramat, który zmienia się w tragikomiczny taniec na krawędzi wulkanu. Obraz ludzkiej reakcji na niewidoczne niebezpieczeństwo, obraz, od którego zamiera serce.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…